SP.A Rood Gent

Persbericht SP.a-Rood: Luc Vandenbossche duwt de sp.a afgrond in

2011-04-05T17:33:00.000+02:00

Luc Vandenbossche duwt de sp.a afgrond in

SP.a mist meer dan ooit een socialistische reflex

Luc Van den Bossche slaat de bal grondig mis wanneer hij denkt dat de sp.a met méér Vlaams-nationalisme uit het electorale dal zal geraken. Wanneer hij bovendien zegt ‘goed overeen te komen met de Vlaams-nationalistische vleugel in het parlement’ dan vragen we ons af welke affiniteit de gewezen minister vandaag nog heeft met de partij van zijn dochter.

De Vlaams-nationalistische vleugel in het parlement is sociaaleconomisch rechts georiënteerd en verzet zich onder andere tégen de uitstap uit de kernenergie, tégen de vrouwenemancipatie, en tégen de opheffing van het bankgeheim, allemaal zaken waar de sp.a voorstander van is.

Wat Luc Van den Bossche vooral zal bereiken met zijn oproep voor méér flamingantisme in de sp.a, is dat hij de wonden die in de partij geslagen werden met de intrede van Bert Anciaux zal openrijten. Voor de meeste sp.a leden was die intrede al een stap te ver in de richting van het Vlaams-nationalisme. Overigens is noch de sp.a noch de democratie ermee gediend indien ook de socialisten nog meer dan zij nu al doen de Vlaamse kaart zouden trekken. Kiezers die menen dat meer Vlaamse bevoegdheden en zelfs Vlaamse onafhankelijkheid hét antwoord is op alle vragen, hebben nu al keuze te over en zitten echt niet te wachten op een Vlaamsere sp.a. Integendeel is het de kiezer die tegen het Vlaamse opbod wil optornen die op zijn honger blijft zitten en in toenemende mate zijn heil zoekt bij Groen! Ondertussen zit de sp.a nog steeds vastgehaakt aan de Vlaamse resoluties van 1999 en opteerde zij tijdens de regeringsonderhandelingen meermaals voor een Vlaams in plaats van voor een sociaal front, bijvoorbeeld door zich mee te scharen achter de opsplitsing van het arbeidsmarktbeleid.

De tijd dat de Vlaamse ontvoogdingsstrijd ook een sociale strijd was ligt ondertussen alweer een tijdje achter ons en eindigde zo ongeveer eind jaren 1960. Vandaag dekt die vlag vooral een patronale lading met name de politieke agenda van VOKA zoals daar zijn drastische inperking van de sociale bescherming, absolute loonflexibiteit en fiscale dumping. Misschien moeten we daar de oprisping van Van den Bossche situeren: sinds hij in 2003 de goed betaalde job van gedelegeerd bestuurder bij BIAC aanvaardde, is hij veel meer patroon dan socialist. Het zijn net carrièristen en opportunisten à la Van den Bossche die de geloofwaardigheid van de sp.a sinds jaar en dag onderuit helpen, en niet het ontbreken van een Vlaams profiel.

We zijn dus zeer benieuwd naar de reactie van de sp.a top in het algemeen en van dochter Van den Bossche in het bijzonder.

SP.a Rood is alvast van oordeel dat het de sp.a vooral aan een socialistische reflex ontbreekt. Dat wordt nog maar eens in de verf gezet nu de partij op het punt staat in het parlement haar steun te verlenen aan een IPA dat de lonen veel minder doet stijgen dan de winsten en de productiviteit, en dat het ééngemaakte werknemersstatuut wil realiseren ten koste van de bedienden.

Persbericht: Het onderwijsbeleid zwalpt

2011-02-09T18:07:00.000+01:00

Het onderwijsbeleid zwalpt

Persbericht 9 februari 2011

De aanval van Mieke Van Hecke van het Katholiek onderwijs op het gelijke kansen beleid getuigt van verdoken elitisme. Zij gooit letterlijk en figuurlijk het kind met het badwater weg. De toename van blanke en zwarte scholen is een vaststelling die meer én beter verdient dan het overnemen van enkele conservatieve ‘platitudes’ van boven de Moerdijk. Zij staaft op geen enkel ogenblik haar stelling dat gelijke kansen beleid überhaupt niet werkt. Dit getuigt vanuit maatschappelijk en politieke oogpunt van een criminele lichtzinnigheid.

SP.a Rood is het echter evenzeer oneens met de stelling van sp.a-onderwijsminister Pascal Smet dat er “in stedelijke gebieden nu eenmaal altijd concentratiescholen zullen blijven bestaan”. Na de miskleun van de ‘bootcamp’ uitspraak van sp.a kamerlid David Geerts is dit nogmaals een teken dat het sp.a onderwijsbeleid zwalpt en dat budgettaire orthodoxie en besparingen blijkbaar zwaarder doorwegen dan de gefnuikte toekomst van onze jongeren en de ondraaglijke werkomstandigheden van onze leerkrachten. Concentratiescholen zijn en blijven een ongewenste vorm van onderwijs. Ongewenst omdat het een vorm van segregatie met zich meebrengt die zich in een later stadium in de samenleving zal doorzetten.

De sp.a moet opkomen voor een onderwijs dat gelijke studiemogelijkheden biedt voor iedereen én borg staat voor maatschappelijke cohesie en integratie. Wie zoals Pascal Smet beweert dat ‘zwarte’ scholen mits wat ondersteuning evenveel kansen zullen bieden dan gemengde of ‘witte’ scholen maakt zichzelf en de mensen wat wijs. Die ondersteuning waar de onderwijsminister zo prat op gaat is bovendien ook nu al totaal ontoereikend. De ‘individuele leerlingenbegeleiding’ valt voor het grootste deel op de schouders van de leerkrachten die dit bij gebrek aan pedagogische ondersteuning onvoldoende waar kunnen maken. De ‘GOK-uren’ (dit zijn extra uren die je als school krijgt om leerkrachten/leerlingen hulp te bieden in de klas) zijn een druppel op een hete plaat. Bijvoorbeeld in de afdeling lager onderwijs van een concentratieschool in een van de armste buurten van Antwerpen- krijgt een klas van 25 pubers 4 maal 50 minuten ondersteuning per week…. In vele gevallen moeten de ondersteunende leerkrachten ook als invallers optreden bij ziekteverlof. In het Antwerpse stedelijke onderwijs werd de pedagogische ondersteuning de afgelopen decennia totaal ontmanteld, door het schrappen van niet minder dan 1200 ondersteunende functies terwijl daar nu meer dan ooit behoefte aan is…

In plaats van slaafs een neoliberale budgettaire logica te blijvende volgen moet de sp.a terug durven innoveren en investeren in onderwijs. Dit houdt in:

- klassen van maximum 15 leerlingen in de zogenaamde concentratiescholen, 20 in andere schoolomgeving;
- voor een participatief beleid: meer inspraak van de “ werkvloer” in de uitwerking van het onderwijsbeleid;
- lesprogramma’s die kennisverwerving en inhoud niet vervangen door “vaardigheden” maar beide combineren;
- verbeterde arbeidsvoorwaarden zodat er meer tijd over is voor bredere differentiatie (gericht naar leerlingen die trager vooruitgang boeken)
- meer sport, maatschappelijke, muzische en culturele vorming in functie van de ontplooiing van de kinderen;
- naschoolse opvang verdient extra middelen zowel financieel als inzake werkrachten;
- betere samenwerking met de plaatselijke overheid en meer GOK-uren

SP.a Rood is bovendien voorstander van quota. Een school kan enkel behoorlijk onderwijs afleveren indien de leerlingenpopulatie een afspiegeling is van de gehele samenleving en niet enkel van de onmiddellijke buurt. De totaal scheefgegroeide situatie moet op korte termijn drastisch worden omgebogen door het invoeren van quota. Dit impliceert ook dat de keuzevrijheid gestructureerd moet worden en dat er via een geïnformatiseerde inschrijving (per net) een spreidingsbeleid ontwikkeld kan worden waarbij achtergestelde groepen de gelegenheid krijgen zich ook in te schrijven in de zogenaamde blanke scholen. Samen met een verhoging van het onderwijsbudget is dit de enige aanpak om te vermijden dat halve generaties worden opgeofferd en samenlevingsproblemen bestendigd worden. Het is merkwaardig dat uitgerekend Pascal Smet met zijn Brusselse achtergrond de positieve ervaring met dergelijk systeem in Brussel niet openlijk durft te verdedigen.

Namens Spa Rood
Elke Heirman (onderwijzeres in Hoboken-Antwerpen)
0473/ 91 69 80

Aan alle belangstellenden: Discussieavond over de Egyptische revolutie

2011-02-02T18:34:00.000+01:00

Op dinsdag 8 februari organiseert de Gentse SP.a-wijkafdeling S-Planade een discussieavond over de Egyptische actualiteit.

Brecht De Smet is een jonge onderzoeker verbonden aan de vakgroep Studie van de Derde Wereld aan de Universiteit Gent. Hij doctoreert momenteel op het onderwerp politieke islam in de Egyptische context. Gedurende de voorbije week werd hij reeds door verscheidene media aangezocht om duiding te geven bij de revolutionaire gebeurtenissen in Egypte.

Op dinsdagavond brengt hij ons een gedocumenteerde uiteenzetting over de huidige situatie in Egypte, de mogelijke verdere evolutie en de impact op de rest van de regio en de wereld.

De activiteit gaat door op dinsdag 8 februari om 20u in café De Nieuwe Sportclub (Kortrijksesteenweg 102 in Gent).

Persbericht SP.a-Rood: Wie ‘responsabilisering’ zegt moet consequent zijn

2011-01-09T20:05:00.002+01:00

Wie ‘responsabilisering’ zegt moet consequent zijn

Persbericht 9 januari 2011

SP.a Rood stelt voor om de 80 miljoen euro extra rentelasten die België moet betalen door de aanslepende politieke crisis te verhalen op de dotaties van de politieke partijen. Zo zal meteen duidelijk worden of het hen menens is met de zogenaamde ‘responsabilisering’. Wie de kosten veroorzaakt moet ze betalen.

De dotaties van alle partijen moeten worden aangesproken, en niet alleen die van de regeringsonderhandelaars. Vlaams Belang, LDD en MR zijn immers mee verantwoordelijk voor het verziekte communautaire klimaat dat tot deze dure impasse heeft geleid.

Overigens vraagt SP.a Rood zich af wanneer er eindelijk eens een staatshervorming zal komen die het land democratischer maakt, en waar alle Belgen iets aan hebben. We spreken dan over het instellen van een federale kieskring zodat we kunnen stemmen voor het volledige federale parlement en voor de volledige federale regering in plaats van enkel voor de helft ervan. Of het afschaffen van de cumul van parlementaire met andere politieke mandaten. Of het afschaffen van het ‘systeem D’Hondt’ (lijst- en voorkeurstemmen) zodat niet de partijvoorzitters maar de kiezers zélf kunnen bepalen wie er in het parlement zetelt. Of de invoering van bindende referenda en participatieve democratie. Of de versterking van werknemerscontrole in de bedrijven en de openbare diensten. Of publieke controle op de financiële- en de energiesector.

SP.a Rood stelt vast dat het huidige Belgische, Vlaamse, Brusselse en Waalse politieke bestel zodanig vermolmd zijn dat de democratie zélf in gevaar komt. Ofwel moeten de regeringsonderhandelaars de vastgelopen communautaire agenda terzijde schuiven en resoluut voorrang geven aan het sociaal-economische. Ofwel moeten er dringend nieuwe verkiezingen komen, waarbij in het bijzonder voor de Vlaamse kiezers duidelijke alternatieven moeten worden aangeboden op het communautaire opbod, en waarbij het sociale primeert. We willen dan ook dat de SP.a eindelijk afstand neemt van de vijf ‘Vlaamse resoluties’ van 1999.

Ter herinnering:

Op 3 maart 1999 keurde het Vlaams Parlement een reeks resoluties goed met het oog op een nieuwe ronde in de staatshervorming.

Resolutie 1 (bevoegdheidspakketten, transfers)
1.1 Coherente bevoegdheidspakketten moeten leiden tot efficiënter en meer kwaliteitsvol bestuur.
1.2 De solidariteit tussen gewesten moet behouden blijven op basis van objectieve, duidelijke en doorzichtige mechanismen én omkeerbaarheid.

Resolutie 2 (belastingen)
Het Vlaams Parlement wil
2.1 de volledige bevoegdheid inzake de huidige gewestbelastingen
2.2 de volledige overdracht van de bevoegdheden inzake personenbelasting.

Resolutie 3 (Brussel)
3.1 De Brusselse leden van het Vlaams Parlement moeten rechtstreeks worden verkozen;
3.2 de beide taalgroepen moeten op alle beleidsniveaus een gegarandeerde vertegenwoordiging krijgen
3.3 een aantal gemeentelijke bevoegdheden moet aan het gewest worden overgedragen
3.4 de negentien gemeenten moeten worden gefuseerd.
De eerste twee punten van deze resolutie werden gerealiseerd in de staatshervorming van 2001 (Lambermont).

Resolutie 4 (bevoegdheidsuitbreiding)
Verlanglijstje met concrete bevoegdheden die Vlaanderen wil:
4.1 gemeente- en provinciebeleid (intussen geregeld)
4.2 gezondheids- en gezinsbeleid
4.3 werkgelegenheid
4.4 wetenschap en technologie
4.5 buitenlandse handel (is intussen gebeurd); telecommunicatie, infrastructuur en regionale exploitatie van het spoor; en ontwikkelingssamenwerking, economie, landbouw (intussen gebeurd).

Resolutie 5
Herinnert aan het territorialiteitsbeginsel en het principe van niet-inmenging. Vlaanderen eist administratief toezicht op over randgemeenten en Voeren en vraagt inspraak in de samenstelling van het Rekenhof, het Arbitragehof, de Raad van State en de Hoge Raad voor Justitie.

Persbericht SP.a-Rood: SP.a Rood blijft onverkort achter Frank Hosteaux staan

2010-12-23T16:26:00.000+01:00

Persbericht 22 december 2010

SP.a Rood blijft onverkort achter Frank Hosteaux staan

Interne sp.a kritiek op Janssens groeit

Frank Hosteaux werd in 2006 vanuit een onwaarschijnlijke 44e plaats in de gemeenteraad gekatapulteerd, gedragen door een ijzersterke SP.a Rood campagne.

Frank heeft in de vier jaar dat hij in de gemeenteraad zetelt een moeilijke en ondankbare taak op zich genomen: de verdediging van de allerzwaksten en de rechtelozen in onze stad zoals slachtoffers van huisjesmelkerij en mensen zonder papieren. En dus ook van hen die niet eens stemrecht hebben. Als er iets is wat hem niet kan worden verweten dan is het politiek opportunisme.

Daarmee kwam hij op geregelde tijdstippen in botsing met de onafgebroken goed nieuws show vanuit het stadhuis en vanuit zijn eigen partij. Het breekpunt werd het veiligheidsplan voor de wijk ‘2060’ of Antwerpen-Noord. Hosteaux stemde op de gemeenteraadszitting van 20 december laatstleden tegen dat plan. Hij verwijt het schepencollege zijn wijk in het vizier te nemen en te stigmatiseren.’Bovendien viseert het plan vooral de druggebruikers in plaats van de drughandelaars en de netwerken, en dan nog enkel op bepaalde plaatsen zoals het De Coninckplein’ aldus Hosteaux.

‘Als er maatregelen getroffen worden zoals een verbod op het drinken van alcohol of het opleggen van een sluitingsuur aan café’s die overlast veroorzaken, dan moet men die stadsbreed toepassen en niet één plein stigmatiseren. Daardoor verplaatst men trouwens alleen maar het probleem. Ik sta achter de verzuchtingen van de omwonenden en van het bibliotheekpersoneel en –bezoekers die een veilig en aangenaam plein willen. Een verhoogde en structurele aanwezigheid van de politie op het plein is daarom niet verkeerd. Maar één wijk viseren,en reglementen uitvaardigen die alleen maar voor die wijk gelden, dat gaat écht te ver. Er zijn problemen, maar die vind je evengoed terug op het Kiel, in het Schipperskwartier of op de Grote Markt, vlakbij het stadhuis, waar er momenteel een horecazaak is die ergere problemen veroorzaakt dan diegene die we hier kennen.’

Toch is het ‘veiligheidsplan 2060’ maar de spreekwoordelijke druppel die de emmer deed overlopen. De afgelopen jaren moest Frank Hosteaux in het kader van de partijdiscipline beslissingen steunen waarin hij zich absoluut niet kan terugvinden. De autonomisering van het stadsonderwijs bijvoorbeeld, de toepassing van de nieuwe rechtspositieregeling bij het stadspersoneel, de sluiting van bibliotheken, of het terugschroeven van de bewonersparticipatie in het beheer van sociale woningen ten gevolge van de fusie van de sociale huisvestingsmaatschappijen. Meermaals probeerde Hosteaux dit alles via SP.a Rood partij-intern aan de orde te stellen. ‘Maar in de partij wordt elk debat in de kiem gesmoord door de dictatuur van Patrick Janssens.’

De Antwerpse sp.a in het algemeen en Patrick Janssens in het bijzonder oogsten nu wat zij hebben gezaaid. De totale afwezigheid van democratische besluitvorming in de partij en in de fractie culmineerde afgelopen maandag in een situatie waarin Frank Hosteaux van zijn fractie niet eens toestemming kreeg het woord te voeren over een beslissing die zijn eigen wijk en zijn eigen kiezers aanbelangt. Dat dictaat moest doorbroken worden. SP.a Rood feliciteert Frank voor zijn moed en blijft onverkort achter hem staan.

Het huidige beleid is gefixeerd op citymarketing en vastgoedontwikkeling, en mist elke sociale dimensie. Zelfs het indertijd inplanten van een bibliotheek op het De Coninckplein diende enkel voor het optrekken van de vastgoedprijzen op de as Centraal Station/De Coninckplein/Sint Jansplein/Park Spoor Noord en keert zich uiteindelijk tegen de bibliotheekbezoekers en het personeel. De belangen van de projectontwikkelaars zijn niet dezelfde als die van de bewoners van de stad. Het is tijd dat het stadsbestuur - en de sp.a in het bijzonder - dat ook begrijpt.

‘Als de sociale dimensie dan alleen maar afgedwongen kan worden door met de vuist op tafel te kloppen zoals bijvoorbeeld de actiegroepen deden in het Oosterweeldossier, dan behoud ik mij het recht voor om met de vuist op tafel te kloppen. De kadaverdiscipline in de sp.a fractie zal mij dat vanaf nu niet meer verhinderen. Die discipline is namelijk niet gebaseerd op interne democratie maar op het intern monddood maken van mensen die de burgemeester niet naar de mond praten.’

Frank Hosteaux beraadt zich momenteel samen met zijn strekking SP.a Rood (waarvan hij de belangrijkste lokale mandataris is) hoe en of hij onder deze omstandigheden nog wel kan blijven functioneren binnen de sp.a fractie. Vast staat in elk geval dat Hosteaux binnen de sp.a en zélfs binnen de gemeenteraadsfractie lang niet alleen staat met zijn kritiek op de koers van burgemeester Janssens.

Voor meer informatie:

Elke Heirman 0473 916980

Frank Hosteaux 0484 166437

Nieuws over Opel in Antwerpen

2010-12-05T17:13:00.004+01:00

Vergadering SP.a-Rood Oost-Vlaanderen dinsdag 23 november 2010

2010-11-19T18:58:00.001+01:00

De volgende vergadering van SP.a-Rood Oost-Vlaanderen gaat door op dinsdag 23 november om 20u in café De Nieuwe Sportclub (Kortrijksesteenweg 102) in Gent.

De volgende punten staan op de agenda:

- bespreking van het standpunt van SP.a-Rood rond het onderwerp staatshervorming
- bespreking organisatievoorstel SP.a-Rood
- partijwerking

Bijkomende punten kunnen te allen tijde worden voorgesteld en toegevoegd.

Wie de oproep van SP.a-Rood ter ondersteuning van de ABVV-oproep en -campagne nog niet ondertekende wordt van harte aangemoedigd om dit alsnog te doen.

Socialisten en progressieven steunen de oproep van het ABVV

2010-10-26T08:37:00.001+02:00

1- Sinds 13 juni is de politieke positionering van de sp.a al te vaak onduidelijk. Bart De Wever was eerst een vriend, dan volgde een fase waarbij Elio di Rupo gesteund werd en daarna werd zelfs oproepen tot een ‘Vlaams front’. Op geen enkel moment werden de leden of de afdelingsbesturen democratisch betrokken bij de sp.a-voorstellen die op de copernicaanse onderhandelingstafel gecirculeerd hebben. Dit alles maakt het voor sp.a leden zeer moeilijk uit te leggen waar hun partij voor staat in de huidige onderhandelingen.

2 - Een verregaande fiscale autonomie zal een sociale achteruitgang veroorzaken. Fiscale autonomie voor de gewesten zal zich vertalen in een concurrentiestrijd tussen de regio’s waarbij ten alle prijze investeringen en (rijke) inwoners aangetrokken worden. Fiscaal regionalisme zal ook de weg vrijmaken om de overheidsinkomsten en bijgevolg de openbare dienstverlening te verminderen. De verrekening van fiscale autonomie voor de regio’s levert niet alleen een directe verarming op van het Waalse en het Brusselse gewest, het zal ook de sociale bescherming in Vlaanderen op de helling zetten opdat ondernemers en beleggers meer winsten zouden opstrijken.

3 – Wij moeten de uitgesproken rechtse sociaaleconomische agenda van de NVA ontmaskeren en aanklagen. Deze agenda past perfect in de ingrijpende besparingsrondes die in Europa gevoerd worden nadat in 2008 de banken werden gered met overheidsgeld. Er is geen enkele reden om te aanvaarden dat de bevolking de recente overheidsschuld terugbetaalt. Er is geen enkele reden om toe te geven aan de chantage van het nationalisme en het populisme.

4 – De inzet van de politieke en sociale crisis is duidelijk en wij verwachten dat de sp.a aan de juiste kant staat: zij aan zij met de partijen die bondgenoten zijn in het verdedigen van sociale verworvenheden. Daarom vinden wij dat de sp.a-leiding de oproep van het ABVV moet ondersteunen, en alle leden en besturen mobiliseren. De sp.a moet samen met de vakbonden en mutualiteiten, én met Groen!, PS, CdH en Ecolo een front vormen ter verdediging van een versterkte federale sociale zekerheid en een anti-crisisbeleid gericht op sociale noden en duurzame ontwikkeling.

Eerste ondertekenaars : Kristel Augustijnen (delegee BBTK, sp.a Anderlecht), Kris Berden (sp.a Antwerpen), Stephen Bouquin (hoogleraar sociologie, sp.a Evere), Bob Cools (voormalig burgemeester Stad Antwerpen, sp.a Antwerpen), Roger Collin (syndicalist BTB luchthaven), Vicky Corbeels (ondervoozitster Zij-Kant, sp.a Jette), Erik De Bruyn (woordvoerder SPa-Rood), Lou De Buyser (NVSM, Willebroek), Alvin De Coninck (bestuurslid sp.a Hoegaarden, plaatselijk voorzitter Curieus), Pol De Grave (sp.a Oostende), Marita De Neubourg (sp.a Gent), Lydia De Ridder (provincieraadslid sp.a Antwerpen), Nick Deschacht (econoom, sp.a Borgerhout), Lorenzo Eecloo (sp.a Gent), Eric Goeman (woordvoerder Attac Vlaanderen, voorzitter Democratie 2000), André Gonzalis (sp.a Borgerhout), Patrick Ghyselen (leerkracht), Amir Habercorn (sp.a Jette), Elke Heirman (sp.a Antwerpen), Wim Kerremans (afgevaardigde ACOD LRB Antwerpen, sp.a Antwerpen), Rita Lemmens (sp.a Antwerpen), Jean Lievens (blogger sp.a Brussel), Herman Luyckx (sp.a Wijnegem), Sam Martens (skimonitor), Corry Melsen (sp.a Antwerpen), Jan Meeuwens (sp.a Evere), Dennis Peeters (maatschappelijk assistent, SP.a Rood, Mol), Evert Peeters (historicus, sp.a Herent), Alex Ramael (sp.a Boom, afgevaardigde ACOD LRB Boom), Rodney Talboom (gemeenteraadslid sp.a Hemiksem), Frank Roels (prof. Em. Univ. Gent, sp.a Gent), Edwin Somers (voorzitter sp.a, Schepen Wijnegem), Filip Staes (militant, ABVV Metaal, Antwerpen), Frie Van Camp (sp.a Jette), André Van Ekelenburg (voorzitter Curieus Edegem, Edegemse socialisten), Mark Van Gysel (sp.a Maaseik), Marijke Van Hemeldonck (ere-europarlementslid sp.a), Alexander Van Ransbeeck (sp.a Lebbeke), Lin Van Rompaey (ACOD LRB Antwerpen, sp.a Deurne), Daniel Van ‘tveld (sp.a Brakel), Gertrude Verschuren (sp.a Gent), Mark Willems (sp.a Aarschot).

Onderteken op info@sparood.be

Naam Adres
Lidmaatschap partij / vakbond
Mail / tel.

Bezoek van Pat Byrne (Labour Left)

2010-10-06T13:11:00.001+02:00

Op maandag 18 oktober krijgt SP.a-Rood het bezoek van Pat Byrne,
actief in de linkervleugel van de Britse Labour-partij en daar
betrokken in eenzelfde strijd als dewelke wij hier met SP.a-Rood
voeren binnen de SP.a.

Pat Byrne werd geboren in een Ierse familie en groeide op in het
Verenigd Koninkrijk. Hij trad toe tot de Britse Labour-partij in 1971.
Daar was hij doorheen de jaren lid van het Uitvoerend Bestuur van de
groep "Campaign for Labour Party Democracy" en van het "Labour
Representative Committee". Voor dit laatste comité werkt hij momenteel
aan een perspectieventekst met daarin de te nemen stappen voor de
opbouw van Labour Left, een linkse kern binnen de Labour-partij.
Verder schrijft hij op dit ogenblik ook aan een boek over de wortels
van de sociaal-democratie in de 19e eeuw.

Tijdens zijn bezoek zal Pat Byrne zijn ervaringen als linkse militant
in het Britse Labour met ons delen, en zullen we van elkaar kunnen
bijleren over de wijze waarop we de strijd moeten voeren om onze
respectieve partijen opnieuw een duidelijk linkse, socialistische
koers te laten varen. Ook Erik De Bruyn zal op deze avond aanwezig
zijn.

Iedereen is van harte welkom op deze bijeenkomst die doorgaat op
maandag 18 oktober om 20u in het café De Nieuwe Sportclub
(Kortrijksesteenweg 102) in Gent.

Nous ne paierons pas leur crise!

2010-09-28T17:20:00.001+02:00

Dans toute l’Europe, les médias et la droite font croire que nous avons vécu au dessus de nos moyens. Ils disent que l’austérité est inévitable. Ces mensonges n’ont qu’un seul but: imposer des mesures d’austérité alors que ceux qui ont provoqué la crise échappent à ses conséquences.

En 2008, une catastrophe financière mondiale a été évitée grâce à l’intervention des pouvoirs publics. En Belgique, la KBC, Fortis, Dexia et Ethias ont été sauvés avec l’aide de 20 milliards d’euros. Pour trouver cet argent, l’Etat n’a pas vendu ses reserves d’or mais a mis sur le marché des titres (obligations). Et ces titres ont été achetés par ces mêmes banques qui venaient d’être sauvées avec les deniers publics. Si nous remboursons la dette publique récemment contractée, nous nous faisons avoir deux fois de suite par les mêmes! C’est inacceptable.

Le déficit budgétaire peut être réduit en prenant l’argent là où il est: sur les marchés financiers et chez les riches, de préférence au niveau Européen. Un impôt sur les transactions boursières, l’abolition des intérêts notionnels et un impôt sur les grosses fortunes permettent de rassembler en quatre années les 25 milliards d’euros nécessaires. Ceci permet de préserver les budgets sociaux, l’enseignement, la santé et les services publics tout en développant une économie durable.

Le remboursement de la dette publique n’est acceptable qu’à la condition de rendre public les détenteurs de titres sur la dette. Pour nous, les grands investisseurs peuvent attendre que la crise soit terminée. Et pour le reste, le poids de la dette peut très bien se réduire à l’aide d’un impôt sur les transactions financières.

En Belgique comme ailleurs, la sécurité sociale perd des revenus à cause des baisses de cotisations sociales et la retraite par capitalisation (2ème et 3ème pilier) qui engraissent les fonds d’investissements privés. Cet argent est à nous et doit revenir à la sécurité sociale pour préserver les retraites. Assez de chèques en blancs pour les entreprises! Bas les pattes de la sécu!

Les négociations pour un nouveau gouvernement fédéral se poursuivent en Belgique. Le Parti Socialiste, le sp.a et les verts ne doivent pas céder à l’austérité. Ce n’est pas au monde du travail de payer une crise provoquée par le capitalisme financier.

Wij betalen hun crisis niet!

2010-09-28T17:19:00.000+02:00

In heel Europa stellen de media en de rechterzijde dat we allemaal boven onze stand zouden geleefd hebben. Zij stellen dat soberheid onvermijdelijk zou zijn. Deze leugens hebben maar één doel: harde besparingsmaatregelen opleggen waarbij diegenen die de crisis hebben veroorzaakt de dans ontspringen.

In 2008 werd een wereldwijde financiële catastrofe vermeden dankzij de tussenkomst van de overheid. In België werden Fortis, KBC, Ethias en Dexia gered met 20 miljard overheidssteun. De overheid heeft dit geld niet gehaald uit de verkoop van haar goudreserves. De overheid heeft staatsbons verkocht op de beurs en de banken hebben deze gekocht, mede dankzij het geld dat de overheid hen toegestopt heeft. Als we de recente overheidsschuld zonder meer terugbetalen, dan verrijken we net diegenen die we gered hebben van de financiële afgrond! Anders gezegd: we laten ons twee maal te grazen nemen. Dit is onaanvaardbaar!

Het begrotingstekort kan gedicht worden met geld gehaald waar het zit: op de beurs en bij de rijken, en liefst op Europees vlak. Een transactie-belasting (tobin taks), de afschaffing van de notionele interestaftrek en een volwaardige vermogensbelasting brengen op vier jaar tijd meer dan 25 miljard euro op. Dit maakt het mogelijk alle sociale budgetten, onderwijs, gezondheid of openbare voorzieningen te vrijwaren van destructieve besparingen én een duurzame economie te financieren.

De overheidsschuld terugbetalen is enkel aanvaardbaar als ook openbaar wordt gemaakt wie de houders zijn van de staatsbons. Voor ons mogen alle grote beleggers even wachten tot de crisis voorbij is. Voor het overige kan de schuld afgebouwd worden via een belasting op beurstransacties.

Net zoals elders verliest in België de sociale zekerheid een hoop inkomsten ten gevolge van de loonlastverlagingen, van de nieuwe financieringsvormen (2de en 3de pensioenpijler) die in feite private kapitalisatie en beleggingsfondsen consolideren. Dit geld is van ons en moet terug naar de sociale zekerheid om pensioenen borg te stellen. Genoeg met alle blanco cheques aan de ondernemingen. Handen af van de sociale zekerheid!

In België is een nieuwe federale regering op komst. Sp.a, PS en de groenen mogen niet toegeven aan anti-sociale besparingen. Het is niet aan de werkende bevolking de crisis van het casinokapitalisme te betalen.

Vergadering SP.a-Rood Oost-Vlaanderen dinsdag 28 september 2010

2010-09-24T17:28:00.000+02:00

De volgende vergadering van SP.a-Rood Oost-Vlaanderen gaat door op dinsdag 28 september om 20u in café De Nieuwe Sportclub (Kortrijksesteenweg 102, Gent).

Op de agenda staan voorlopig volgende punten:

- voorbereiding van de nationale bijeenkomst in Oostende op zaterdag 2 en zondag 3 oktober 2010
- afspraken organisatie activiteit
- bespreking Visie-congres

Bijkomende punten kunnen te allen tijde worden voorgesteld en toegevoegd.

Vergadering SP.a-Rood Oost-Vlaanderen donderdag 26 augustus 2010

2010-08-21T18:25:00.000+02:00

De volgende vergadering gaat door op donderdag 26 augustus om 20u in café De Nieuwe Sportclub (Kortrijksesteenweg 102 in Gent).

Op het programma staan:

- partijwerking
- afronden bespreking roodboek

Bijkomende agendapunten kunnen te alen tijde worden voorgesteld en toegevoegd.

Vergadering SP.a-Rood Oost-Vlaanderen donderdag 29 juli 2010

2010-07-26T12:41:00.001+02:00

De volgende vergadering van SP.a-Rood Oost-Vlaanderen gaat door op donderdag 29 juli om 20u in café De Nieuwe Sportclub (Kortrijksesteenweg 102, Gent).

De volgende punten zullen worden besproken:

- roodboek (tot en met pagina 43)
- SP.a-Rood: perspectieven
- partijwerking

Bijkomende punten kunnen te allen tijde worden voorgesteld.

Vergadering SP.a-Rood Oost-Vlaanderen woensdag 30 juni 2010

2010-06-24T13:02:00.001+02:00

De volgende vergadering van SP.a-Rood Oost-Vlaanderen gaat door op woensdag 30 juni om 20u in café De Nieuwe Sportclub (Kortrijksesteenweg 102 te Gent).

Voorlopig staan de volgende punten op de agenda:

- bespreking evaluatie verkiezingen en verkiezingscampagne, inclusief evaluatie door SPAR-nationaal
- organisatie activiteit in Oostende (samen met SPAR-W-VL)
- planning verdere werking
- Roodboek

Bijkomende punten kunnen te allen tijde worden voorgesteld.

De resultaten van de SP.a-Roodkandidaten op zondag 13 juni 2010

2010-06-17T13:15:00.000+02:00

Erik De Bruyn (10e plaats op de SP.a-senaatslijst): 21.300 voorkeurstemmen

Rudi Kennes (4e plaats op de SP.a-kamerlijst Antwerpen): 11.625 voorkeurstemmen

Issam Benali (11e plaats op de SP.a-kamerlijst Oost-Vlaanderen): 5.327 voorkeurstemmen

Gezamenlijke digitale flyer van Sam Van de Putte, Erik De Bruyn en Issam Benali

2010-06-10T11:00:00.001+02:00

Je kan deze terugvinden op de website van SP.a-Rood via volgende link: http://www.sparood.be/images/stories/flyer-sam-erik-juist2.pdf

Ook kan je daar de gezamenlijke flyer terugvinden van Daniel Termont, Erik De Bruyn en Issam Benali, via volgende link: http://www.sparood.be/images/stories/flyer-termont.pdf

Ter herinnering: kandidaten SP.a-Rood

2010-06-07T12:52:00.002+02:00

De kandidaten van SP.a-Rood voor de komende verkiezingen zijn:

Erik De Bruyn (10e plaats op de SP.a-senaatslijst)
Rudi Kennes (4e plaats op de SP.a-kamerlijst Antwerpen)
Issam Benali (11e plaats op de SP.a-kamerlijst Oost-Vlaanderen)

Campagnemeeting Erik en Issam in Gent

2010-06-02T11:35:00.000+02:00

Op donderdag 3 juni komen Issam Benali (11 plaats SP.a-kamerlijst voor Oost-Vlaanderen) en Erik De Bruyn (10e plaats SP.a-senaatslijst) hun campagnepunten voorstellen aan alle militanten en sympathisanten.

Alle geïnteresseerden uit het Gentse en omstreken zijn bij deze uitgenodigd op deze meeting, die doorgaat om 20u in café De Nieuwe Sportclub (Kortrijksesteenweg 102 in Gent).

Erik De Bruyn: "Moeten we besparen"

2010-05-31T18:18:00.002+02:00

Erik De Bruyn over staatshervorming

2010-05-20T10:12:00.003+02:00

Campagnevergadering SP.a-Rood Oost-Vlaanderen op dinsdag 18 mei 2010

2010-05-14T15:22:00.001+02:00

De volgende vergadering staat volledig in het teken van de organisatie van de verkiezingscampagne. Deze vergadering gaat door op dinsdag 18 mei om 20u in het vertrouwde café De Nieuwe Sportclub (Kortrijksesteenweg 102) in Gent. Iedereen die wil meewerken aan de campagne wordt verwacht.

Indien je niet aanwezig kan zijn, maar toch iets wil doen voor de campgane, neem dan zeker contact op per mail zodat verdere afspraken kunnen worden gemaakt.

Erik De Bruyn: Waarom ik aan deze verkiezingen deelneem

2010-05-11T13:30:00.000+02:00

Erik De Bruyn
10de plaats op de sp.a senaatslijst

Ik heb de tiende plaats aanvaard op de Senaatslijst van de SP.a. In gangbare termen is dat geen ‘verkiesbare’ plaats, tenzij we 60.000 Vlamingen verzamelen die er anders over denken.

Waarom meedoen?

Ten eerste omdat we uitzonderlijke tijden beleven. De wereld wordt overspoeld door de tweede financieel-economische tsunami in twee jaar tijd. Er dreigt een sociaal bloedbad in heel Europa. Griekenland is daar de voorafspiegeling van. In die context ga ik écht niet te lang stilstaan bij mijn eigen plekje op de lijst. Minder dan ooit kan de linkerzijde het zich veroorloven om in verspreide slagorde naar de verkiezingen te trekken. Dit geldt a fortiori voor België en Vlaanderen, waar de rechterzijde meer dan ooit aan zet is. Rechts tracht zich bovendien nog te versterken door om communautaire thema’s naar de kiezer te trekken. Maar de contouren van de sociale strijd tekenen zich op de achtergrond duidelijk af. Er is een links bruggenhoofd in het parlement nodig. Maar niet alleen dat: het overheersende discours over economie moet doorbroken worden. Het moet weer naar links. Socialistische verkozenen met een ruggengraat zijn daarbij essentieel. Ten tweede kwamen deze verkiezingen halsoverkop. Minder dan ooit had de partijbasis daarbij de kans om haar stempel te drukken op de lijstvorming. Dat is dan maar zo. Ik zal roeien met de riemen die men mij geeft. De tijden zijn er niet naar om van een verkiezing weg te lopen.

De kiezer beslist

Ten derde staat Rudi Kennes op een verkiesbare vierde plaats op de Kamerlijst in Antwerpen. Voor het eerst in jaren opent zich het perspectief om een socialist met een uitgesproken links en syndicaal profiel verkozen te krijgen in het parlement. Voorwaar geen overbodige luxe in deze turbulente tijden. Rudi kan daarbij een ondersteunende campagne van op de Senaatslijst gebruiken. Hij moet niet enkel verkozen worden, hij moet met zoveel mogelijk voorkeurstemmen verkozen geraken.

Ten vierde is geen enkele plaats op de lijst onverkiesbaar. Ook niet de tiende plaats op de Senaatslijst. Wie van elf naar vier kan springen zoals ik vorig jaar deed kan ook van tien naar drie springen en verkozen geraken. De kiezer beslist. Voor de Stijn Meurissen van deze wereld luidt de boodschap: we snappen jullie ongenoegen, maar doorbreek de particratie en herstel de democratie, in plaats van op 13 juni in je bed te blijven liggen! Hetzelfde geldt voor de kiezers van Vlaams Belang en Lijst De Decker: we snappen ook jullie ongenoegen, maar de tijd van die demagogen is gelukkig voorbij. In beide partijen rolt men aan de vooravond van de verkiezingen nog vechtend over de grond, terwijl de socialisten de gelederen sluiten. Doe dus iets nuttigs met je stem! Welkom terug bij de SP.a, maar schud mijn partij maar eens goed door elkaar met een stem op de linkerflank.

De missing links

Voor de kiezers van de PVDA geldt een variant op deze boodschap: minder nog dan voor de Kamer is het realistisch dat de PVDA een verkozene zou hebben in de Senaat. Wie de SP.a niet links genoeg vindt maar voor wie linkse verkozenen geen overbodige luxe zijn vindt op plaats tien van de Senaatslijst van de SP.a de missing link tussen linkser en links. Op het sociaal-economische vlak staat SP.a Rood trouwens voor een financiële- en een energiesector in openbare handen, een onvervalste vermogensbelasting en de afschaffing van de notionele intrestaftrek.

Laat je niet verWeven

Sedert begin mei is het verschil tussen de Belgische en Duitse rentes op staatsobligaties aan het toenemen. Is dat omdat de macro-economische parameters voor België slecht zijn? Integendeel: de groei in ons land is nog steeds hoger dan in de rest van de Eurozone, terwijl ons begrotingstekort lager is dan het gemiddelde. De financiële markten ruiken echter een institutionele crisis en politieke instabiliteit. Met andere woorden: de communautaire crisis begint ons pakken geld te kosten.

Terwijl de N-VA met behulp van Siegfried Bracke Vlaanderen tracht te verstrikken, heb ik daarom een andere boodschap: laat je niet verWeven in het communautaire spinnenweb! Voor Vlaams Belang, N-VA en LDD zijn vormen de communautaire problemen een politiek handelsfonds. Zij hebben geen baat bij een oplossing. Ze zijn een deel van het probleem. Zij zullen de communautaire stem misbruiken om een sociaal bloedbad à la Griekenland aan te richten. Een disciplinering van het overheidsbudget om de schulden af te bouwen en de rentesneeuwbal te doorbreken op vraag van "de markten" (lees: de speculanten en bankiers), niet door linkse voorstellen als een vermogensbelasting, het aanpakken van belastingsontduiking of een wet tegen ontslagen bij winstgevende bedrijven, maar wel door loonbevriezing en het in vraag stellen van onze sociale zekerheid. Splits B-H-V voor mijn part, maar begrijp dan dat dit enkel kan via een onderhandelde oplossing. Maar los vooral de sociale problemen in Brussel en de rand op! Zorg voor de heropbouw van de Brusselse infrastructuur, voor sociale woningbouw in Brussel én in Halle-Vilvoorde zodat de sociale verdringing die vaak onder het taalprobleem schuilgaat bestreden wordt. Bouw scholen in de hoofdstad, bouw een gewestoverschrijdend openbaar vervoersnet uit. Investeer en werk samen in een Marshallplan voor Brussel. Werk aan de inbreiding van Brussel. De tewerkstelling in de bouwsector van Brussel, Vlaanderen en Wallonië zal er wel bij varen!

Leve de republiek

Samen met de SP.a ben ik voor een grote staatshervorming. Samen met de SP.a vind ik dat die staatshervorming sociaal moet zijn. Ik verschil echter grondig van mening met de partij over het arbeidsmarktbeleid. Dat is zeker niet de spil van een sociale, laat staan socialistische staatshervorming. De arbeidsmarkt verder splitsen betekent sociale concurrentie in het leven roepen tussen de gewesten. Bovendien levert een gesplitste arbeidsmarkt in en rond Brussel en op de taalgrens operationele problemen op. De grenzen van de regionalisering zijn bereikt en zelfs overschreden. Hetzelfde kan worden gezegd van het milieubeleid, het wetenschapsbeleid of onze vertegenwoordiging in het buitenland. Waarom eigen Vlaamse Huizen of aparte Vlaamse hulpmissies naar Haïti?
Een sociale staatshervorming moet België democratischer, transparanter en efficiënter maken. Het kan beter en goedkoper. Het herfederaliseren van bevoegdheden mag geen taboe zijn. Het afschaffen van het Koningshuis evenmin. Socialisten zijn republikeinen, geen oudbakken Belgicisten: Vive la république/leve de republiek! Er moet één federale kieskring komen voor het federaal parlement. De kiesdrempels moeten worden afgeschaft

Samen naar links en dan vooruit!

De afgelopen jaren bewezen heb ik bewezen geen politiek mandaat nodig te hebben om aan politiek te doen. In Antwerpen vocht ik samen met Ademloos en Straten-Generaal tegen de Lange Wapper, bewerkstelligde ik een ‘bocht’ van de SP.a in dit dossier en redde ik mijn woonplaats Deurne van een kathedraalbrede autosnelweg. De strijd werd dus deels met succes bekroond maar is nog niet gestreden. Net zoals de legendarische Antwerpse kwelgeest dreigt ook de Lange Wapper bij nacht en ontij terug te keren.

Ik zette ook de solidariteitscampagne Zomer van Opel op poten. Om samen met Rudi Kennes de kwelgeest van de werkloosheid op een afstand te houden, en omdat een sociale en ecologische auto-industrie in ons land mogelijk is.

Ik had geen politiek mandaat ter beschikking om deze gevechten te leveren. Ik leverde ze in mijn schaarse vrije tijd en op eigen kosten. In tegenstelling tot veel andere politici beloofde ik dus niet, maar handelde ik in de plaats. Wie zegt ‘eerst zien en dan geloven’ heeft dus al kunnen zien. Maar deze manier van werken heeft natuurlijk zijn grenzen. Een verkozen mandaat zou me toelaten de belangen van werkende mensen veel beter te verdedigen. Daarom reken ik ook op uw steun op 13 juni. Samen naar links en dan vooruit!

Erik De Bruyn
Deurne, 10 mei 2010

Vergadering SP.a-Rood Oost-Vlaanderen 11 mei

2010-05-06T13:19:00.000+02:00

De volgende vergadering van SP.a-Rood Oost-Vlaanderen gaat door op dinsdag 11 mei om 20u in het vertrouwde café De Nieuwe Sportclub te Gent (Kortrijksesteenweg 102).

Voorlopig staan de volgende punten op de agenda:

- verslag algemene vergadering
- stand van zaken + verdere afspraken verkiezingen
- bespreking gebeurtenissen 1 mei
- bespreking van het eerste deel van het Roodboek
- stand van zaken rode wandeling

Bijkomende agendapunten kunnen te allen tijde worden voorgesteld.

Persbericht SP.a Rood: Erik De Bruyn en Rudi Kennes in de Kamer, Peter Mertens in de Senaat!

2010-05-06T09:06:00.000+02:00

Erik De Bruyn en Rudi Kennes in de Kamer, Peter Mertens in de Senaat!
Voor linkse frontvorming tegen het nationalisme, de antipolitiek en de ondermijning van onze welvaart

Terwijl in Europa een nieuwe financiële storm opkomt, verzinkt België in een communautair moeras. Terwijl nationalisten een nieuwe aflevering van de stammenoorlog ten uitvoer brengen, ondermijnt de sociale crisis verder het welzijn en de bestaanszekerheid van honderdduizenden mensen. Terwijl alle aandacht wordt gevestigd op BHV, worden zeer ingrijpende besparingsmaatregelen op lonen, pensioenen en sociale uitgaven voorbereid.

SP.a Rood (de linkervleugel van de SP.a) acht het hoogdringend dat alle linkse, progressieve en socialistische krachten worden gebundeld bij de komende verkiezingen. SP.a Rood verheugt zich erover dat dit ook het standpunt is van het federaal ABVV. Samen met Rudy de Leeuw zeggen wij: “We zullen elkaar hard nodig hebben de komende weken en maanden: vakbond, partij en mutualiteit, maar ook alle linkse, rode, progressieve en groene krachten in dit land. We moeten front vormen voor waardig werk, waardig loon, waardig pensioen voor iedereen. De sp.a moet de motor van dit front zijn” .

Vandaag kan er een eerste stap worden gezet door de opname van rode kandidaten en 'verruimingskandidaten' op de SP.a lijsten. Concreet stellen wij voor Erik De Bruyn of Rudi Kennes een verkiesbare plek te geven voor de Kamer in Antwerpen en Peter Mertens (PVDA) voor de Senaat.

Enkel een links front is in staat het nationalisme en de anti-politiek van antwoord te dienen. Enkel een links front is in staat verzet te bieden tegen het casinokapitalisme dat onze welvaart bedreigt.

Voor meer informatie : Erik De Bruyn 0475/ 65 40 73

Buitengewone vergadering SP.a-Rood Oost-Vlaanderen

2010-04-29T17:13:00.002+02:00

Op maandag 3 mei om 20u00 vindt een buitengewone vergadering plaats van SP.a-Rood Oost-Vlaanderen. Zoals gewoonlijk gaat deze door in het café De Nieuwe Sportclub (Kortrijksesteenweg 102) te Gent.

Op de agenda staan de volgende punten:

- bespreking komende verkiezingen
- bespreking BHV

Een nieuwe datum zal worden vastgelegd voor de volgende periodieke vergadering, die eerder was gepland voor volgende donderdag 6 mei.

Vergadering SP.a-Rood Oost-Vlaanderen 8 april

2010-04-02T13:24:00.002+02:00

De volgende vergadering van SP.a-Rood Oost-Vlaanderen vindt plaats op donderdag 8 april om 20u in café De Nieuwe Sportclub (Kortrijksesteenweg 102, Gent).

Op de agenda staan momenteel de volgende punten:

- Organisatorisch: aanduiden secretaris/verslaggever
- Resultaat verkiezingen SP.a Gent
- Verslag Luik
- Verslag dag van het socialisme + evaluatie initiatief
- Stavaza: RS
- Activiteiten:
-> Rode wandeling door Gent
-> Debatten
-> 1 mei
-Afspraken discussie Roodboek

Bijkomende punten kunnen te allen tijde worden voorgesteld.

Vergadering SP.a-Rood Oost-Vlaanderen

2010-02-25T17:17:00.000+01:00

Op donderdag 4 maart vindt de volgende vergadering plaats van SP.a-Rood Oost-Vlaanderen. Deze gaat zoals gewoonlijk door om 20u in café De Nieuwe Sportclub (Kortrijksesteenweg 102, Gent).

Op de agenda staan momenteel de volgende punten:

- verslag van de SP.a-Rood stuurgroep
- bespreking werking SP.a
- bespreking + concrete afspraken mbt de campagne voor de bestuursverkiezingen van de SP.a-afdeling Gent
- stand van zaken 125 jaar BWP

Bijkomende punten kunnen te allen tijde worden voorgesteld en toegevoegd.

"Laat ons ondernemen"

2010-02-11T22:01:00.001+01:00

Vorige week begonnen de verenigde Belgische werkgevers een grote mediacampagne, ze vragen “ondernemingsruimte”. Elke dag verschijnt een one-liner op een pagina-grote advententie, bijvoorbeeld: “dringend tijd dat werken weer gewaardeerd wordt”.

Ik zeg: natuurlijk! Maar waarom danken jullie dan die tienduizenden gewaardeerde medewerkers af? Waarom willen jullie knabbelen aan de “loonkosten”? Die zijn zogezegd te hoog, want het uurloon in het buitenland is lager dan in België, zegt Pieter Timmermans. Hoe onwetenschappelijk kan men zijn om nominale uurlonen te vergelijken. Zowel de productiviteit per uur werknemer als de consumentenprijzen zijn toch ook hoger in België? Cijfertjes zijn te vinden in het persbericht op: www.acv-online.be/Actualiteit/default.asp. En hebben we ook geen betere sociale bescherming (want de RMZ bijdragen worden bij de loonkost gerekend); en willen we die bescherming niet zo houden zodat de koopkracht enigszins op peil blijft – daar moeten trouwens ook de bedrijven van leven.

De patroonsorganisaties zijn ook boos: “wij zijn niet verantwoordelijk voor de werkloosheid” (Thomas Leysen VBO). Ah neen? Nou breekt mijn klomp, zei een professor (die van Nederlandse origine was) telkens een student een stommiteit uitkraamde. Wie is dan verantwoordelijk; de werklozen zelf misschien? Wie schrapt de banen? De patroons vragen een heel korte ontslagtermijn en méér activering – activering voor jobs die ze zopas zelf hebben afgeschaft. De logica is ver te zoeken, de werkgevers zullen een ander pr-bureau moeten aanwerven. Bijvoorbeeld Hill en Knowlton, die kwamen ook Aquiris ter hulp, en president Bush voor zijn eerste golfoorlog.

Bedrijven in moeilijkheden? Ja, dat kan. Is hun personeel daarvoor verantwoordelijk? Misschien moeten de patroons die nu zo verenigd spreken, eens een onderlinge solidariteitskas oprichten om hun collega’s in moeilijkheden tijdelijk uit de nood te helpen. In plaats van altijd beroep te doen op de overheid, dus de belastingbetaler; en de balans op te krikken dankzij collectieve ontslagen. Want winsten worden er nog steeds gemaakt, zelfs in het zogenaamde rampjaar 2009. Toen Rudi Thomaes in augustus schreef “Water staat ondernemers aan de lippen”, heb ik eens naar de officiële nettowinstcijfers gekeken van 51 bedrijven. En naar de reserves in cash die sommige hebben. Men kan dat nog altijd lezen op: http://hdl.handle.net/1854/LU-748585

Bovendien kregen en krijgen de bedrijven massaal steun van de overheden onder de vorm van verminderde bijdragen aan de sociale zekerheid (4,757 miljard volgens het ACV, 7,5 volgens het ABVV), fiscale loonsubsidies (2,070 miljard), notionele interestaftrek op de vennootschapsbelasting (geschat op 4 miljard), e.a.

Wie die al deze cijfers ziet (zonder te spreken van de bonussen voor de de CEO’s en de beursspeculanten) kan alleen maar besluiten: ‘Duvels sak es nojt vul”, zoals mijn goede vader zei die afkomstig was uit Assebroek, Brugge.

Heren ondernemers (want veel vrouwen zijn er niet bij): doe uw werk, innoveer, maak ecologische produkten die we nodig hebben, schep nieuwe banen, geef de juiste opleiding daarvoor, maar stop met de afdankingen, met het broodroven van uw eigen mensen. En stop met de uitkering van uw fenomenale winsten die dan verdwijnen naar de belastingsparadijzen.

Frank Roels, Gent. 31/1/10

Lees 2 uitstekende ABVV-dossiers, over de werkloosheid, en over actie-eisen tegen de crisis: http://www.abvv.be/code/nl/fram001.htm

http://www.abvv.be/CODE/nl/fram015.htm

Vergadering SP.a-Rood Oost-Vlaanderen

2010-01-26T13:02:00.000+01:00

De volgende vergadering van SP.a-Rood Oost-Vlaanderen vindt plaats op dinsdag 2 februari om 20u in het vertrouwde café De Nieuwe Sportclub (Kortrijksesteenweg 102, Gent).

De volgende punten staan reeds op de agenda:

- verslag nationale stuurgroep SP.a-Rood (+ acties rond Opel)
- verslag bezoek aan SP.a Aalst
- uitbreiden contactennetwerk Oost-Vlaanderen
- stand van zaken volgende activiteit
- verslag Nieuwjaarsreceptie SP.a
- stand van zaken binnen SP.a (lokaal)
- verslag algemene vergadering Ronde tafel der socialisten

Bijkomende punten kunnen te allen tijde worden aangebracht.

Speech Erik De Bruyn voor SP.a Laarne op vrijdag 22 januari

2010-01-24T19:59:00.000+01:00

Kameraden,

Als is de nieuwjaarsboodschap nog zo snel, de actualiteit achterhaalt haar wel. En niet altijd op een even fijnbesnaarde manier. De sluitingsplannen van het management van Opel hebben Rudi en ik gedwongen alles te herzien wat we hier vandaag komen vertellen.

Het zal hier vandaag dus veel over Opel gaan. De dreigende sluiting hangt als een donderwolk boven heel België. (Sorry voor de gevoelige zielen van de N-VA, ik spreek liever over België, Vlaanderen is voor mij noord-België)

Het gaat hier over de 2600 arbeiders van Opel en hun gezinnen. Het gaat hier over de arbeiders in de toeleveringsbedrijven zoals Johnson Controls in Geel. In totaal tussen de 5000 en de 10000 arbeidsplaatsen. Maar het gaat over nog veel meer. Het gaat over de toekomst van de industriële tewerkstelling in heel België en over de tewerkstelling tout court. Met andere woorden het gaat hier over de corebusiness van onze partij om het in managementstermen uit te drukken. Als we Opel Antwerpen loslaten dan komt ons industrieel en economisch weefsel in gevaar. Vergeet trouwens een diensteneconomie zonder industriële fond. Een diensteneconomie zonder industriële basis dat zie je in de derde wereld: dat komt neer op schoenen poetsen en stylo’s verkopen!

Zowel links als rechts zeggen natuurlijk bekommerd te zijn om die tewerkstelling. Maar de formules om ze te behouden zijn wel heel verschillend. Bij rechts komt het er in grote lijnen op neer dat we plat op onze buik moeten gaan voor de grote multinationale bedrijven, dat we het spel volledig moeten spelen volgens de spelregels van het kapitaal. De Vlaamse rechterzijde stoort zich enorm aan elk spatje Frans dat op Vlaamse bodem zou kunnen terechtkomen, maar vindt het blijkbaar veel minder erg dat we voluit gegijzeld worden door zowel binnenlandse als buitenlandse multinationals. Want laten we ons geen illusies maken over het ‘kapitalisme van eigen bodem’. Bekaert, een zogenaamd oer‘Vlaams’ bedrijf maakte in 2008 in haar vestiging in Hemiksem alléén 10 miljoen euro winst. Ondanks die zo verguisde ‘hoge loonkost’. Toch werd olv. Manager van het jaar Bert De Graeve de fabriek gesloten en de productie overgebracht naar Thaïland. Moeten we dan echt de lonen en de levensstandaard van Thaïland overnemen om competitief te zijn? Is dat de toekomst die de rechterzijde voor ons in petto heeft?

AB Inbev, een ‘Belgisch’ (Braziliaans) bedrijf, hetzelfde: 230 miljoen euro winst is niet genoeg. Er moesten 263 jobs sneuvelen. Niet de loonkosten zijn te hoog, de winsthonger is te groot. Dat is het probleem in België en Europa!

Dat brengt me bij Opel. Men schildert die beslissing al als een produkt van het zogenaamd ‘economisch realisme’. Het kan niet anders, het zijn de economische wetmatigheden. Heel de pers gaat mee in die defaitistische teneur. Ik gruwel van dat woord ‘realisme’. Het is blijkbaar ‘economisch realisme’ om 10.000 gezinnen van de ene dag op de andere hun broodwinning af te nemen. Hoe realistisch is dat voor die mensen die vaak afbetalingen hebben lopen voor huis en auto, studerende kinderen enz? Als we het dan toch over economische realiteiten moeten hebben, dit is er ook een: Opel Antwerpen is een van de productiefste assemblageplatformen voor auto’s in de wereld. Hoge loonkost inbegrepen. De Belgische arbeiders verdienen letterlijk en figuurlijk hun hoge lonen. Ze geven er hard werken en hoge technische competentie voor in de plaats.

De sluiting is dan ook een politieke beslissing. Duitsland weegt zwaarder dan België op politiek vlak, dat is evident. Daarom moet de Belgische vestiging dicht. Wat kunnen we daartegen in stelling brengen is nu de vraag? Twee dingen. Ten eerste de Europese syndicale solidariteit. AB Inbev heeft bewezen dat we beslissingen kunnen keren. Maar dat kan alleen door het opbouwen van krachtsverhoudingen. Wat Opel betreft moeten die syndicale krachtsverhoudingen gebouwd en versterkt worden op Europees niveau, tegen het defaitisme en de psychologische oorlogsvoering in. In Antwerpen wordt aan die krachtsverhoudingen een bijdrage geleverd door de parking met de afgewerkte wagens te blokkeren. Wij moeten dat met SP.a maximaal steunen, ik kom daar straks nog op terug.

Tweede wapen dat we tegen de politieke beslissing tot sluiting in stelling moeten brengen, en daar moet SP.a een sleutelrol spelen, is zélf het lef hebben om politieke beslissingen nemen. Het is vijf na twaalf wat een plan B betreft, een vangnet onder Opel Antwerpen voor het geval de toekomst binnen Opel en GM dan toch doodloopt. Ik heb in dat verband al enkele keren gesproken over het nationaliseren van de fabriek. Dat wordt natuurlijk altijd een beetje genant weggelachen. JM De Decker begint dan te lullen over Trabantjes en zo. Maar de realiteit is de volgende: mochten de VS en Duitsland niet zijn overgegaan tot de nationalisatie van resp. GM en Opel dan zou er van GM en Opel verdorie al lang geen sprake meer geweest zijn!

En zonder nationalisaties zou er in ons eigen land al lang geen sprake meer geweest zijn van Fortis, Dexia en KBC!

De Belgische en Vlaamse overheden moeten voor Opel minstens doen wat ze voor de banken hebben gedaan. Want deze keer gaat het over de broodwinning van gewone werkende mensen. Trouwens, op de keper beschouwd is de fabriek in Antwerpen al van ons, van de gemeenschap. Ik stel voor dat de SP.a in het parlement eens vraagt een oplijsting te geven van alle subsidies, belastingvrijstellingen, lagere SZ-bijdragen op nachtpremies, ter beschikking stellen van haventerreinen en andere voordelen die Opel al kreeg. Het totaalbedrag zal vele malen hoger zijn dan de waarde van de fabriek in Antwerpen.

We beschikken bovendien over een Vlaamse begrotingspost van 500 miljoen euro voor Opel. We beschikken over publieke investeringsmaatschappijen die een overheidsholding voor de auto-industrie kunnen oprichten en de fabriek kunnen overnemen zoals Nederland destijds deed na het faillissement van DAF. De Nederlandse overheid heeft de infrastructuur van DAF gebruikt om er buitenlandse modellen op te assembleren. Op die manier kunnen we Opel Antwerpen op korte termijn redden. We hebben tijd tot en met juni. We moeten NU handelen. Op langere termijn moet er dan nagedacht worden over duurzame reconversie naar elektrische wagens waar er in België al bijzonder veel technologie aanwezig is op onze universiteiten met name de VUB, ook het product van overheidsinvesteringen. Het is een mythe dat inniovatie altijd van de private sector komt!

De autosector heeft een toekomst. Ik kocht gisteren de Financial Times. Alleen al de Chinese markt zal groeien van 8.6 miljoen auto’s/jaar nu tot 30.2 miljoen/jaar in 2020, en daarmee het dubbele bedragen van de Amerikaanse markt! India stijgt van 1.7 naar 8.4 miljoen. Als die allemaal op benzine of diesel gaan rijden dan zijn we eraan voor de moeite. Dan stikken we of we verdrinken in smeltend poolijs, en de petroleum zal dan ook snel op zijn. Het is dus duidelijk dat we voor een nieuwe industriële revolutie staan. En ofwel nemen we daar in België aan deel –met de technologische voorsprong en hooggeschoolde arbeiders die we hebben- of we doen dat niet. Ook het feit dat we een klein land zijn met korte afstanden geeft ons een natuurlijk voordeel in de eerste fase van de ontwikkeling van elektrische auto’s. Maar de overheid zal daarin het voortouw moeten nemen. De achterhaalde politieke dogma’s van de rechterzijde tegen overheidsinmenging in de economie moeten resoluut opzijgeschoven worden.

Het is dus veel en veel te vroeg om te spreken van en sociaal plan. Dat is het schoonheidsfoutje in de solidariteitsmail van onze voorzitster. Daar had niets mogen in staan over een sociaal plan. Zo tonen we ons zwak en onzeker.

Maar goed kameraden laten we de stier bij de horens vatten zou ik zeggen. Wat de arbeiders van Opel nu op korte termijn nodig hebben is voelbare, bijna fysieke solidariteit. Ik stel dan ook voor dat we vanaf nu met de SP.a (als aanzet van een veel breder sociaal front) vanaf nu een permanente wake organiseren aan de poorten van Opel Antwerpen. Om te tonen dat we Opel Antwerpen niet loslaten. In beurtrol kunnen afdelingen of groepen van afdelingen van de SP.a die wake bemannen en bevrouwen. Dat zal van ons ook terug een andere partij maken, een actiepartij, een partij die onder de mensen is op de ogenblikken dat dit van ons verwacht wordt. Ik heb het voorstel al gelanceerd bij SP.a Antwerpen. Ik wacht op een antwoord, hopelijk niet te lang.

Ik heb een goed gesprek gehad met Caroline Gennez begin december. Daaruit bleek dat ze op een aantal punten zeer dicht bij de standpunten van het ABVV en SP.a Rood staat, zoals over de nood aan een openbare bank, een vermogensbelasting enzovoort. Maar het moment van de waarheid is nu. NU moeten we laten zien dat we fysiek zij aan zij staan met onze vakbondskameraden. Geen woorden maar daden! Naar links en dan vooruit!

Persbericht 20 januari 2010

2010-01-21T10:49:00.000+01:00

De directie van Opel heeft gefaald. Tijd voor een nationalisatie van de fabriek

De actie van de Opel-arbeiders verdient onze volle steun. De werknemers van Opel hebben zo lang als het maar mogelijk was ‘verantwoordelijkheidszin’ getoond. Het is echter de directie van Opel die een manifest gebrek aan verantwoordelijkheidszin aan de dag legt. Zij kan aan de Antwerpse fabriek –en bij uitbreiding de Europese fabrieken – geen toekomst bieden. Zij brengt geen innovatie. Zij respecteert de sociale spelregels niet. Zij tracht het beste in de mens, de solidariteit, te breken. Zij weigert bovendien de wagens te bouwen die de wereld nodig heeft, namelijk milieuvriendelijke wagens.

De strijd om Opel Antwerpen gaat over meer dan het redden van jobs alleen. De strijd gaat ook over de vraag welke economie we willen, en over het op een maatschappelijk verantwoorde manier aanwenden van technologische innovatie. Hij heeft ook de industriële toekomst van België en Vlaanderen tot inzet. Het is daarom niet enkel een strijd van de arbeiders van Opel alleen, maar van ons allemaal, en verdient daarom een breed sociaal en politiek front.

De auto-industrie is in de afgelopen honderd jaar een belangrijke motor geweest van zowel tewerkstelling als van technologische innovatie. Dat zal de komende decennia zo blijven. Het tijdperk van de fossiele brandstoffen loopt ten einde. We staan voor een industrieel-technologische revolutie. Het kan niet de bedoeling zijn dat België zich in die context een belangrijke troef, namelijk een uitstekend gelegen ultraproductief en flexibel assemblageplatform, uit handen laat slaan. Opel Antwerpen is geen steenkoolmijn maar een wissel op de industriële toekomst van België. Alleen daarom al is het sluiten van de fabriek geen optie.

Daarom is het nu tijd voor een kordaat overheidsingrijpen: de Vlaamse regering moet de fabriek overnemen en heroriënteren naar een ecologische en duurzame autoproduktie. Zonder Opel als het moet.

De Vlaamse en Belgische belastingbetalers hebben de fabriek in Antwerpen al dubbel en dik betaald door de overheidssteun die de afgelopen decennia naar het bedrijf ging. Het is onze fabriek!

SP.a Rood steunt voluit de acties van de vakbonden (afsluiten parking, opbouwen oorlogsbuit, morgen misschien de volledige staking en bezetting). Samen met de blokkades van de vestigingen van Inbev tonen zij dat de mensen niet meer lijdzaam willen toezien hoe zij worden afgeslacht.

SP.a Rood verwacht van de SP.a dat ze nu voluit gaat voor het behoud van Opel Antwerpen en dat ze de strijd van de arbeiders van Opel politiek vertolkt. Van SP.a parlementsleden verwachten we nu dat ze het rechtse taboe rond overheidsinmenging aan de kaak stellen. Het zijn niet de socialisten die Opel Antwerpen in gevaar brengen met ideologische dogma’s. De rechterzijde doet dat wel: door vast te houden aan het dogma dat alleen maar de private sector auto’s kan, mag en zal bouwen, en dat overheidsgeld –ons belastinggeld – alleen maar een rol kan spelen in het lokken van private investeerders. Het lot van Opel Antwerpen dreigt daardoor te worden beslecht in de hoofdkwartieren van buitenlandse multinationals.

Overheidsinmenging is er in de Verenigde Staten en Duitsland op massale schaal. General Motors in de VS en Opel in Duitsland werden de facto genationaliseerd. Anders was er van GM nu al geen sprake meer geweest. De vraag is dus niet of overheidsinmenging in de auto-industrie te verantwoorden is. Ze is een feit, en ze is noodzakelijk. De vraag is welke doelen ze moet dienen: het redden van private aandeelhoudersbelangen of een sociale en ecologische auto-industrie? De private sector heeft sedert de lancering van de T-Ford in 1908 honderd jaar de kans gekregen om die uit te bouwen en is daar niet in geslaagd.

SP.a Rood brengt morgenochtend 21 januari een solidariteitsbezoek aan Opel Antwerpen.

Erik De Bruyn

Woordvoerder SP.a Rood

www.sp-a-rood.be

www.bloggen.be/derodevoorzitter

0475 65 40 73

BREAKING NEWS!!! - Egypte zet 2.000 agenten in tegen hulpkonvooi Viva Palestina

2010-01-06T12:26:00.002+01:00

Dit bericht ontvingen we via mail. Nee aan de repressie! Nee aan de blokkade tegen Gaza!

"Beste redactie

Opnieuw schandelijke taferelen van de Egyptische autoriteiten die samen met Israël al sinds Kerstmis een hulpkonvooi van Viva Palestina saboteren. Het noodlijdende Palestijnse volk in de Gazastrook krijgt nog geen kruimeltje als men ook deze hulp weigert. Egypte wil 60 voertuigen van het konvooi niet toelaten tot de Gazastrook en brak nadien alle onderhandelingen af met Viva Palestina. Alle voertuigen en activisten van Viva Palestina worden op dit ogenblik geblokkeerd en vrijwilligers worden aangevallen door de oproerpolitie.

http://www.vivapalestina-us.org/

( http://www.youtube.com/watch?v=04EcEb4eMEM ) (dit is een mondelinge reportage, de film toont andere beelden)

( www.haaretz.com/hasen/spages/1140333.html ) dit is een correspondent van Reuters.

De Egyptische oproerpolitie zet traangas en waterkanonnen in. Er zijn gekwetsten.
Intussen voerde Israël een luchtaanval uit op de Gazastrook met als voorlopige balans één dode en vier ernstig gewonden. (http://www.presstv.com/detail.aspx?id=115431&sectionid=351020202 )
A.u.b. bericht hier over!!!
http://twitter.com/viva_palestina"

Volgende vergadering SP.a-Rood Oost-Vlaanderen op dinsdag 5 januari 2010

2009-12-31T17:45:00.001+01:00

De volgende vergadering van SP.a-Rood Oost-Vlaanderen vindt plaats op dinsdag 5 januari om 20u in het vertrouwde café De Nieuwe Sportclub (Kortrijksesteenweg 102, Gent). Iedereen wordt van harte uitgenodigd voor deze eerste bijeenkomst van het nieuwe jaar.

Voorlopig staat als enige punt op de agenda de bespreking van de huidige stand van zaken binnen SP.a-Rood (samen met de vooruitzichten voor 2010).
Bijkomende agendapunten kunnen worden voorgesteld.

Alvast de beste wensen voor het nieuwe jaar!

Delegatie van SP.a Rood ontvangen door Caroline Gennez

2009-12-03T15:39:00.001+01:00

persbericht SP.a Rood
3 december 2009

Delegatie van SP.a Rood ontvangen door Caroline Gennez

(goed nieuws is OOK nieuws)

Enkele dagen voor de Raad van Voorzitters en Secretarissen van 5 december werd een delegatie van SP.a Rood, de linkervleugel in de partij, ontvangen op de Grasmarkt door partijvoorzitter Caroline Gennez. Deze delegatie bestaande uit Erik De Bruyn, Elke Heirman en Stephen Bouquin evalueert dit eerste gesprek als zeer constructief.

De SP.a Rood delegatie hield een pleidooi voor diepgaande democratisering van de partijwerking, zoniet zal de interne vertrouwenscrisis zich verder uitdiepen. Om de economische en sociale crisis gepast van antwoord te dienen moet de SP.a een duidelijkere linkse koers volgen. Arm in arm zal de SP.a opnieuw een sterke partij worden. Schouder aan schouder kan links zich versterken.

SP.a Rood verheugt zich dan ook over het feit de partijvoorzitter zich in duidelijke termen heeft uitgesproken voor een vermogensbelasting en voor een openbare bank. Ook het feit dat de SP.a zich achter het ABVV schaart en de vakbondseisen steunt, in het bijzonder een betere bescherming tegen ontslag voor arbeiders, is goed nieuws.

Wat het democratische deficit in de partij betreft blijven er meningsverschillen. De voorzitster is er zich echter van bewust dat er op dat vlak ernstige problemen zijn – in het bijzonder in enkele grotere SP.a-afdelingen – ‘maar er wordt aan gewerkt’.

Wij durven hopen dat hierbij een eerste stap wordt gezet in de goede richting. Vele afdelingen hebben heel veel voorstellen ingediend van wijzigingen m.b.t. de interne werking. De verwachtingen liggen hoog en terecht. Ook SP.a Rood heeft bijgedragen tot deze discussie, onder meer via een eigen nota. Na 5 december maken wij een eerste balans op.

Naar links en dan vooruit.

Voor meer informatie :
Erik De Bruyn
0475/65 40 73

Betoging ABVV vrijdag 4 december!

2009-12-02T13:18:00.003+01:00

ABVV roept op tot een betoging op vrijdag 4 december in Brussel, naar aanleiding van de onwil van premier Leterme om iets te doen aan het sociale bloedbad dat zich afspeelt in de vele bedrijven in België. 'Herstructureringen' vanwege de crisis leiden tot massale ontslagen. Dit kan en mag niet! Wij, de loontrekkenden, zullen de crisis van de bazen niet betalen!

"Werknemers zijn geen wegwerpzakdoeken!

Afspraak voor werkgelegenheid op 4 december in Brussel

De voorspellingen voor 2010 zijn alarmerend: nadat dit jaar al 36.000 banen verloren gingen, zouden er nog volgend jaar eens 80.000 werklozen bij komen.

Het ABVV is zeer ongerust over dit vooruitzicht en heeft op 30 november de Eerste Minister ontmoet om uiting te geven aan de bezorgdheid van de werknemers.

De werknemers hebben al een zware tol betaald voor de crisis!
Een crisis waarvoor zij niet verantwoordelijk zijn. Zij kunnen niet aanvaarden dat ondernemingen de crisis inroepen als voorwendsel om hun winsten op te krikken en hun positie op de financiële markten te verstevigen.

De werknemers hebben al genoeg betaald.
De banken werden gered. De ondernemingen werden gered.
Ook de werknemers moeten beschermd worden.

Daarom mobiliseert het ABVV op vrijdag 4 december om 11 uur in Brussel
(Madou Plein)

Onze eisen:

* Stop de ontslagen.

* Versterk de bescherming van de arbeiders, in navolging van de bescherming die de bedienden hebben. Alle werknemers moeten op dezelfde manier behandeld worden.

* Stop de jacht op de werklozen. De mallemolen van de beschikbaarheidcontrole van de werknemers heeft geen zin als het aantal jobs blijft dalen. De werknemers die op straat staan, zijn daar niet verantwoordelijk voor. Hen met de vinger wijzen maakt hun situatie alleen nog pijnlijker.

Het ABVV verwacht van de regering dat ze de gepaste maatregelen treft.

Het ABVV klaagt de onverantwoordelijke en defensieve houding van de werkgevers aan en roept hen op hun deel van de verantwoordelijkheid voor de crisis op te nemen en meer inspanningen te leveren voor vorming.

Ter herinnering
In 2008 zijn de vormingsinspanningen van de werkgevers in ons land gedaald tot 1,04% van de loonmassa, terwijl de doelstelling (eind 2004) 1,9% was.
En het probleem ligt niet bij de lonen (de loonkloof met onze buren is gedaald tot ongeveer 1%), maar wel bij de ondernemingen zelf die ondermaats presteren op het vlak van innovatie en niet dynamisch genoeg zijn in het zoeken van nieuwe markten."

Vergadering SP.a-Rood Oost-Vlaanderen

2009-11-17T13:28:00.001+01:00

Volgende week dinsdag 24 november vindt de volgende vergadering plaats van SP.a-Rood Oost-Vlaanderen, zoals steeds om 20u in het vertrouwde café De Nieuwe Sportclub (Kortrijksesteenweg 102, Gent).

Op de agenda staan ondermeer de volgende punten:

- Goedkeuring Dagelijks Bestuur

- Bespreking van de (voorbereiding voor de) raad van voorzitters en secretarissen:

* standpuntstekst SP.a-Rood
* voorbereiding binnen de SP.a
* algemene ledenvergadering van SP.a Oost-Vlaanderen op 30 november

- Verslag vorige vergadering Nationale Stuurgroep SP.a-Rood

- Heroriëntatie volgende activiteit

Bijkomende agendapunten kunnen steeds worden voorgesteld en toegevoegd.

WINST JOHNSON & JOHNSON: 12,95 MILJARD

2009-11-07T14:32:00.001+01:00

Dat de Amerikaanse multinational Johnson & Johnson, die eigenaar is van Janssen Pharmaceutica, 7000 tot 8000 banen aan ’t schrappen is, in vele landen, is nu welbekend. O.m. dankzij de spontane staking van de steriele productieafdeling woensdag.

Alle grote media lijken begrip te hebben voor de “moeilijke tijden” van de sector, en de crisis, waarmee de bedrijfsleiders zwaaien. En de torenhoge kosten om nieuwe geneesmiddelen te ontwikkelen. En de overdreven reglementering vooraleer nieuwe produkten op de zieken worden losgelaten.

Nochtans is de situatie heel simpel.
Hoe staat het met de boekhouding van J&J?
Even opgezocht: vorig jaar was de nettowinst van Johnson&Johnson 12,95 miljard, op een omzet van 63,75 miljard. Het dividendrendement was 3 %; niet zo slecht in vergelijking met de huidige spaarekeningen.
Waar ging al dat geld naartoe? Blijkbaar niet naar nieuwe en betere produkten; de onkosten zijn hier immers al afgetrokken. Naar de Caayman eilanden misschien?
Het 3e kwartaal 09 toonde een iets hogere winstmarge dan 08, volgens Standard&Poor.
Ook de beurskoers deed het goed. Sedert maart klom de koers van circa 45 naar boven de 60 $.
Maar het kan dus nog "beter", nog méér winst, door mensen te ontslaan.
Het geleuter over de hoge ontwikkelingskosten is schone schijn. Ten eerste zou er niet zo’n fenomenale winst zijn. Ten tweede wordt het basisonderzoek meestal gefinancieerd en uitgevoerd door universiteiten en overheidsfondsen zoals de National Institutes of Health, het IWT in ons land, e.a.
Vraagje: wie gaat op den duur al die medicijnen en schoonheidscrèmes nog kopen/betalen, als er steeds maar werklozen bijkomen, of jobs met lagere lonen? Misschien is het parool in de kringen van bedrijfsleiders: pak NU wat je krijgen kunt, ze kunnen het later niet meer afnemen. Après nous le déluge.

J&J is geen uitzondering. Op 9 maart schreef Jan de Schamphelaere in DeTijd over meerdere overnames bij big farma, waar fabelachtige sommen over de tafel gingen:
Merck biedt 41 miljard op Schering-Plough
Merck koopt Schering-Plough voor 41,1 miljard dollar. 15 procent van het personeelsbestand, ongeveer 15.000 mensen, zal afvloeien. Het fusiebedrijf wordt de nummer twee in de farmasector na Pfizer. In België tellen Merck en Schering-Plough samen zo'n 1.500 werknemers. De overname gebeurt voor 44 procent in cash en 56 procent in aandelen. Het overnamebedrag van 41,1 miljard dollar is gebaseerd op de aandelenkoers van Merck op 6 maart. Aandeelhouders van Schering Plough krijgen per aandeel 0,5767 Merck-aandelen en 10,50 dollar in cash. Het cashbedrag bedraagt 18,3 miljard dollar, waarvan 9,8 miljard van de eigen bankrekening komt en 8,5 miljard dollar van nieuwe schulden bij JPMorgan.
In 2008 haalden de twee bedrijven samen een omzet van 47 miljard dollar. Merck berekende dat de overname in het eerste jaar na de afronding van de transactie, een 'bescheiden' bijdrage zal leveren tot de winst. Daarna zal die bijdrage 'significant' worden. Merck rekent op 3,5 miljard dollar besparingen vanaf 2011.
15.000 ontslagen: The Wall Street Journal vernam in een gesprek met Richard T. Clark, de topman van Merck, dat zo'n 15 procent van het personeel zal afvloeien als gevolg van de integratie van de twee bedrijven. Daarbij worden vooral de activiteiten buiten de VS getroffen. Merck telt 55.000 werknemers, Schering-Plough 51.000.
Die maatregelen komen bovenop de lopende kostenbesparingsprogramma's van beide bedrijven. Merck kondigde in oktober aan dat het dit jaar 7.200 jobs zal schrappen. Een eental fabrieken gaan dicht. Schering-Plough op zijn beurt zei al dat het met fabriekssluitingen en ontslagen 1,25 miljard dollar wil besparen tegen 2010.
Dividend: Merck gaat zijn dividend handhaven en gaat tevens zijn inkoopprogramma voor eigen aandelen doorzetten.
Merck en Schering-Plough zijn al jaren lang partner in een joint venture, die onderzoek verricht naar medicijnen tegen cholesterol. De verkopen van twee cholesterolmiddelen Zetia en Vytorin staan sinds januari 2008 echter zwaar onder druk nadat in een studie de superieure doeltreffendheid van de middelen tegenover oudere, goedkopere middelen in vraag werd gesteld.
De pijplijnen van Merck en Schering-Plough zijn volgens een persbericht complementair. De pijplijn beslaat een brede waaier van ziektes: hart- en vaatziektes, ademhalingsstoornissen, kanker, ontstekingsziektes, neuroziekte, immuunziektes, ...
Remicade is één van de topproducten in de merkenportefeuille van Schering-Plough. Remicade is een middel tegen reuma en werd in samenwerking met Johnson & Johnson ontwikkeld en op de markt gebracht. Het zorgde vorig jaar voor 2,2 miljard dollar omzet bij Schering-Plough, meer dan 15 procent van de totale groepsomzet. Door deze samenwerking werd Johnson & Johnson op voorhand getipt als meest voor de handliggende overnemer. Een tegenbod is dus niet uitgesloten.
2009: het jaar van de farmadeals : 2009 is duidelijk het jaar van de overnames in de farmasector', zegt een analist. In januari lanceerde Pfizer een bod van 68 miljard dollar op Wyeth. Vorige week verhoogde Roche zijn bod op Genentech. Roche heeft reeds 56 procent van het Amerikaanse biotechbedrijf in handen en biedt 45 miljard dollar voor de resterende aandelen.
De reden voor de nieuwe ronde megadeals ligt voor de hand. 'De farmabedrijven hebben weinig keuzes als ze de winst per aandeel in de komende jaren willen doen stijgen', zegt een kenner. 'Omzetgroei is op eigen houtje moeilijk te verwezenlijken en kostenbesparingen hebben ook hun limieten.'
Patenten van blockbustermedicijnen van de big pharma lopen binnenkort af. Ze zijn op zoek naar nieuwe medicijnen om die verwachte omzetdaling te compenseren. Bovendien wordt het steeds steeds moeilijk om de gezondheidsauthoriteiten te overhalen een product toe te laten op de markt. Met Schering-Plough koopt Merck een aantrekkelijke pijplijn van experimentele medicijnen en het geeft de mogelijkheid grote kosten te besparen.

NB van fR:18 miljard cash voor één overname, 15% van het personeel afdanken, 7,81 miljard nettowinst in 2008. Moet er nog méér geld zijn?

Frank Roels, 5/11/09.

Boekvoorstelling 'Rooddruk voor een nieuw socialisme'

2009-11-06T13:25:00.002+01:00

Deze avond, vrijdag 6 november, stelt Erik De Bruyn zijn boek 'Rooddruk voor een nieuw socialisme' voor in het Volkshuis van Zottegem.

Aanvangsuur: 20u
Locatie: Volkshuis, Markt 8 te Zottegem

Leve het stakingsrecht!

2009-11-06T12:58:00.001+01:00

05/11/2009

Kurt De Loor, Vlaams Volksvertegenwoordiger voor sp.a, vindt het welletjes. Als de spoorwegvakbonden het werk neerleggen omdat een duizendtal collega’s op straat dreigen te worden gezet, worden ze gediaboliseerd. Liberalen op kop. Onder denoemer ‘minimumdienstverlening’ wordt het stakingsrecht verder uitgehold. Plat populisme.

Als syndicalisten bij Opel Antwerpen terecht de band stilleggen omdat duizenden collega’s dreigen hun job te verliezen, staat het hele land als één man achter de vakbonden. Liberalen op kop. Het klassieke verhaal van twee maten en twee gewichten. Arbeiders in de fabriek mogen staken. Liefst met veel toeters en bellen aan de fabriekspoort, dat levert mooie beelden op in het journaal… en verder hebben we er geen last van!

Als cipiers in de gevangenissen terecht staken omdat de werkdruk onhoudbaar wordt en hierdoor de veiligheid in het gedrang komt en omdat aan hun eisen geen gehoor gegeven wordt, ontstaat er geen hetse rond het stakingsrecht. Zolang binnen de dikke gevangenismuren alles rustig blijft en de stakers zich voor de gevangenispoort positioneren, en niet voor mijn voordeur is alles in orde. Laat ze dan maar staken, mijn steun hebben ze… en verder hebben we er geen last van!

Heeft mijn treinconducteur een probleem met zijn baas, dan is dat zijn zaak, niet die van mij. Ik verwacht van hem dat hij kaartjes knipten mij ten gepaste tijde laat weten dat mijn vervoersbewijs ei zo na vervallen is. Als mijn treinbestuurder een probleem heeft is het nog meer zijn eigen zaak. Ik ken hem niet, zie hem nooit. ik verwacht enkel dat hij mij van Brussel naar Zottegem brengt en liefst op tijd. Maar o wee als mijn werkgever het in zijn hoofd krijgt om mijn loon te herbekijken of als hij durft meedelen dat de financiële crisis mij mijn job zou kunnen kosten. Dan zullen mijn medepassagiers op de trein het geweten hebben: ik leg het werk neer! Met MIJN sociale verworvenheden sol je niet. Het diepdroevige verhaal van ikke ikke ikke…

In de economische jungle is het ieder voor zich. En ‘iedervoor zich’ laat dat nu net hetgene zijn waar liberalen in uitblinken. De topman van de liberale mutualiteiten, Mr Messiaen, roept op tot kleine daden vanverzet tegen het spoorwegpersoneel. In de liberale verborgen agenda staat de uitholling van het stakingsrecht weer met stip op één. Dat de stakers niet over één nacht ijs gingen bij het beleggen van hun staking, vergeet mr Messiaen erbij te vertellen. Het is te gemakkelijk om woordvoerder te spelen van de verongelijkte reiziger. De spoorvakbonden worden herleid tot gijzelaars die er een waar genoegen in scheppen om reizigers te gijzelen. Van solidariteit met het treinpersoneel geen spoor. Dat uw en mijn sociale verworvenheden, het stakingsrecht op kop, door dergelijke ondoordachte uitspraken gegijzeld worden, zal liberalen worst wezen.

Een klein dankwoordje is hier op zijn plaats. Bedankt treinbestuurder, bedankt treinconducteur, bedankt personeel van het spoor! Bedankt om er 364 dagen op 365 voor te zorgen dat ik kan sporen van Zottegem naar Brussel en terug. Bijna altijd op tijd. Als jullie vinden dat jullie vandaag het werk moeten neerleggen omdat jullie zuurverdiende sociale verworvenheden op de helling staan, omdat jullie job dreigt verloren te gaan of omdat jullie werkgevers de noodkreet anders niet (willen) horen of niet in overweging nemen, dan steun ik jullie. Omdat staken voor iedereen een recht moet zijn. Leve het stakingsrecht!

Beste reiziger, excuses als je mijn pleidooi niet kan smaken en je je verongelijkt voelt. Ik zie het als mijn plicht als politicus om vandaag niet het gemakkelijkste spoor te kiezen en mijn principes niet opzij te zetten voor één dag ongemak. Het is te gemakkelijk om de stakers in een slecht daglicht te plaatsen en deze staking aan te grijpen om een sfeer van collectief ongenoegen en anti-syndicalisme te creëren. Zeker in tijden van economische crisis mogen we ons niet door plat populistische praat laten verleiden.

Bron: Website Kurt De Loor

SPOOR: WAT IS MINIMALE DIENSTVERLENING?

2009-11-05T14:01:00.002+01:00

De commerciële media met de VRT in hun kielzorg roepen nog eens om een wet die een “minimale dienstverlening” oplegt bij spoorstakingen.
Yves Desmet in DM begrijpt niet waarom dat niet gebeurt.
Dus is de vraag: wat is minimale dienstverlening bij het spoor?
Antwoord: dat mijn trein rijdt, heen en terug. De rest heeft geen belang.
Eenvoudig toch? Die stomme vakbonden!

Lees de boodschap en verontschuldiging van ACOD secretaris Jos Digneffe aan de reizigers (die Yves Desmet waarschijnlijk niet gelezen heeft):
www.acod-spoor.be/index.php?option=com_content&view=article&id=317:bericht-aan-de-treinreiziger&catid=3:newsflash

Op 20/5/08 schreven we al op de site van Spa-Rood:
Het woord “minimale dienstverlening” is dezer dagen een toverwoord waarmee in de media het publiek wordt opgejut tegen stakende werknemers, alsof dit de belangen van de gebruikers zowel als van de stakers gelijktijdig zou kunnen waarborgen.
Minimale dienstverlening kennen we in de gezondheidszorg: de hospitalen draaien dan op nacht en weekend-dienst, waarbij ook de spoedafdelingen functioneel blijven, zoals georganiseerd of in overleg met de vakbonden. Stakingen door de syndikale kamers der geneesheren organiseerden geen minimale dienstverlening maar ze stuurden de patiënten naar de ziekenhuizen. Stakingen of betogingen van boerenorganisaties en van grote transportbedrijven hebben grote gevolgen omdat ze de wegen blokkeren; maar ik herinner mij geen regering of mediastorm die daar strenge maatregelen tegen durfde bepleitten – enkel destijds Generaal De Gaulle.
Is minimale dienstverlening bij de NMBS bespreekbaar? Ik dacht van wel, vermits er al gesproken is over mogelijke formules. Is daaruit niet gebleken, en opnieuw vandaag in mijn krant, dat de voorstanders geen konkrete voorstellen doen wat minimale dienstverlening bij het spoor praktisch zou kunnen inhouden? Ik vermoed dat ieder voor zich denkt: ikzelf, of mijn mensen, moeten de trein kunnen nemen en op tijd komen; al die andere mensen, die krijgen dan het “minimum”. Bedoelt men dat bijvoorbeeld 1/10 van de treinen zouden rijden, of alleen de piekuurtreinen, of alleen de IC of alleen de P treinen? Of misschien alleen de 1e klas-wagons ? Stelt men zich voor welke chaos en verpletterde reizigers dit zou veroorzaken – en uiteraard veel zwaardere klachten, en terecht.
Natuurlijk is een staking bij een zo universele dienst als het gemeenschappelijk vervoer een ongewenste en hoogste nadelige gebeurtenis. Maar waarom krijgen de stakers daarvan de schuld? Hebben de bedrijfsleiders van de NMBS al eens uitgelegd waarom ze wel hun eigen wedden kunnen verhogen maar niet voldoende kunnen tegemoet komen aan de duizenden die een ingewikkelde organisatie als het spoor elke dag draaiende houden – zij het niet steeds optimaal? Ook werknemers zijn vatbaar voor argumenten – maar het moeten er wel serieuze zijn. Dit geldt natuurlijk evengoed in de commerciële sector, waar de winsten blijven stijgen, maar de werkgelegenheid krimpt en de lonen de prijsstijgingen meestal niet kunnen volgen.
Misschien moeten de vele reizigers die opnieuw het slachtoffer zijn, denken aan de Europese verplichting om de oude NMBS in 3 afzonderlijke bedrijven te splitsen. Dat de dienstverlening en de stiptheid daar moesten onder leiden, is in een vrije markt en in de Europese regelgeving niet van primair belang: in de eerste plaats moet de vrije concurrentie gewaarborgd worden (zodat de infrastructuur ook door gelijk welk concurrerend, binnenlands en buitenlands bedrijf mag gebruikt worden). Zullen we die prioriteiten eens herdenken?

EDIT: opinie ACV
Donderdag rijden er geen treinen. Dat is niet leuk voor de reizigers. Maar door alle berichten over het leed van de pendelaar dreigt de boodschap van de stakers verloren te gaan. Luc Piens, algemeen sectorverantwoordelijke spoorwegen bij ACV-Transcom doet een poging uit te leggen waarover het gaat.

Waarom wordt er gestaakt?

"Er wordt gestaakt omdat de onderhandelingen met de werkgever tot helemaal niets leiden. We kunnen niet anders dan vaststellen dat er tijdens de verzoeningsvergadering geen nieuwe elementen werden aangebracht. Momenteel worden er 3400 arbeidsplaatsen op de helling gezet en we vrezen dat dit niet het einde is."

"Meer dan 40% van de omzet van B-Cargo heeft vandaag betrekking op de samengestelde treinen (verspreid vervoer). Het verspreid vervoer is een systeem waarbij wagons worden opgehaald bij verschillende bedrijven, die worden dan samengevoegd tot een trein. Zo worden die vervoerd en dan terug losgekoppeld op hun verschillende bestemmingen. Dit is natuurlijk een zeer arbeidsintensieve manier van werken."

"Voor deze activiteiten is er niet direct concurrentie. De andere operatoren willen enkel 'gesloten vervoer', dit zijn volle treinen die van en naar de grote fabrieken gaan. Dit is het meest winstgevend. Je heb er maar twee zaken bij nodig, een treinstel en een rijpad van Infrabel. We willen dit binnen de spoorwegen houden."

"Door een afsplitsing zal deze activiteit in de toekomst worden afgebouwd en dus gedoemd zijn om te verdwijnen. En wat krijgen we dan, duizenden vrachtwagens extra in het verkeer, en wie is daar mee gediend? Er is nu nog altijd geen uitsluitsel. Wordt dit afgestoten in een privé-filiaal, wordt het afgestoten in een filiaal binnen de publieke maatschappij, of wordt het gewoonweg afgestoten?"

Treft u door deze actie niet vooral de gewone reizigers?

"Vorig jaar is er een akkoord afgesloten met de maatschappij, een gentlemen's agreement. Daarin beloofde iedereen aan 'conflictbeheersing' te doen, met meer voorafgaand overleg. Maar over dat laatste gaat het nu net. In dit dossier lopen er al gesprekken sinds november vorig jaar. De maatschappij heeft zich nog steeds niet uitgesproken over de juridische vorm die het verspreid vervoer zal krijgen. Hoe worden wij nu verondersteld om te gaan onderhandelen? Over wat? We weten nog steeds niet in welk kader."

"We hebben ook al andere actiemiddelen gebruikt. Op 10 april hebben we een eerste keer gestaakt, in B-Cargo, om de reizigers niet te treffen. Op 2 oktober hebben we een alternatieve actie gedaan, we zijn met het gemeenschappelijk vakbondsfront naar de gebouwen van de NMBS gegaan, waar op dat moment de Raad van Bestuur vergaderde over dit thema. We hebben van ons laten horen en hebben ons standpunt daar nog eens uiteengezet."

"We hebben een ronduit ludieke actie gedaan. Toen de NMBS zijn nieuwe logo's en uniformen voorstelde, op een mooie feestje in het Paleis voor Schone Kunsten, stonden wij daar met een spandoek 'NMBS viert, Cargo failliet'. Dit is zeker niet onze eerste actie."

"Er is momenteel een grote tijdsdruk. Voor het einde van het jaar moet een herstructureringsplan binnen bij Europa. Er lopen al maanden 'gesprekken', maar daarin wordt eigenlijk niet verteld waar het nu werkelijk om draait. Ik zie ze binnenkort al afkomen, er is tijdsdruk, dit moet eind dit jaar binnen. Straks gaan ze ons gewoon dwingen om akkoord te gaan. Je moet er ook rekening mee houden dat deze manier van werken van de NMBS tekenend kan zijn voor de toekomst. Dit is blijkbaar hun manier van contact houden. Nu gaat het om 10% van het personeel, maar binnenkort komen er andere dossiers aan, zoals de liberalisering van het internationaal reizigersvervoer. Op welke wijze wil de NMBS dit gaan aanpakken?"

"Daarom dat we nu dus wel verplicht zijn om naar het ultieme wapen te grijpen. Met alle verontschuldigingen natuurlijk voor iedereen die onterecht getroffen wordt. "

Frank Roels

Een interessante activiteit

2009-11-04T17:50:00.004+01:00

Donderdag 17 december 2009, om 19u30
Turbinezaal De Centrale
Kraankinderstraat 2, 9000 Gent

19u30: Inleiding (met powerpointpresentatie) door Prof. dr.MICHEL MAUS (Docent fiscaal recht VUB en UA - Advocaat Everest)
“Van zwart en grijs naar wit en groen: pleidooi voor een heroriëntering van de fiscaliteit.”

20u00: Panelgesprek: “Over bankgeheim, vermogenskadaster, vermogensbelasting, miljonairstaks, fiscale fraude…”

Met Rudy De Leeuw (nationaal voorzitter ABVV); Ann Van Laer (nationaal secretaris ACV); Jan Vercamst (nationaal voorzitter ACLVB); Dirk Van der Maelen (volksvertegenwoordiger SP.A); Meyrem Almaci (volksvertegenwoordiger Groen); Peter Mertens(voorzitter PVDA).
Moderator: Eric Goeman (woordvoerder Attac Vlaanderen, coördinator Financieel Actie Netwerk).

Gratis inkom.
Drankbar voorzien.

Met de steun van de Stad Gent.

Organisatie:

Solidariteitsverklaring met de Egyptische arbeiders

2009-10-22T17:18:00.002+02:00

De staking van duizend arbeiders in het linnenbedrijf "Tanta" in Egypte is net de vijfde maand ingegaan. Deze staking begon op 31 mei 2009, toen de Saoedische zakenman "Abdellah Kaaki" een aantal agressieve maatregelen tegenover het personeel nam, zoals loonsvermindering, het schrappen van bonussen en beloningen en het ontslaan van 39 werknemers, waarvan 9 vakbondsleden. Niettegenstaande de rechtbank oordeelde dat ze opnieuw aangenomen moesten worden, weigert hij hen opnieuw aan het werk te stellen en profiteert hij van de lakse houding van de regering tegenover zakenlui. De Saoedische zakenman heeft de laatste maanden zelfs niet de moeite genomen om met de vertegenwoordigers van het Egyptische ministerie van Arbeid aan tafel te zitten en te onderhandelen.

De problemen van de arbeiders in het Egyptische linnenbedrijf "Tanta" zijn verergerd sinds de regering het bedrijf aan de Saoedische investeerder "Abdellah Saleh Kaaki" heeft verkocht. Deze verkoop maakte deel uit van het privatiseringsprogramma dat de Wereldbank Egypte heeft voorgeschreven. Het bedrijf werd voor slechts 20 miljoen dollar verkocht, in schijven over drie jaar, terwijl de werkelijke waarde zo'n 125 miljoen dollar bedraagt.

De arbeiders van het "Tanta" bedrijf hebben de volgende minimumeisen geformuleerd:

1. De terugkeer van alle werknemers die willekeurig werden ontslagen

2. Het optrekken van de maaltijdvergoeding van $9 naar $24 per maand, zoals vastgelegd in §2 van de Egyptische Arbeidswet (2003)

3. Het betalen van de achterstallige bonus van 7% sinds 2008

4. De verdeling van de maandelijkse aanmoedigingspremie volgens de sleutel van 2009 in plaats van 2003

Wij, leden van de Progressieve Jongerenvakbond in Egypte, roepen op tot solidariteit voor de "Tanta"-arbeiders, die reeds vijf maanden staken, opdat zij al hun legitieme rechten kunnen verkrijgen. We vragen u om solidariteitsberichten te sturen naar overheidsfunctionarissen in Egypte en Saoedi-Arabië; naar de Egyptische en Saoedische ambassades in uw land; en naar internationale organisaties die in arbeids- en vakbondskwesties geïnteresseerd zijn, om zo druk uit te oefenen en dit probleem op te lossen. Gelieve ons ook een kopij van uw schrijven door te sturen. Indien mogelijk zouden solidariteitsacties voor de Egyptische en Saoedische ambassades in uw land een grote steun voor de werknemers van het "Tanta" bedrijf betekenen.

Gelieve uw solidariteitsoproep naar volgende instanties te mailen:

- Arab Labor Organization: Fax: 00237484902, E-mail alo@alolabor.org Dit e-mailadres is beveiligd tegen spambots, u heeft JavaScript nodig om het te kunnen bekijken

- International Labor Organization Fax: +41.22.799.8533, e-mail cabinet@ilo.org Dit e-mailadres is beveiligd tegen spambots, u heeft JavaScript nodig om het te kunnen bekijken

- Mohamed Hosni Mubarak, President of Arab Republic of Egypt Fax: +2025757165

- D. Ahmed Nazif, Egyptian Prime Minister: Fax: (202) 7958016- 7356449

- D. Boutros Boutros-Ghali, Secretary-General of the National Council for Human Rights - Egypt Fax: 002025747497, E-mail Nchr@nchr.org.eg Dit e-mailadres is beveiligd tegen spambots, u heeft JavaScript nodig om het te kunnen bekijken

- Mr. Saud Al-Faisal, Saudi Foreign Minister Fax: 0096614030645

- D. Ghazi al-Qusaibi, Saudi Minister of Labor Fax:00966 (1) 4789175, e-mail info@mol.gov.sa Dit e-mailadres is beveiligd tegen spambots, u heeft JavaScript nodig om het te kunnen bekijken

En stuur een kopij van uw solidariteitsoproep naar het volgende adres: chebelal@yahoo.com Dit e-mailadres is beveiligd tegen spambots, u heeft JavaScript nodig om het te kunnen bekijken

Kameraadschappelijke groeten,

Progressieve Jongerenvakbond - Egypte

SP.a-Rood Oost-Vlaanderen verklaart zich solidair met de Egyptische arbeiders en roept op om aan onderstaande vraag gehoor te geven en dit bericht ook zo ruim mogelijk te verspreiden.

Ter info: de Progressieve Jongerenvakbond is de jongerenafdeling van de socialistische Tagammu-partij en heeft traditioneel sterke banden met de Egyptische arbeidersbeweging. Zij verzet zich tegen de privatiserings- en liberaliseringspolitiek van de regering en het gebrek aan politieke democratie en syndicale rechten.

Maandag 26/10: actie linkse studentenverenigingen tegen N-SA aan stadhuis Gent

2009-10-22T17:14:00.001+02:00

Het Nieuw-Solidaristisch Alternatief (N-SA) vroeg afgelopen week per brief aan het Gentse stadsbestuur om een fakkeltocht te organiseren in Gent. Wij vragen burgemeester Daniël Termont om het N-SA geen toelating te geven voor deze activiteit. Het N-SA is immers openlijk racistisch, negationistisch en gekend voor haar uiterst gewelddadige manier van politiek actievoeren.

Het N-SA werd opgericht op 13 oktober 2007, als een koepelorganisatie van een aantal extreemrechtse en neonazistische splintergroeperingen. Op bijeenkomsten van het N-SA wordt openlijk racisme, Jodenhaat, haat tegenover holebi's, fascistische symboliek en neonazisme tentoon gespreid. Naar hun bijeenkomsten komen leden en sympathisanten van extreemrechtse groepen, zoals Blood and Honour, Bockenreyders, Bloed Bodem Eer en Trouw, NSV, Voorpost en Autonome Kameraden.

Recent was er op het Canvas programma Koppen een reportage over de N-SA. Ze kregen toestemming om op hun jeugdcongres te filmen. Op dit congres haalde de N-SA de Duitse nationaalsocialist Axel Reitz naar België. In eigen land werd Reitz al veroordeeld wegens Jodenhaat, wapenbezit en dragen van nazisymbolen, terwijl hij voor het N-SA een eregast was. In de recente Koppen-reportage over deze bijeenkomst schreeuwt hij de meer dan honderd aanhangers in de zaal toe: “We moeten strijden voor een Europa dat toebehoort aan het blanke ras”. In de line-up na de toespraken stond het Italiaanse Ultima Frontiera als headliner. Zij zijn Italianen die hun bewondering voor Mussolini niet wegsteken. Tijdens de reportage toont de zanger ons zijn swastika op de arm: “We zijn er trots op dat we fascist zijn.”

Het N-SA komt betogen “tegen links geweld”. Dit terwijl heel wat leden van deze verenging in het verleden meerdere malen veroordelingen opgelopen voor gewelddadige delicten en inbreuken op de racismewetgeving. Ze kiezen dit thema in werkelijkheid enkel om zich in te dekken voor het geweld dat zij zelf provoceren en meebrengen.

De organiserende verenigingen roepen daarom op voor een vreedzame protestactie aan de Gentse gemeenteraad om deze fascistische manifestatie te voorkomen. We willen de Gentse burgemeester Daniël Termont erop wijzen dat deze manifestatie een overtreding is op de wetgeving over racisme, discriminatie en negationisme. We willen hem erop wijzen dat we erg ongerust zijn over gewelddadige fascisten in onze stad en dat daar nu een eind aan moet komen.

Bron: website Vonk Marxistische Studenten (VMS)

Vergadering SP.a-Rood Oost-Vlaanderen

2009-10-19T14:32:00.003+02:00

De volgende vergadering van SP.a-Rood Oost-Vlaanderen gaat door op dinsdag 20 oktober om 20u in het vertrouwde café De Nieuwe Sportclub in Gent (Kortrijksesteenweg 102).

Op de agenda staan onder meer de volgende punten:

- bespreking van het Visie '09 congres en de partij-interne situatie
- bespreking van het referendum rond de Lange Wapper in Antwerpen
- evaluatie van het debat tussen Daniël Termont en Erik De Bruyn
- organisatie van de volgende debatavond
- bespreking van het geplande bezoek met SP.a-Rood aan Luik

Jullie worden hier allen verwacht!

Verslag van het debat tussen Daniël Termont en Erik De Bruyn

2009-10-19T14:19:00.003+02:00

De kameraden maken de brug … (of tunnel?)

Op maandagavond om 20u was het dan eindelijk zover. In café De Nieuwe Sportclub in Gent organiseerden SP.a-Rood Oost-Vlaanderen en de Gentse wijkafdeling SP.a Rood Station een debat tussen Daniël Termont, Gents burgemeester en belangrijk mandataris van de SP.a, en Erik De Bruyn, voorman van de beweging SP.a-rood, die de SP.a een linksere en meer democratische koers wil doen varen.

Dit debat, met als thema “Een socialistisch beleid in tijden van economische crisis” had de bedoeling om een open discussie op gang te brengen tussen de militanten van SP.a-Rood en de andere partijleden en -mandatarissen. Daniël Termont was, als openlijk voorstander van de discussie met SP.a-Rood, de geschikte persoon om zich mee in dit initiatief te engageren.

Enkele dagen voor het debat was de crisis in de partij opnieuw volop losgebarsten, toen enkele mails uitlekten die het weinig democratische proces illustreren hoe ministerposten worden verdeeld en hoe verkozen mandatarissen worden bespeeld. Deze gebeurtenis dreigde even roet in het eten te gooien toen werd voorgesteld om ook dit belangrijke actuele punt ter discussie op de agenda te plaatsen, en ook de pers hierbij uit te nodigen. Dit probleem werd echter opgelost door de pers vooralsnog niet uit te nodigen, en het heikele punt formeel van de agenda te houden.

Op het debat waren ruim 80 aanwezigen. Café De Nieuwe Sportclub, een traditionele socialistische vergaderplaats, zat dan ook overvol. Op dit vlak was de avond dus al zeker een succes te noemen.

Er was voorzien om het debat op te bouwen rond een vijftal onderwerpen, maar de moderator van dienst, de heer Jacques Vandersichel, paste deze indeling heel flexibel toe, en zette zo zijn eigen stempel op de gelegenheid.

Uit het debat kwam naar voor dat Daniël Termont en Erik De Bruyn het op heel wat vlakken met elkaar eens zijn, maar dat ze ook vaak verschillen in de strategische keuzes die zij maken en de wijze waarop zij hun ideeën in de praktijk willen brengen.

Een eerste opvallende uitspraak van de burgemeester, was dat hij er geen enkel probleem mee heeft om zichzelf een marxist te noemen. Hij verwees naar zijn jonge jaren bij de jongsocialisten, waar hij in de gelegenheid was om kennis te maken met het marxistische gedachtegoed.

Ook de keuze vóór de solidariteit, waarbij de sterkste schouders de zwaarste lasten moeten dragen, was een punt van eensgezindheid tussen beide sprekers. Zo stelde Daniël Termont voor om de winsten af te toppen en dit bedrag in een solidariteitsfonds te stoppen waarmee de armoede kan worden weggewerkt. Ook vond hij het een schande dat er zoveel geld werd gegeven aan de banken, zonder dat daar ook maar enige voorwaarden tegenover werden gesteld. Helaas weigerde hij deze gedachte door te trekken naar de volledige nationalisatie van deze instellingen, zoals dat bij Erik wel het geval is. Toch moest ook hij toegeven dat het recente voorstel van John Crombez om een volkslening aan te gaan, kenmerken vertoont die in de richting gaan van een staatsbank, ook al zijn er nog aanzienlijke tekortkomingen in dit opzicht. Erik vraagt zich af waarom we dan niet meteen voor het volledige alternatief gaan, dus een echte staatsbank onder democratische controle.

In het verlengde van deze discussie bekritiseerde burgmeester Termont de rol die de politiek, waaronder ook de SP.a, had gespeeld bij de privatisering van vele openbare instellingen, zoals de ASLK of het Gemeentekrediet.

Naast de ideologische standpunten, waarop beide sprekers grotendeels overeen kwamen, waren er echter ook enkele botsingen, waarvan de nasleep van de voorzittersverkiezingen het scherpst tot uiting kwam.

Daniël Termont verwijt Erik De Bruyn dat hij zich bij de voorzittersverkiezingen niet tegelijk kandidaat heeft gesteld voor het partijbureau, alwaar hij ook zijn stem had kunnen laten horen binnen de partij. Daniël beschuldigt Erik ervan bewust aan de zijlijn te willen blijven staan, en enkel kritiek te willen leveren op de partij via de media. Hoewel Erik duidelijk maakte dat hij dit als een afbreuk zou hebben gezien aan zijn kandidatuur voor het voorzitterschap, vond hij dit geen bevredigend antwoord. De opmerking van Erik dat het partijbureau in de praktijk ook niet geschikt is voor leden die daarnaast nog een gewone job uitoefenen, kon bij hem echter wel op een stilzwijgende bevestiging rekenen.

Naast dit politiek-strategische twistpunt, trad nog een ander verschil aan het licht, ditmaal toch ook op ideologisch vlak. Burgemeester Termont is van mening dat een groot deel van de mensen tot de middenklasse is gaan behoren. Hoewel de SP.a zeker ook deze middenklasse moet aanspreken, wil hij dat de partij zich vooral bekommert om de verbetering van het lot van het beduidend kleinere armste deel van de bevolking. Erik repliceerde hierop door te wijzen op het niet-wetenschappelijke karakter van een dergelijke opdeling in midden- en lagere klasse. Alle personen die in (het grootste deel van) hun levensonderhoud voorzien door middel van het loon uit hun arbeid, behoren tot dezelfde klasse, ongeacht de hoogte van dit loon. De SP.a moet haar doelpubliek dus niet kunstmatig opsplitsen, maar moet zich tot de volledige loontrekkende klasse richten.

Na ongeveer een uur werd ook de gelegenheid gegeven aan de talrijke aanwezigen om hun vragen op de sprekers af te vuren. Als eerste kwam een vraag naar meer democratie in de partijstructuren. De manier waarop mensen in de afdelingen worden betrokken, en al dan niet een stem krijgen op de congressen, zorgt ervoor dat bijna niemand van SP.a-Rood zijn of haar mening via de gewone partijkanalen kan uiten. Burgemeester Termont beaamt dat er op nationaal niveau en ook elders nog heel wat problemen zijn op dit vlak.

Een andere aanwezige gaat hier verder op in en vraagt Daniël Termont of hij, als lid van het partijbureau, bereid is om op dat niveau het voorstel te doen om de congressen op een meer democratische manier te organiseren. Zo zouden de afdelingen voldoende op voorhand de voorbereidende teksten moeten krijgen, en zouden ze deze moeten kunnen bespreken en amenderen. Tevens wordt gevraagd, indien het partijbureau hem niet zou volgen, en SP.a-Rood dan een campagne zou voeren rond dit punt, of Termont deze campagne dan openlijk zou steunen. Op beide vragen antwoordt Daniël Termont kort en duidelijk “Ja!”

Dit positieve antwoord vormt meteen het einde van een succesvol debat, waarmee de eerste stap voor een toenadering werd gezet. Deze zal hopelijk massaal navolging kennen bij de andere mandatarissen van de socialistische partij.

Afspraken en herinneringen congres Visie '09

2009-10-13T21:27:00.003+02:00

Hieronder volgen enkele praktische afspraken en herinneringen voor wie naar het Visie '09 congres komt op zaterdag 17 en / of zondag 18 oktober.

Vooreerst: de partijtop heeft zopas een actualiteitsdebat over de partijwerking toegevoegd aan de agenda op zaterdagmorgen om 9u30. De toegang is beperkt tot SP.a-leden met partijkaart. Vergeet deze zaterdag dus zeker niet mee te nemen! Verder wordt ook gevraagd dat men zich zou inschrijven voor dit debat, per mail aan Sandra.Mortier@s-p-a.be . Gelieve dit zeker te doen, zodat er geen verwarring is over wie wel of niet aan dit debat mag deelnemen!

Praktisch: er wordt afgesproken om 7u45 aan het station Gent Sint-Pieters. We nemen de trein (richting Genk) van 7u57 tot in Brussel-Noord. Daar nemen we om 8u49 de trein (richting Louvain La Neuve Univ) tot in Etterbeek. Om 9u03 komen we aan in Etterbeek. De campus van de VUB is op wandelafstand van het station. Daar spreken we af om 9u15 met andere SP.a-Rood militanten en -sympathisanten. Het congres zelf begint om 9u30.

Persbericht SP.a-Rood

2009-10-09T18:40:00.002+02:00

Bij deze het persbericht van SP.a-Rood, dat licht afwijkt van de tekst van Erik:

SP.a-Rood trekt aan de noodrem
De publicatie van intern mailverkeer bevestigt hetgeen SP.a-Rood sinds enige tijd aanklaagt: de SP.a wordt gegijzeld door een machtsgeile kliek die geen enkel respect toont voor de partijleden en alle verkozenen onderwerpt of uitschakelt. Uit de mails blijkt hoe dit gezelschap – buiten de partij-instanties – afspreekt hoe ze het best zaken kunnen verzwijgen voor de partijleden en het congres, met welke verhaaltjes ze hun schatplichtigen te vriend kunnen houden, hoe ze de postjes best kunnen verdelen en tegenstrevers uitschakelen. Dit alles bouwt verder op een aanpak waarbij sinds enige tijd congressen geregisseerd worden, de lijstsamenstelling van bovenaf wordt opgelegd en een regeringsdeelname door een pre-geselecteerd publiek wordt “goedgekeurd”. En dan zwijgen we nog over de episode van de naamsverandering...

Op deze weg rijdt de SP.a zichzelf de afgrond in. Vandaag kan de neergang van de SP.a enkel de vlaams-nationalistische en liberale rechterzijde versterken. Dit mag niet gebeuren. Daarom trekt SP.a-Rood aan de noodrem.

1. Weg met die kliek!
SP.a Rood roept leden en afdelingen op om een buitengewoon congres samen te roepen waarbij een nieuwe en collegiale leiding kan gevormd worden, samengesteld uit betrouwbare en onbevlekte leden en mandatarissen.

2. Een democratische revolutie is nodig!
De voorstellen van SP.a-Rood met betrekking tot partijdemocratie moeten eindelijk gehoord worden: intern pluralisme, democratische lijstvorming, transparantie en controle op de mandatarissen.
3. Volledige openheid over Agusta! In een socialistische partij is geen plaats voor geheimen, corruptie, intriges en wapentrafikanten. Daarom moet onmiddellijk een commissie van partijleden, met daarin een vertegenwoordiging van SP.a Rood, een onderzoek instellen, deze zaak ophelderen en vervolgens rechtstreeks rapporteren aan het Nationaal Congres.

4. Geen besparingen op sociale uitgaven! Een socialistisch programma!
Geconfronteerd met de crisis van het kapitalisme is er nood aan een strijdbaar socialistisch programma en zou de SP.a de actie van de vakbonden voor 200% moeten steunen.

Voor meer informatie :

Erik De Bruyn
0475/65 40 73

SP.a-Rood trekt aan de noodrem

2009-10-09T13:46:00.007+02:00

(geschreven door Erik De Bruyn)

De publicatie van intern mailverkeer bevestigt hetgeen SP.a-Rood sinds enige tijd aanklaagt: de SP.a wordt gegijzeld door een machtsgeile kliek die geen enkel respect toont voor de partijleden en alle verkozenen onderwerpt of uitschakelt. Uit de mails blijkt hoe dit gezelschap – buiten de partij-instanties – afspreekt hoe ze het best zaken kunnen verzwijgen voor de partijleden en het congres, met welke verhaaltjes ze hun schatplichtigen te vriend kunnen houden, hoe ze de postjes best kunnen verdelen en tegenstrevers uitschakelen. Dit alles bouwt verder op een aanpak waarbij sinds enige tijd congressen geregisseerd werden, de lijstensamenstelling van bovenaf wordt opgelegd en een regeringsdeelname door een pregeselecteerd publiek wordt “goedgekeurd”. En dan zwijgen we nog over de episode van de naamsverandering... Dit alles versterkt de vlaams-nationalistische en liberale rechterzijde. Op deze weg rijdt de SP.a zichzelf de afgrond in. Dit mag niet gebeuren. Daarom trekt SP.a-Rood aan de noodrem.

1. Weg met die kliek!
SP.a Rood roept leden en afdelingen op om een buitengewoon congres samen te roepen waarbij een nieuwe en collegiale leiding kan gevormd worden samengesteld uit onbevlekte en betrouwbare leden en mandatarissen.

2. Een democratische revolutie is nodig
De voorstellen van SP.a Rood met betrekking tot partijdemocratie, moeten eindelijk gehoord worden : intern pluralisme, democratische lijstvorming, transparantie en controle op de mandatarissen.

3. Volledige openheid over Agusta!
In een socialistische partij is geen plaats voor geheimen, corruptie, intrige en wapentrafikanten. Daarom moet onmiddellijk een commissie van partijleden, met daarin een vertegenwoordiging van SP.a Rood, een onderzoek instellen, deze zaak ophelderen en vervolgens rechtstreeks rapporteren aan het Nationaal Congres.

4. Een socialistisch programma!
Geconfronteerd met de crisis van het kapitalisme is er nood aan een strijdbaar socialistisch programma en de uitbouw van een buitenparlementaire oppositie samen met de vakbonden.

(bron: http://www.bloggen.be/derodevoorzitter/)

Vergadering SP.a-Rood Oost-Vlaanderen

2009-09-28T13:12:00.004+02:00

Op dinsdag 29 september vindt de volgende vergadering plaats van SP.a-Rood Oost-Vlaanderen, om 20u in café De Nieuwe Sportclub (Kortrijksesteenweg 102, Gent).

De volgende punten staan op de agenda:

- inleiding over het forum rond armoede, door Alain S
- bespreking van de stand van zaken rond het debat tussen Daniël Termont en Erik De Bruyn
- bespreking samenwerking met de wijkafdeling Rood Station
- voorstelling blog SP.a-Rood Gent
- ...

Extra agendapunten kunnen worden doorgestuurd, of op de vergadering zelf worden aangebracht.

Provinciale Voorronde Visie '09

2009-09-27T18:13:00.003+02:00

Zaterdag 3 oktober vindt de Provinciale Voorronde van Visie '09 plaats in Ons Huis (ABVV-gebouw) op de Vrijdagsmarkt te Gent. De start is voorzien om 10u, het einde om 12u30. Er wordt een receptie voorzien op het einde.

Het is belangrijk om aanwezig te zijn en mee te kunnen debatteren. Alleen zo kunnen we een sterke linkse stem laten horen!

Inschrijven kan hier.

Hopelijk tot dan!

Antwerpen is Ademloos

2009-09-14T13:48:00.002+02:00

Een bericht van het actiecomité Ademloos, dat in Antwerpen strijdt tegen de Lange Wapper-brug. Ook de mensen van SP.A Rood zijn betrokken in deze democratische strijd en vanuit Oost-Vlaanderen betuigen we dan ook onze solidariteit.

Allerbeste mensen,

Ademloos en Straten Generaal hebben zich weer in het parlement "gevochten", aanstaande dinsdag , 15/9 om 14 uur.

Inleidend word ik hierover geïnterviewd in de Humo die op die dag uitkomt. Dat wordt dit weekend dus keihard werken.

Maar dit wordt tevens de basis voor een presentatie aan alle nieuwsgierige Antwerpenaren die eindelijk wel eens uit eerste hand willen horen wat Ademloos ( Dr. Guido Verbeke en Wim van Hees) en Straten Generaal (Manu Claeys en Peter Verheaeghe) te zeggen hebben exact op één maand van de volksraadpleging.

Om 14 uur geven we een eerste info-sessie, toegesneden op de schooljeugd, jongeren en hun jonge grootouders, waarbij ook het "podiumbeest" Vitalski voor zijn geheel eigen accenten zal zorgen en Stef Camiel Carlens zijn grote kwaliteiten als troubadour zal etaleren.

Alle gelegenheid tot vragen uit de zaal.

Om 20 uur volgt een nieuwe info-sessie voor een breder publiek. Hierbij zullen Prof. Benoit Nemery (KUL) en Prof. Dirk Avonts speciaal de medische aspecten naar voren brengen, naast de presentatie van Manu en Peter over de ARUP studie en de pijnpunten van het BAM tracé.

Wim van Hees legt uit waarom er absoluut maar één vraag gesteld mocht worden aan de Antwerpenaar, op "dictaat" van Brussel.

Artistieke omlijsting: Pieter Embrechts: muziek en film, Anne Provoost en Kristien Hemmerechts: het woord in al zijn kracht.

Alle vragen mogen opnieuw gesteld worden natuurlijk.

14 uur http://www.desingel.be/productionDetailView.orb?pr_id=8899
20 uur http://www.desingel.be/productionDetailView.orb?pr_id=8975
N.B. die zaal moet weer vol. Breng mensen mee, opdat iedereen over de juiste informatie beschikt.

Links

2009-09-10T15:59:00.002+02:00

Bezoek zeker eens de websites in onze 'Linkse links'-sectie. Interessante websites met informatie voor elk wat wils!

12/10: Debat "Een socialistisch beleid in tijden van Crisis."

2009-09-09T12:34:00.002+02:00

SP.a-Rood Oost-Vlaanderen organiseert een debat tussen Daniël Termont, SP.a-mandataris en burgemeester van Gent, en Erik De Bruyn, woordvoerder van SP.a-Rood.

Dit is de eerste maal dat er een echte openbare politieke discussie zal plaatsvinden tussen een belangrijke mandataris van de SP.a en Erik, voorman van SP.a-Rood. Het belang hiervan mag niet worden onderschat. Burgemeester Termont doorbreekt op deze manier het hardnekkige stilzwijgen dat de partijtop gedurende lange tijd rond SP.a-Rood heeft bewaard. Hij blijft hiermee ook consequent vasthouden aan zijn oproep om het debat binnen de partij te durven aangaan, wat lovenswaardig is.

Afspraak dus op 12 oktober om 20u in Café De Nieuwe Sportclub, Kortrijksesteenweg 102, 9000 Gent.
Het café ligt langs tramlijn 1, op 10 minuten wandelen van het station Gent-Sint-Pieters.

Rudi Thomaes en ondernemers verdrinken

2009-09-09T12:21:00.002+02:00

Rudi Thomaes, CEO van VBO, schrijft in DM “Ondernemers staat water aan de lippen” (DM 28/8). Daarom vraagt hij een “eenmalige fiscale aftrek”.

Wat bedoelt Thomaes met “water aan de lippen” ? En waarom moet de belastingsbetaler de bedrijfsrekeningen ondersteunen?

Wanneer we in de financiële pers de winstcijfers bekijken van het eerste halfjaar 2009, zien we het volgende^¹:

GazdeFrance-Suez (inbegrepen Electrabel): 3,3 miljard

ABInBev: 1,134 miljard over 1 kwartaal

Fortisholding: 886 miljoen

KBC: 409 miljoen over 2^e kwartaal

Dexia: 283 miljoen over 2^e kwartaal

UCB: 550 miljoen (jaarvooruitzicht)

Sofina: 139,5 miljoen

Ackermans-vanHaaren: 50,3 miljoen

Fluxys: 60 miljoen

Elia: 42,2 miljoen

Exmar 35,7 miljoen

Sipef: 27,1 miljoen

Euronav: 27 miljoen

Lotus Bakeries 12,2 miljoen

Hamon: 9,7 miljoen

Recticel: 8,4 miljoen

Banimmo: 8,3 miljoen

Spadel: 7,5 miljoen

Atenor 7,24 miljoen

Duvel: 6,8 miljoen

Resilux: 6,2 miljoen

Econocom: 6,1 miljoen

Ter Beke: 4,42 miljoen

Miko: 4,2 miljoen

Sabca: 3,43 miljoen

IBA: 3,2 miljoen

Zetes: 3 miljoen

IBt 2,88 miljoen

Fountain: 0,914 miljoen

Sioen: 0,9 miljoen

Tansics: 80% minder winst, nl 631000 €.

Samenvattend berekent DeTijd over de Belgische beursgenoteerde bedrijven dat ze gemiddeld 8% minder omzet hebben van over 2008, 1% minder inkomsten, maar de nettowinst evolueert daar niet steeds parallel mee (die stijgt vaak dankzij kostenbesparingen zoals schrappen van banen). Enkele opvallende uitzonderingen zijn Delhaize (omzet +14%), Telenet (omzet +17%) en Van de Velde (+ 8%).

Enkele buitenlandse winstcijfers over 2009:

E.ON 1,85 miljard

Pernod Ricard 945 miljoen

Vivendi 818 miljoen over 2^e kwartaal

Heinz: 212,6 miljoen

Ahold: 195 miljoen

Burger King: 59 miljoen $ over 2^e kwartaal

ASR Nederland (ex-Fortis): 77 miljoen

Natuurlijk zijn er ook verliezen. Dan loont het de moeite te kijken naar de cijfers in 2008; soms was daar flinke winst. Ook hebben bedrijven soms belangrijke reserves in cash.

Toyota: 1^e kwartaal verlies 568 miljoen; maar wel 21 miljard op de bank.

Bertelsmann: 333 miljoen verlies; in 2008 was er 372 winst.

Tessenderlo Chemie: 100 miljoen verlies; in 2008 107,7 (of 140,5?) winst. Afboeking op de kleinere voorraden vertegenwoordigt min 15,3 miljoen.

Sonoca: verlies 20 miljoen (halfjaar); reeds 55 miljoen kapitaalinjectie van Waals gewest, nu collectieve ontslagen ook in de buitenlandse filialen. In 2008 verlies van 326 miljoen ondanks een productiestijging. Toch kreeg Sonaca een deel van het Airbusorder van 800 miljoen (over 8 jaar). Sonaca sloot ook een contract met Bombardier voor 19,6 miljoen, en met Embraer voor 80 miljoen (over 10-15 jaar). Maar ook: het leverde in 2008 aan Airbus honderden verkeerd geverfde vleugelonderdelen: verlies 3 miljoen.

Floridienne: 0,4 miljoen verlies; in 2008 5,5 winst.

Trombogenics: 4,7 miljoen verlies; in 2008 18 winst. Er is ook 52,6 cash.

Pinguin: 3,1 miljoen verlies; in 2008 1,1 miljoen winst. Bovendien “in groenten is 1^e jaarhelft traditioneel zwak”.

Sommige kleine bedrijven die vooral aan research en development doen, boeken verlies dit jaar, maar ook in 2008. Ze hebben nog flinke cashreserves, en investeren soms meer dan hun verliescijfer:

Ablynx: verlies 10,4 miljoen, 20 miljoen R&D, cash 102 miljoen; in 2008 7,5 verlies.

Galapagos: 7,3 verlies; cash 20 miljoen; in 2008 9,4 verlies.

Oncomehtylone: 6,3 verlies; cash 23,7; in 2008 5,7 verlies.

United Anodisers (COIL): 0,7 verlies in 1^e kwartaal; in 2008 0,4 verlies; maar toch bonus voor topman.

Wat staat er dan aan de lippen van de ondernemers?

Dat de winst niet hoog genoeg is. Soms is ze gestegen sedert vorig jaar, en dat midden in een crisis – maar dat is nog niet genoeg voor Rudi Thomaes. Is er nog schaamte?

De financiële pers biedt zeker geen weerwerk. DeTijd publiceerde een grafiek waar enkel de procentuele groei van omzet en winst worden uitgezet; hoeveel euro winst er gemaakt werd moeten we niet weten (http://www.tijd.be/dossier/h12009/.

Er is een dagelijkse stemmingmakerij; bijvoorbeeld titelt DeTijd “Spadel kopje onder”, terwijl de nettowinst gedaald is met 2,1%...

Zullen we dan met zijn allen de staatskas nog eens plunderen, om de winst omhoog te trekken – na de miljarden cadeaus aan de banken, en de reeds tienduizenden tijdelijk en volle nieuwe werklozen die samen zorgen voor de honderden miljoenen winst?

Ja, het is een visie op de maatschappij en op de mensen. Maar gaan die mensen zich laten doen, dat is de vraag. Als repliek zouden we beter voorstellen dat in deze crisistijd winsten voor 100 % belast worden (tenzij ze ingezet worden voor het behoud van banen). Dat zou meer dan 3,5 miljard opleveren, over een half jaar, Electrabel niet meegerekend.

Of nog een ander voorstel: waarom zouden de leden van het VBO niet onder elkaar winst en verlies uitwisselen, de sterke bedrijven helpen de zwakke, dat zou nog eens solidariteit zijn!

Frank Roels, Gent.

1 Bronnen: DeTijd, DeMorgen.

Welkom op de SP.A Rood-Gent blog!

2009-09-08T19:40:00.001+02:00

Welkom kameraden,

Jullie zijn terechtgekomen op de weblog van de Gentse/Oost-Vlaamse afdeling van SP.A Rood, de linkerzijde van de SP.A. Wij zijn een verzameling van dieprode socialisten en militanten die ijveren voor een linksere koers van onze partij. Bekend is onze nationale woordvoerder Erik De Bruyn, die 34 procent van de stemmen haalde bij de laatste voorzittersverkiezingen en meer dan 8000 stemmen bij de regionale verkiezingen. Maar ook in Gent en omstreken zijn er interessante en oprechte socialistische figuren te vinden. Kom gerust eens langs op een van onze open provinciale vergaderingen!

Op deze weblog kunnen jullie al het nieuws over de beweging, onze standpunten en activiteiten terugvinden.

We hopen jullie dikwijls te mogen ontvangen!