De volgende vergadering van SP.a-Rood Oost-Vlaanderen vindt plaats op dinsdag 5 januari om 20u in het vertrouwde café De Nieuwe Sportclub (Kortrijksesteenweg 102, Gent). Iedereen wordt van harte uitgenodigd voor deze eerste bijeenkomst van het nieuwe jaar.
Voorlopig staat als enige punt op de agenda de bespreking van de huidige stand van zaken binnen SP.a-Rood (samen met de vooruitzichten voor 2010).
Bijkomende agendapunten kunnen worden voorgesteld.
Alvast de beste wensen voor het nieuwe jaar!
donderdag 31 december 2009
donderdag 3 december 2009
Delegatie van SP.a Rood ontvangen door Caroline Gennez
persbericht SP.a Rood
3 december 2009
Delegatie van SP.a Rood ontvangen door Caroline Gennez
(goed nieuws is OOK nieuws)
Enkele dagen voor de Raad van Voorzitters en Secretarissen van 5 december werd een delegatie van SP.a Rood, de linkervleugel in de partij, ontvangen op de Grasmarkt door partijvoorzitter Caroline Gennez. Deze delegatie bestaande uit Erik De Bruyn, Elke Heirman en Stephen Bouquin evalueert dit eerste gesprek als zeer constructief.
De SP.a Rood delegatie hield een pleidooi voor diepgaande democratisering van de partijwerking, zoniet zal de interne vertrouwenscrisis zich verder uitdiepen. Om de economische en sociale crisis gepast van antwoord te dienen moet de SP.a een duidelijkere linkse koers volgen. Arm in arm zal de SP.a opnieuw een sterke partij worden. Schouder aan schouder kan links zich versterken.
SP.a Rood verheugt zich dan ook over het feit de partijvoorzitter zich in duidelijke termen heeft uitgesproken voor een vermogensbelasting en voor een openbare bank. Ook het feit dat de SP.a zich achter het ABVV schaart en de vakbondseisen steunt, in het bijzonder een betere bescherming tegen ontslag voor arbeiders, is goed nieuws.
Wat het democratische deficit in de partij betreft blijven er meningsverschillen. De voorzitster is er zich echter van bewust dat er op dat vlak ernstige problemen zijn – in het bijzonder in enkele grotere SP.a-afdelingen – ‘maar er wordt aan gewerkt’.
Wij durven hopen dat hierbij een eerste stap wordt gezet in de goede richting. Vele afdelingen hebben heel veel voorstellen ingediend van wijzigingen m.b.t. de interne werking. De verwachtingen liggen hoog en terecht. Ook SP.a Rood heeft bijgedragen tot deze discussie, onder meer via een eigen nota. Na 5 december maken wij een eerste balans op.
Naar links en dan vooruit.
Voor meer informatie :
Erik De Bruyn
0475/65 40 73
3 december 2009
Delegatie van SP.a Rood ontvangen door Caroline Gennez
(goed nieuws is OOK nieuws)
Enkele dagen voor de Raad van Voorzitters en Secretarissen van 5 december werd een delegatie van SP.a Rood, de linkervleugel in de partij, ontvangen op de Grasmarkt door partijvoorzitter Caroline Gennez. Deze delegatie bestaande uit Erik De Bruyn, Elke Heirman en Stephen Bouquin evalueert dit eerste gesprek als zeer constructief.
De SP.a Rood delegatie hield een pleidooi voor diepgaande democratisering van de partijwerking, zoniet zal de interne vertrouwenscrisis zich verder uitdiepen. Om de economische en sociale crisis gepast van antwoord te dienen moet de SP.a een duidelijkere linkse koers volgen. Arm in arm zal de SP.a opnieuw een sterke partij worden. Schouder aan schouder kan links zich versterken.
SP.a Rood verheugt zich dan ook over het feit de partijvoorzitter zich in duidelijke termen heeft uitgesproken voor een vermogensbelasting en voor een openbare bank. Ook het feit dat de SP.a zich achter het ABVV schaart en de vakbondseisen steunt, in het bijzonder een betere bescherming tegen ontslag voor arbeiders, is goed nieuws.
Wat het democratische deficit in de partij betreft blijven er meningsverschillen. De voorzitster is er zich echter van bewust dat er op dat vlak ernstige problemen zijn – in het bijzonder in enkele grotere SP.a-afdelingen – ‘maar er wordt aan gewerkt’.
Wij durven hopen dat hierbij een eerste stap wordt gezet in de goede richting. Vele afdelingen hebben heel veel voorstellen ingediend van wijzigingen m.b.t. de interne werking. De verwachtingen liggen hoog en terecht. Ook SP.a Rood heeft bijgedragen tot deze discussie, onder meer via een eigen nota. Na 5 december maken wij een eerste balans op.
Naar links en dan vooruit.
Voor meer informatie :
Erik De Bruyn
0475/65 40 73
woensdag 2 december 2009
Betoging ABVV vrijdag 4 december!
ABVV roept op tot een betoging op vrijdag 4 december in Brussel, naar aanleiding van de onwil van premier Leterme om iets te doen aan het sociale bloedbad dat zich afspeelt in de vele bedrijven in België. 'Herstructureringen' vanwege de crisis leiden tot massale ontslagen. Dit kan en mag niet! Wij, de loontrekkenden, zullen de crisis van de bazen niet betalen!
"Werknemers zijn geen wegwerpzakdoeken!
Afspraak voor werkgelegenheid op 4 december in Brussel"Werknemers zijn geen wegwerpzakdoeken!
De voorspellingen voor 2010 zijn alarmerend: nadat dit jaar al 36.000 banen verloren gingen, zouden er nog volgend jaar eens 80.000 werklozen bij komen.
Het ABVV is zeer ongerust over dit vooruitzicht en heeft op 30 november de Eerste Minister ontmoet om uiting te geven aan de bezorgdheid van de werknemers.
De werknemers hebben al een zware tol betaald voor de crisis!
Een crisis waarvoor zij niet verantwoordelijk zijn. Zij kunnen niet aanvaarden dat ondernemingen de crisis inroepen als voorwendsel om hun winsten op te krikken en hun positie op de financiële markten te verstevigen.
De werknemers hebben al genoeg betaald.
De banken werden gered. De ondernemingen werden gered.
Ook de werknemers moeten beschermd worden.
Daarom mobiliseert het ABVV op vrijdag 4 december om 11 uur in Brussel
(Madou Plein)
Onze eisen:
* Stop de ontslagen.
* Versterk de bescherming van de arbeiders, in navolging van de bescherming die de bedienden hebben. Alle werknemers moeten op dezelfde manier behandeld worden.
* Stop de jacht op de werklozen. De mallemolen van de beschikbaarheidcontrole van de werknemers heeft geen zin als het aantal jobs blijft dalen. De werknemers die op straat staan, zijn daar niet verantwoordelijk voor. Hen met de vinger wijzen maakt hun situatie alleen nog pijnlijker.
Het ABVV verwacht van de regering dat ze de gepaste maatregelen treft.
Het ABVV klaagt de onverantwoordelijke en defensieve houding van de werkgevers aan en roept hen op hun deel van de verantwoordelijkheid voor de crisis op te nemen en meer inspanningen te leveren voor vorming.
Ter herinnering
In 2008 zijn de vormingsinspanningen van de werkgevers in ons land gedaald tot 1,04% van de loonmassa, terwijl de doelstelling (eind 2004) 1,9% was.
En het probleem ligt niet bij de lonen (de loonkloof met onze buren is gedaald tot ongeveer 1%), maar wel bij de ondernemingen zelf die ondermaats presteren op het vlak van innovatie en niet dynamisch genoeg zijn in het zoeken van nieuwe markten."
dinsdag 17 november 2009
Vergadering SP.a-Rood Oost-Vlaanderen
Volgende week dinsdag 24 november vindt de volgende vergadering plaats van SP.a-Rood Oost-Vlaanderen, zoals steeds om 20u in het vertrouwde café De Nieuwe Sportclub (Kortrijksesteenweg 102, Gent).
Op de agenda staan ondermeer de volgende punten:
- Goedkeuring Dagelijks Bestuur
- Bespreking van de (voorbereiding voor de) raad van voorzitters en secretarissen:
* standpuntstekst SP.a-Rood
* voorbereiding binnen de SP.a
* algemene ledenvergadering van SP.a Oost-Vlaanderen op 30 november
- Verslag vorige vergadering Nationale Stuurgroep SP.a-Rood
- Heroriëntatie volgende activiteit
Bijkomende agendapunten kunnen steeds worden voorgesteld en toegevoegd.
Op de agenda staan ondermeer de volgende punten:
- Goedkeuring Dagelijks Bestuur
- Bespreking van de (voorbereiding voor de) raad van voorzitters en secretarissen:
* standpuntstekst SP.a-Rood
* voorbereiding binnen de SP.a
* algemene ledenvergadering van SP.a Oost-Vlaanderen op 30 november
- Verslag vorige vergadering Nationale Stuurgroep SP.a-Rood
- Heroriëntatie volgende activiteit
Bijkomende agendapunten kunnen steeds worden voorgesteld en toegevoegd.
zaterdag 7 november 2009
WINST JOHNSON & JOHNSON: 12,95 MILJARD
Dat de Amerikaanse multinational Johnson & Johnson, die eigenaar is van Janssen Pharmaceutica, 7000 tot 8000 banen aan ’t schrappen is, in vele landen, is nu welbekend. O.m. dankzij de spontane staking van de steriele productieafdeling woensdag.
Alle grote media lijken begrip te hebben voor de “moeilijke tijden” van de sector, en de crisis, waarmee de bedrijfsleiders zwaaien. En de torenhoge kosten om nieuwe geneesmiddelen te ontwikkelen. En de overdreven reglementering vooraleer nieuwe produkten op de zieken worden losgelaten.
Nochtans is de situatie heel simpel.
Hoe staat het met de boekhouding van J&J?
Even opgezocht: vorig jaar was de nettowinst van Johnson&Johnson 12,95 miljard, op een omzet van 63,75 miljard. Het dividendrendement was 3 %; niet zo slecht in vergelijking met de huidige spaarekeningen.
Waar ging al dat geld naartoe? Blijkbaar niet naar nieuwe en betere produkten; de onkosten zijn hier immers al afgetrokken. Naar de Caayman eilanden misschien?
Het 3e kwartaal 09 toonde een iets hogere winstmarge dan 08, volgens Standard&Poor.
Ook de beurskoers deed het goed. Sedert maart klom de koers van circa 45 naar boven de 60 $.
Maar het kan dus nog "beter", nog méér winst, door mensen te ontslaan.
Het geleuter over de hoge ontwikkelingskosten is schone schijn. Ten eerste zou er niet zo’n fenomenale winst zijn. Ten tweede wordt het basisonderzoek meestal gefinancieerd en uitgevoerd door universiteiten en overheidsfondsen zoals de National Institutes of Health, het IWT in ons land, e.a.
Vraagje: wie gaat op den duur al die medicijnen en schoonheidscrèmes nog kopen/betalen, als er steeds maar werklozen bijkomen, of jobs met lagere lonen? Misschien is het parool in de kringen van bedrijfsleiders: pak NU wat je krijgen kunt, ze kunnen het later niet meer afnemen. Après nous le déluge.
J&J is geen uitzondering. Op 9 maart schreef Jan de Schamphelaere in DeTijd over meerdere overnames bij big farma, waar fabelachtige sommen over de tafel gingen:
Merck biedt 41 miljard op Schering-Plough
Merck koopt Schering-Plough voor 41,1 miljard dollar. 15 procent van het personeelsbestand, ongeveer 15.000 mensen, zal afvloeien. Het fusiebedrijf wordt de nummer twee in de farmasector na Pfizer. In België tellen Merck en Schering-Plough samen zo'n 1.500 werknemers. De overname gebeurt voor 44 procent in cash en 56 procent in aandelen. Het overnamebedrag van 41,1 miljard dollar is gebaseerd op de aandelenkoers van Merck op 6 maart. Aandeelhouders van Schering Plough krijgen per aandeel 0,5767 Merck-aandelen en 10,50 dollar in cash. Het cashbedrag bedraagt 18,3 miljard dollar, waarvan 9,8 miljard van de eigen bankrekening komt en 8,5 miljard dollar van nieuwe schulden bij JPMorgan.
In 2008 haalden de twee bedrijven samen een omzet van 47 miljard dollar. Merck berekende dat de overname in het eerste jaar na de afronding van de transactie, een 'bescheiden' bijdrage zal leveren tot de winst. Daarna zal die bijdrage 'significant' worden. Merck rekent op 3,5 miljard dollar besparingen vanaf 2011.
15.000 ontslagen: The Wall Street Journal vernam in een gesprek met Richard T. Clark, de topman van Merck, dat zo'n 15 procent van het personeel zal afvloeien als gevolg van de integratie van de twee bedrijven. Daarbij worden vooral de activiteiten buiten de VS getroffen. Merck telt 55.000 werknemers, Schering-Plough 51.000.
Die maatregelen komen bovenop de lopende kostenbesparingsprogramma's van beide bedrijven. Merck kondigde in oktober aan dat het dit jaar 7.200 jobs zal schrappen. Een eental fabrieken gaan dicht. Schering-Plough op zijn beurt zei al dat het met fabriekssluitingen en ontslagen 1,25 miljard dollar wil besparen tegen 2010.
Dividend: Merck gaat zijn dividend handhaven en gaat tevens zijn inkoopprogramma voor eigen aandelen doorzetten.
Merck en Schering-Plough zijn al jaren lang partner in een joint venture, die onderzoek verricht naar medicijnen tegen cholesterol. De verkopen van twee cholesterolmiddelen Zetia en Vytorin staan sinds januari 2008 echter zwaar onder druk nadat in een studie de superieure doeltreffendheid van de middelen tegenover oudere, goedkopere middelen in vraag werd gesteld.
De pijplijnen van Merck en Schering-Plough zijn volgens een persbericht complementair. De pijplijn beslaat een brede waaier van ziektes: hart- en vaatziektes, ademhalingsstoornissen, kanker, ontstekingsziektes, neuroziekte, immuunziektes, ...
Remicade is één van de topproducten in de merkenportefeuille van Schering-Plough. Remicade is een middel tegen reuma en werd in samenwerking met Johnson & Johnson ontwikkeld en op de markt gebracht. Het zorgde vorig jaar voor 2,2 miljard dollar omzet bij Schering-Plough, meer dan 15 procent van de totale groepsomzet. Door deze samenwerking werd Johnson & Johnson op voorhand getipt als meest voor de handliggende overnemer. Een tegenbod is dus niet uitgesloten.
2009: het jaar van de farmadeals : 2009 is duidelijk het jaar van de overnames in de farmasector', zegt een analist. In januari lanceerde Pfizer een bod van 68 miljard dollar op Wyeth. Vorige week verhoogde Roche zijn bod op Genentech. Roche heeft reeds 56 procent van het Amerikaanse biotechbedrijf in handen en biedt 45 miljard dollar voor de resterende aandelen.
De reden voor de nieuwe ronde megadeals ligt voor de hand. 'De farmabedrijven hebben weinig keuzes als ze de winst per aandeel in de komende jaren willen doen stijgen', zegt een kenner. 'Omzetgroei is op eigen houtje moeilijk te verwezenlijken en kostenbesparingen hebben ook hun limieten.'
Patenten van blockbustermedicijnen van de big pharma lopen binnenkort af. Ze zijn op zoek naar nieuwe medicijnen om die verwachte omzetdaling te compenseren. Bovendien wordt het steeds steeds moeilijk om de gezondheidsauthoriteiten te overhalen een product toe te laten op de markt. Met Schering-Plough koopt Merck een aantrekkelijke pijplijn van experimentele medicijnen en het geeft de mogelijkheid grote kosten te besparen.
NB van fR:18 miljard cash voor één overname, 15% van het personeel afdanken, 7,81 miljard nettowinst in 2008. Moet er nog méér geld zijn?
Frank Roels, 5/11/09.
Alle grote media lijken begrip te hebben voor de “moeilijke tijden” van de sector, en de crisis, waarmee de bedrijfsleiders zwaaien. En de torenhoge kosten om nieuwe geneesmiddelen te ontwikkelen. En de overdreven reglementering vooraleer nieuwe produkten op de zieken worden losgelaten.
Nochtans is de situatie heel simpel.
Hoe staat het met de boekhouding van J&J?
Even opgezocht: vorig jaar was de nettowinst van Johnson&Johnson 12,95 miljard, op een omzet van 63,75 miljard. Het dividendrendement was 3 %; niet zo slecht in vergelijking met de huidige spaarekeningen.
Waar ging al dat geld naartoe? Blijkbaar niet naar nieuwe en betere produkten; de onkosten zijn hier immers al afgetrokken. Naar de Caayman eilanden misschien?
Het 3e kwartaal 09 toonde een iets hogere winstmarge dan 08, volgens Standard&Poor.
Ook de beurskoers deed het goed. Sedert maart klom de koers van circa 45 naar boven de 60 $.
Maar het kan dus nog "beter", nog méér winst, door mensen te ontslaan.
Het geleuter over de hoge ontwikkelingskosten is schone schijn. Ten eerste zou er niet zo’n fenomenale winst zijn. Ten tweede wordt het basisonderzoek meestal gefinancieerd en uitgevoerd door universiteiten en overheidsfondsen zoals de National Institutes of Health, het IWT in ons land, e.a.
Vraagje: wie gaat op den duur al die medicijnen en schoonheidscrèmes nog kopen/betalen, als er steeds maar werklozen bijkomen, of jobs met lagere lonen? Misschien is het parool in de kringen van bedrijfsleiders: pak NU wat je krijgen kunt, ze kunnen het later niet meer afnemen. Après nous le déluge.
J&J is geen uitzondering. Op 9 maart schreef Jan de Schamphelaere in DeTijd over meerdere overnames bij big farma, waar fabelachtige sommen over de tafel gingen:
Merck biedt 41 miljard op Schering-Plough
Merck koopt Schering-Plough voor 41,1 miljard dollar. 15 procent van het personeelsbestand, ongeveer 15.000 mensen, zal afvloeien. Het fusiebedrijf wordt de nummer twee in de farmasector na Pfizer. In België tellen Merck en Schering-Plough samen zo'n 1.500 werknemers. De overname gebeurt voor 44 procent in cash en 56 procent in aandelen. Het overnamebedrag van 41,1 miljard dollar is gebaseerd op de aandelenkoers van Merck op 6 maart. Aandeelhouders van Schering Plough krijgen per aandeel 0,5767 Merck-aandelen en 10,50 dollar in cash. Het cashbedrag bedraagt 18,3 miljard dollar, waarvan 9,8 miljard van de eigen bankrekening komt en 8,5 miljard dollar van nieuwe schulden bij JPMorgan.
In 2008 haalden de twee bedrijven samen een omzet van 47 miljard dollar. Merck berekende dat de overname in het eerste jaar na de afronding van de transactie, een 'bescheiden' bijdrage zal leveren tot de winst. Daarna zal die bijdrage 'significant' worden. Merck rekent op 3,5 miljard dollar besparingen vanaf 2011.
15.000 ontslagen: The Wall Street Journal vernam in een gesprek met Richard T. Clark, de topman van Merck, dat zo'n 15 procent van het personeel zal afvloeien als gevolg van de integratie van de twee bedrijven. Daarbij worden vooral de activiteiten buiten de VS getroffen. Merck telt 55.000 werknemers, Schering-Plough 51.000.
Die maatregelen komen bovenop de lopende kostenbesparingsprogramma's van beide bedrijven. Merck kondigde in oktober aan dat het dit jaar 7.200 jobs zal schrappen. Een eental fabrieken gaan dicht. Schering-Plough op zijn beurt zei al dat het met fabriekssluitingen en ontslagen 1,25 miljard dollar wil besparen tegen 2010.
Dividend: Merck gaat zijn dividend handhaven en gaat tevens zijn inkoopprogramma voor eigen aandelen doorzetten.
Merck en Schering-Plough zijn al jaren lang partner in een joint venture, die onderzoek verricht naar medicijnen tegen cholesterol. De verkopen van twee cholesterolmiddelen Zetia en Vytorin staan sinds januari 2008 echter zwaar onder druk nadat in een studie de superieure doeltreffendheid van de middelen tegenover oudere, goedkopere middelen in vraag werd gesteld.
De pijplijnen van Merck en Schering-Plough zijn volgens een persbericht complementair. De pijplijn beslaat een brede waaier van ziektes: hart- en vaatziektes, ademhalingsstoornissen, kanker, ontstekingsziektes, neuroziekte, immuunziektes, ...
Remicade is één van de topproducten in de merkenportefeuille van Schering-Plough. Remicade is een middel tegen reuma en werd in samenwerking met Johnson & Johnson ontwikkeld en op de markt gebracht. Het zorgde vorig jaar voor 2,2 miljard dollar omzet bij Schering-Plough, meer dan 15 procent van de totale groepsomzet. Door deze samenwerking werd Johnson & Johnson op voorhand getipt als meest voor de handliggende overnemer. Een tegenbod is dus niet uitgesloten.
2009: het jaar van de farmadeals : 2009 is duidelijk het jaar van de overnames in de farmasector', zegt een analist. In januari lanceerde Pfizer een bod van 68 miljard dollar op Wyeth. Vorige week verhoogde Roche zijn bod op Genentech. Roche heeft reeds 56 procent van het Amerikaanse biotechbedrijf in handen en biedt 45 miljard dollar voor de resterende aandelen.
De reden voor de nieuwe ronde megadeals ligt voor de hand. 'De farmabedrijven hebben weinig keuzes als ze de winst per aandeel in de komende jaren willen doen stijgen', zegt een kenner. 'Omzetgroei is op eigen houtje moeilijk te verwezenlijken en kostenbesparingen hebben ook hun limieten.'
Patenten van blockbustermedicijnen van de big pharma lopen binnenkort af. Ze zijn op zoek naar nieuwe medicijnen om die verwachte omzetdaling te compenseren. Bovendien wordt het steeds steeds moeilijk om de gezondheidsauthoriteiten te overhalen een product toe te laten op de markt. Met Schering-Plough koopt Merck een aantrekkelijke pijplijn van experimentele medicijnen en het geeft de mogelijkheid grote kosten te besparen.
NB van fR:18 miljard cash voor één overname, 15% van het personeel afdanken, 7,81 miljard nettowinst in 2008. Moet er nog méér geld zijn?
Frank Roels, 5/11/09.
vrijdag 6 november 2009
Boekvoorstelling 'Rooddruk voor een nieuw socialisme'
Deze avond, vrijdag 6 november, stelt Erik De Bruyn zijn boek 'Rooddruk voor een nieuw socialisme' voor in het Volkshuis van Zottegem.
Aanvangsuur: 20u
Locatie: Volkshuis, Markt 8 te Zottegem
Aanvangsuur: 20u
Locatie: Volkshuis, Markt 8 te Zottegem
Leve het stakingsrecht!
05/11/2009
Kurt De Loor, Vlaams Volksvertegenwoordiger voor sp.a, vindt het welletjes. Als de spoorwegvakbonden het werk neerleggen omdat een duizendtal collega’s op straat dreigen te worden gezet, worden ze gediaboliseerd. Liberalen op kop. Onder denoemer ‘minimumdienstverlening’ wordt het stakingsrecht verder uitgehold. Plat populisme.
Als syndicalisten bij Opel Antwerpen terecht de band stilleggen omdat duizenden collega’s dreigen hun job te verliezen, staat het hele land als één man achter de vakbonden. Liberalen op kop. Het klassieke verhaal van twee maten en twee gewichten. Arbeiders in de fabriek mogen staken. Liefst met veel toeters en bellen aan de fabriekspoort, dat levert mooie beelden op in het journaal… en verder hebben we er geen last van!
Als cipiers in de gevangenissen terecht staken omdat de werkdruk onhoudbaar wordt en hierdoor de veiligheid in het gedrang komt en omdat aan hun eisen geen gehoor gegeven wordt, ontstaat er geen hetse rond het stakingsrecht. Zolang binnen de dikke gevangenismuren alles rustig blijft en de stakers zich voor de gevangenispoort positioneren, en niet voor mijn voordeur is alles in orde. Laat ze dan maar staken, mijn steun hebben ze… en verder hebben we er geen last van!
Heeft mijn treinconducteur een probleem met zijn baas, dan is dat zijn zaak, niet die van mij. Ik verwacht van hem dat hij kaartjes knipten mij ten gepaste tijde laat weten dat mijn vervoersbewijs ei zo na vervallen is. Als mijn treinbestuurder een probleem heeft is het nog meer zijn eigen zaak. Ik ken hem niet, zie hem nooit. ik verwacht enkel dat hij mij van Brussel naar Zottegem brengt en liefst op tijd. Maar o wee als mijn werkgever het in zijn hoofd krijgt om mijn loon te herbekijken of als hij durft meedelen dat de financiële crisis mij mijn job zou kunnen kosten. Dan zullen mijn medepassagiers op de trein het geweten hebben: ik leg het werk neer! Met MIJN sociale verworvenheden sol je niet. Het diepdroevige verhaal van ikke ikke ikke…
In de economische jungle is het ieder voor zich. En ‘iedervoor zich’ laat dat nu net hetgene zijn waar liberalen in uitblinken. De topman van de liberale mutualiteiten, Mr Messiaen, roept op tot kleine daden vanverzet tegen het spoorwegpersoneel. In de liberale verborgen agenda staat de uitholling van het stakingsrecht weer met stip op één. Dat de stakers niet over één nacht ijs gingen bij het beleggen van hun staking, vergeet mr Messiaen erbij te vertellen. Het is te gemakkelijk om woordvoerder te spelen van de verongelijkte reiziger. De spoorvakbonden worden herleid tot gijzelaars die er een waar genoegen in scheppen om reizigers te gijzelen. Van solidariteit met het treinpersoneel geen spoor. Dat uw en mijn sociale verworvenheden, het stakingsrecht op kop, door dergelijke ondoordachte uitspraken gegijzeld worden, zal liberalen worst wezen.
Een klein dankwoordje is hier op zijn plaats. Bedankt treinbestuurder, bedankt treinconducteur, bedankt personeel van het spoor! Bedankt om er 364 dagen op 365 voor te zorgen dat ik kan sporen van Zottegem naar Brussel en terug. Bijna altijd op tijd. Als jullie vinden dat jullie vandaag het werk moeten neerleggen omdat jullie zuurverdiende sociale verworvenheden op de helling staan, omdat jullie job dreigt verloren te gaan of omdat jullie werkgevers de noodkreet anders niet (willen) horen of niet in overweging nemen, dan steun ik jullie. Omdat staken voor iedereen een recht moet zijn. Leve het stakingsrecht!
Beste reiziger, excuses als je mijn pleidooi niet kan smaken en je je verongelijkt voelt. Ik zie het als mijn plicht als politicus om vandaag niet het gemakkelijkste spoor te kiezen en mijn principes niet opzij te zetten voor één dag ongemak. Het is te gemakkelijk om de stakers in een slecht daglicht te plaatsen en deze staking aan te grijpen om een sfeer van collectief ongenoegen en anti-syndicalisme te creëren. Zeker in tijden van economische crisis mogen we ons niet door plat populistische praat laten verleiden.
Bron: Website Kurt De Loor
Kurt De Loor, Vlaams Volksvertegenwoordiger voor sp.a, vindt het welletjes. Als de spoorwegvakbonden het werk neerleggen omdat een duizendtal collega’s op straat dreigen te worden gezet, worden ze gediaboliseerd. Liberalen op kop. Onder denoemer ‘minimumdienstverlening’ wordt het stakingsrecht verder uitgehold. Plat populisme.
Als syndicalisten bij Opel Antwerpen terecht de band stilleggen omdat duizenden collega’s dreigen hun job te verliezen, staat het hele land als één man achter de vakbonden. Liberalen op kop. Het klassieke verhaal van twee maten en twee gewichten. Arbeiders in de fabriek mogen staken. Liefst met veel toeters en bellen aan de fabriekspoort, dat levert mooie beelden op in het journaal… en verder hebben we er geen last van!
Als cipiers in de gevangenissen terecht staken omdat de werkdruk onhoudbaar wordt en hierdoor de veiligheid in het gedrang komt en omdat aan hun eisen geen gehoor gegeven wordt, ontstaat er geen hetse rond het stakingsrecht. Zolang binnen de dikke gevangenismuren alles rustig blijft en de stakers zich voor de gevangenispoort positioneren, en niet voor mijn voordeur is alles in orde. Laat ze dan maar staken, mijn steun hebben ze… en verder hebben we er geen last van!
Heeft mijn treinconducteur een probleem met zijn baas, dan is dat zijn zaak, niet die van mij. Ik verwacht van hem dat hij kaartjes knipten mij ten gepaste tijde laat weten dat mijn vervoersbewijs ei zo na vervallen is. Als mijn treinbestuurder een probleem heeft is het nog meer zijn eigen zaak. Ik ken hem niet, zie hem nooit. ik verwacht enkel dat hij mij van Brussel naar Zottegem brengt en liefst op tijd. Maar o wee als mijn werkgever het in zijn hoofd krijgt om mijn loon te herbekijken of als hij durft meedelen dat de financiële crisis mij mijn job zou kunnen kosten. Dan zullen mijn medepassagiers op de trein het geweten hebben: ik leg het werk neer! Met MIJN sociale verworvenheden sol je niet. Het diepdroevige verhaal van ikke ikke ikke…
In de economische jungle is het ieder voor zich. En ‘iedervoor zich’ laat dat nu net hetgene zijn waar liberalen in uitblinken. De topman van de liberale mutualiteiten, Mr Messiaen, roept op tot kleine daden vanverzet tegen het spoorwegpersoneel. In de liberale verborgen agenda staat de uitholling van het stakingsrecht weer met stip op één. Dat de stakers niet over één nacht ijs gingen bij het beleggen van hun staking, vergeet mr Messiaen erbij te vertellen. Het is te gemakkelijk om woordvoerder te spelen van de verongelijkte reiziger. De spoorvakbonden worden herleid tot gijzelaars die er een waar genoegen in scheppen om reizigers te gijzelen. Van solidariteit met het treinpersoneel geen spoor. Dat uw en mijn sociale verworvenheden, het stakingsrecht op kop, door dergelijke ondoordachte uitspraken gegijzeld worden, zal liberalen worst wezen.
Een klein dankwoordje is hier op zijn plaats. Bedankt treinbestuurder, bedankt treinconducteur, bedankt personeel van het spoor! Bedankt om er 364 dagen op 365 voor te zorgen dat ik kan sporen van Zottegem naar Brussel en terug. Bijna altijd op tijd. Als jullie vinden dat jullie vandaag het werk moeten neerleggen omdat jullie zuurverdiende sociale verworvenheden op de helling staan, omdat jullie job dreigt verloren te gaan of omdat jullie werkgevers de noodkreet anders niet (willen) horen of niet in overweging nemen, dan steun ik jullie. Omdat staken voor iedereen een recht moet zijn. Leve het stakingsrecht!
Beste reiziger, excuses als je mijn pleidooi niet kan smaken en je je verongelijkt voelt. Ik zie het als mijn plicht als politicus om vandaag niet het gemakkelijkste spoor te kiezen en mijn principes niet opzij te zetten voor één dag ongemak. Het is te gemakkelijk om de stakers in een slecht daglicht te plaatsen en deze staking aan te grijpen om een sfeer van collectief ongenoegen en anti-syndicalisme te creëren. Zeker in tijden van economische crisis mogen we ons niet door plat populistische praat laten verleiden.
Bron: Website Kurt De Loor
Abonneren op:
Posts (Atom)
