Luc Vandenbossche duwt de sp.a afgrond in
SP.a mist meer dan ooit een socialistische reflex
Luc Van den Bossche slaat de bal grondig mis wanneer hij denkt dat de sp.a met méér Vlaams-nationalisme uit het electorale dal zal geraken. Wanneer hij bovendien zegt ‘goed overeen te komen met de Vlaams-nationalistische vleugel in het parlement’ dan vragen we ons af welke affiniteit de gewezen minister vandaag nog heeft met de partij van zijn dochter.
De Vlaams-nationalistische vleugel in het parlement is sociaaleconomisch rechts georiënteerd en verzet zich onder andere tégen de uitstap uit de kernenergie, tégen de vrouwenemancipatie, en tégen de opheffing van het bankgeheim, allemaal zaken waar de sp.a voorstander van is.
Wat Luc Van den Bossche vooral zal bereiken met zijn oproep voor méér flamingantisme in de sp.a, is dat hij de wonden die in de partij geslagen werden met de intrede van Bert Anciaux zal openrijten. Voor de meeste sp.a leden was die intrede al een stap te ver in de richting van het Vlaams-nationalisme. Overigens is noch de sp.a noch de democratie ermee gediend indien ook de socialisten nog meer dan zij nu al doen de Vlaamse kaart zouden trekken. Kiezers die menen dat meer Vlaamse bevoegdheden en zelfs Vlaamse onafhankelijkheid hét antwoord is op alle vragen, hebben nu al keuze te over en zitten echt niet te wachten op een Vlaamsere sp.a. Integendeel is het de kiezer die tegen het Vlaamse opbod wil optornen die op zijn honger blijft zitten en in toenemende mate zijn heil zoekt bij Groen! Ondertussen zit de sp.a nog steeds vastgehaakt aan de Vlaamse resoluties van 1999 en opteerde zij tijdens de regeringsonderhandelingen meermaals voor een Vlaams in plaats van voor een sociaal front, bijvoorbeeld door zich mee te scharen achter de opsplitsing van het arbeidsmarktbeleid.
De tijd dat de Vlaamse ontvoogdingsstrijd ook een sociale strijd was ligt ondertussen alweer een tijdje achter ons en eindigde zo ongeveer eind jaren 1960. Vandaag dekt die vlag vooral een patronale lading met name de politieke agenda van VOKA zoals daar zijn drastische inperking van de sociale bescherming, absolute loonflexibiteit en fiscale dumping. Misschien moeten we daar de oprisping van Van den Bossche situeren: sinds hij in 2003 de goed betaalde job van gedelegeerd bestuurder bij BIAC aanvaardde, is hij veel meer patroon dan socialist. Het zijn net carrièristen en opportunisten à la Van den Bossche die de geloofwaardigheid van de sp.a sinds jaar en dag onderuit helpen, en niet het ontbreken van een Vlaams profiel.
We zijn dus zeer benieuwd naar de reactie van de sp.a top in het algemeen en van dochter Van den Bossche in het bijzonder.
SP.a Rood is alvast van oordeel dat het de sp.a vooral aan een socialistische reflex ontbreekt. Dat wordt nog maar eens in de verf gezet nu de partij op het punt staat in het parlement haar steun te verlenen aan een IPA dat de lonen veel minder doet stijgen dan de winsten en de productiviteit, en dat het ééngemaakte werknemersstatuut wil realiseren ten koste van de bedienden.
dinsdag 5 april 2011
woensdag 9 februari 2011
Persbericht: Het onderwijsbeleid zwalpt
Het onderwijsbeleid zwalpt
Persbericht 9 februari 2011
De aanval van Mieke Van Hecke van het Katholiek onderwijs op het gelijke kansen beleid getuigt van verdoken elitisme. Zij gooit letterlijk en figuurlijk het kind met het badwater weg. De toename van blanke en zwarte scholen is een vaststelling die meer én beter verdient dan het overnemen van enkele conservatieve ‘platitudes’ van boven de Moerdijk. Zij staaft op geen enkel ogenblik haar stelling dat gelijke kansen beleid überhaupt niet werkt. Dit getuigt vanuit maatschappelijk en politieke oogpunt van een criminele lichtzinnigheid.
SP.a Rood is het echter evenzeer oneens met de stelling van sp.a-onderwijsminister Pascal Smet dat er “in stedelijke gebieden nu eenmaal altijd concentratiescholen zullen blijven bestaan”. Na de miskleun van de ‘bootcamp’ uitspraak van sp.a kamerlid David Geerts is dit nogmaals een teken dat het sp.a onderwijsbeleid zwalpt en dat budgettaire orthodoxie en besparingen blijkbaar zwaarder doorwegen dan de gefnuikte toekomst van onze jongeren en de ondraaglijke werkomstandigheden van onze leerkrachten. Concentratiescholen zijn en blijven een ongewenste vorm van onderwijs. Ongewenst omdat het een vorm van segregatie met zich meebrengt die zich in een later stadium in de samenleving zal doorzetten.
De sp.a moet opkomen voor een onderwijs dat gelijke studiemogelijkheden biedt voor iedereen én borg staat voor maatschappelijke cohesie en integratie. Wie zoals Pascal Smet beweert dat ‘zwarte’ scholen mits wat ondersteuning evenveel kansen zullen bieden dan gemengde of ‘witte’ scholen maakt zichzelf en de mensen wat wijs. Die ondersteuning waar de onderwijsminister zo prat op gaat is bovendien ook nu al totaal ontoereikend. De ‘individuele leerlingenbegeleiding’ valt voor het grootste deel op de schouders van de leerkrachten die dit bij gebrek aan pedagogische ondersteuning onvoldoende waar kunnen maken. De ‘GOK-uren’ (dit zijn extra uren die je als school krijgt om leerkrachten/leerlingen hulp te bieden in de klas) zijn een druppel op een hete plaat. Bijvoorbeeld in de afdeling lager onderwijs van een concentratieschool in een van de armste buurten van Antwerpen- krijgt een klas van 25 pubers 4 maal 50 minuten ondersteuning per week…. In vele gevallen moeten de ondersteunende leerkrachten ook als invallers optreden bij ziekteverlof. In het Antwerpse stedelijke onderwijs werd de pedagogische ondersteuning de afgelopen decennia totaal ontmanteld, door het schrappen van niet minder dan 1200 ondersteunende functies terwijl daar nu meer dan ooit behoefte aan is…
In plaats van slaafs een neoliberale budgettaire logica te blijvende volgen moet de sp.a terug durven innoveren en investeren in onderwijs. Dit houdt in:
- klassen van maximum 15 leerlingen in de zogenaamde concentratiescholen, 20 in andere schoolomgeving;
- voor een participatief beleid: meer inspraak van de “ werkvloer” in de uitwerking van het onderwijsbeleid;
- lesprogramma’s die kennisverwerving en inhoud niet vervangen door “vaardigheden” maar beide combineren;
- verbeterde arbeidsvoorwaarden zodat er meer tijd over is voor bredere differentiatie (gericht naar leerlingen die trager vooruitgang boeken)
- meer sport, maatschappelijke, muzische en culturele vorming in functie van de ontplooiing van de kinderen;
- naschoolse opvang verdient extra middelen zowel financieel als inzake werkrachten;
- betere samenwerking met de plaatselijke overheid en meer GOK-uren
SP.a Rood is bovendien voorstander van quota. Een school kan enkel behoorlijk onderwijs afleveren indien de leerlingenpopulatie een afspiegeling is van de gehele samenleving en niet enkel van de onmiddellijke buurt. De totaal scheefgegroeide situatie moet op korte termijn drastisch worden omgebogen door het invoeren van quota. Dit impliceert ook dat de keuzevrijheid gestructureerd moet worden en dat er via een geïnformatiseerde inschrijving (per net) een spreidingsbeleid ontwikkeld kan worden waarbij achtergestelde groepen de gelegenheid krijgen zich ook in te schrijven in de zogenaamde blanke scholen. Samen met een verhoging van het onderwijsbudget is dit de enige aanpak om te vermijden dat halve generaties worden opgeofferd en samenlevingsproblemen bestendigd worden. Het is merkwaardig dat uitgerekend Pascal Smet met zijn Brusselse achtergrond de positieve ervaring met dergelijk systeem in Brussel niet openlijk durft te verdedigen.
Namens Spa Rood
Elke Heirman (onderwijzeres in Hoboken-Antwerpen)
0473/ 91 69 80
Persbericht 9 februari 2011
De aanval van Mieke Van Hecke van het Katholiek onderwijs op het gelijke kansen beleid getuigt van verdoken elitisme. Zij gooit letterlijk en figuurlijk het kind met het badwater weg. De toename van blanke en zwarte scholen is een vaststelling die meer én beter verdient dan het overnemen van enkele conservatieve ‘platitudes’ van boven de Moerdijk. Zij staaft op geen enkel ogenblik haar stelling dat gelijke kansen beleid überhaupt niet werkt. Dit getuigt vanuit maatschappelijk en politieke oogpunt van een criminele lichtzinnigheid.
SP.a Rood is het echter evenzeer oneens met de stelling van sp.a-onderwijsminister Pascal Smet dat er “in stedelijke gebieden nu eenmaal altijd concentratiescholen zullen blijven bestaan”. Na de miskleun van de ‘bootcamp’ uitspraak van sp.a kamerlid David Geerts is dit nogmaals een teken dat het sp.a onderwijsbeleid zwalpt en dat budgettaire orthodoxie en besparingen blijkbaar zwaarder doorwegen dan de gefnuikte toekomst van onze jongeren en de ondraaglijke werkomstandigheden van onze leerkrachten. Concentratiescholen zijn en blijven een ongewenste vorm van onderwijs. Ongewenst omdat het een vorm van segregatie met zich meebrengt die zich in een later stadium in de samenleving zal doorzetten.
De sp.a moet opkomen voor een onderwijs dat gelijke studiemogelijkheden biedt voor iedereen én borg staat voor maatschappelijke cohesie en integratie. Wie zoals Pascal Smet beweert dat ‘zwarte’ scholen mits wat ondersteuning evenveel kansen zullen bieden dan gemengde of ‘witte’ scholen maakt zichzelf en de mensen wat wijs. Die ondersteuning waar de onderwijsminister zo prat op gaat is bovendien ook nu al totaal ontoereikend. De ‘individuele leerlingenbegeleiding’ valt voor het grootste deel op de schouders van de leerkrachten die dit bij gebrek aan pedagogische ondersteuning onvoldoende waar kunnen maken. De ‘GOK-uren’ (dit zijn extra uren die je als school krijgt om leerkrachten/leerlingen hulp te bieden in de klas) zijn een druppel op een hete plaat. Bijvoorbeeld in de afdeling lager onderwijs van een concentratieschool in een van de armste buurten van Antwerpen- krijgt een klas van 25 pubers 4 maal 50 minuten ondersteuning per week…. In vele gevallen moeten de ondersteunende leerkrachten ook als invallers optreden bij ziekteverlof. In het Antwerpse stedelijke onderwijs werd de pedagogische ondersteuning de afgelopen decennia totaal ontmanteld, door het schrappen van niet minder dan 1200 ondersteunende functies terwijl daar nu meer dan ooit behoefte aan is…
In plaats van slaafs een neoliberale budgettaire logica te blijvende volgen moet de sp.a terug durven innoveren en investeren in onderwijs. Dit houdt in:
- klassen van maximum 15 leerlingen in de zogenaamde concentratiescholen, 20 in andere schoolomgeving;
- voor een participatief beleid: meer inspraak van de “ werkvloer” in de uitwerking van het onderwijsbeleid;
- lesprogramma’s die kennisverwerving en inhoud niet vervangen door “vaardigheden” maar beide combineren;
- verbeterde arbeidsvoorwaarden zodat er meer tijd over is voor bredere differentiatie (gericht naar leerlingen die trager vooruitgang boeken)
- meer sport, maatschappelijke, muzische en culturele vorming in functie van de ontplooiing van de kinderen;
- naschoolse opvang verdient extra middelen zowel financieel als inzake werkrachten;
- betere samenwerking met de plaatselijke overheid en meer GOK-uren
SP.a Rood is bovendien voorstander van quota. Een school kan enkel behoorlijk onderwijs afleveren indien de leerlingenpopulatie een afspiegeling is van de gehele samenleving en niet enkel van de onmiddellijke buurt. De totaal scheefgegroeide situatie moet op korte termijn drastisch worden omgebogen door het invoeren van quota. Dit impliceert ook dat de keuzevrijheid gestructureerd moet worden en dat er via een geïnformatiseerde inschrijving (per net) een spreidingsbeleid ontwikkeld kan worden waarbij achtergestelde groepen de gelegenheid krijgen zich ook in te schrijven in de zogenaamde blanke scholen. Samen met een verhoging van het onderwijsbudget is dit de enige aanpak om te vermijden dat halve generaties worden opgeofferd en samenlevingsproblemen bestendigd worden. Het is merkwaardig dat uitgerekend Pascal Smet met zijn Brusselse achtergrond de positieve ervaring met dergelijk systeem in Brussel niet openlijk durft te verdedigen.
Namens Spa Rood
Elke Heirman (onderwijzeres in Hoboken-Antwerpen)
0473/ 91 69 80
woensdag 2 februari 2011
Aan alle belangstellenden: Discussieavond over de Egyptische revolutie
Op dinsdag 8 februari organiseert de Gentse SP.a-wijkafdeling S-Planade een discussieavond over de Egyptische actualiteit.
Brecht De Smet is een jonge onderzoeker verbonden aan de vakgroep Studie van de Derde Wereld aan de Universiteit Gent. Hij doctoreert momenteel op het onderwerp politieke islam in de Egyptische context. Gedurende de voorbije week werd hij reeds door verscheidene media aangezocht om duiding te geven bij de revolutionaire gebeurtenissen in Egypte.
Op dinsdagavond brengt hij ons een gedocumenteerde uiteenzetting over de huidige situatie in Egypte, de mogelijke verdere evolutie en de impact op de rest van de regio en de wereld.
De activiteit gaat door op dinsdag 8 februari om 20u in café De Nieuwe Sportclub (Kortrijksesteenweg 102 in Gent).
Brecht De Smet is een jonge onderzoeker verbonden aan de vakgroep Studie van de Derde Wereld aan de Universiteit Gent. Hij doctoreert momenteel op het onderwerp politieke islam in de Egyptische context. Gedurende de voorbije week werd hij reeds door verscheidene media aangezocht om duiding te geven bij de revolutionaire gebeurtenissen in Egypte.
Op dinsdagavond brengt hij ons een gedocumenteerde uiteenzetting over de huidige situatie in Egypte, de mogelijke verdere evolutie en de impact op de rest van de regio en de wereld.
De activiteit gaat door op dinsdag 8 februari om 20u in café De Nieuwe Sportclub (Kortrijksesteenweg 102 in Gent).
zondag 9 januari 2011
Persbericht SP.a-Rood: Wie ‘responsabilisering’ zegt moet consequent zijn
Wie ‘responsabilisering’ zegt moet consequent zijn
Persbericht 9 januari 2011
SP.a Rood stelt voor om de 80 miljoen euro extra rentelasten die België moet betalen door de aanslepende politieke crisis te verhalen op de dotaties van de politieke partijen. Zo zal meteen duidelijk worden of het hen menens is met de zogenaamde ‘responsabilisering’. Wie de kosten veroorzaakt moet ze betalen.
De dotaties van alle partijen moeten worden aangesproken, en niet alleen die van de regeringsonderhandelaars. Vlaams Belang, LDD en MR zijn immers mee verantwoordelijk voor het verziekte communautaire klimaat dat tot deze dure impasse heeft geleid.
Overigens vraagt SP.a Rood zich af wanneer er eindelijk eens een staatshervorming zal komen die het land democratischer maakt, en waar alle Belgen iets aan hebben. We spreken dan over het instellen van een federale kieskring zodat we kunnen stemmen voor het volledige federale parlement en voor de volledige federale regering in plaats van enkel voor de helft ervan. Of het afschaffen van de cumul van parlementaire met andere politieke mandaten. Of het afschaffen van het ‘systeem D’Hondt’ (lijst- en voorkeurstemmen) zodat niet de partijvoorzitters maar de kiezers zélf kunnen bepalen wie er in het parlement zetelt. Of de invoering van bindende referenda en participatieve democratie. Of de versterking van werknemerscontrole in de bedrijven en de openbare diensten. Of publieke controle op de financiële- en de energiesector.
SP.a Rood stelt vast dat het huidige Belgische, Vlaamse, Brusselse en Waalse politieke bestel zodanig vermolmd zijn dat de democratie zélf in gevaar komt. Ofwel moeten de regeringsonderhandelaars de vastgelopen communautaire agenda terzijde schuiven en resoluut voorrang geven aan het sociaal-economische. Ofwel moeten er dringend nieuwe verkiezingen komen, waarbij in het bijzonder voor de Vlaamse kiezers duidelijke alternatieven moeten worden aangeboden op het communautaire opbod, en waarbij het sociale primeert. We willen dan ook dat de SP.a eindelijk afstand neemt van de vijf ‘Vlaamse resoluties’ van 1999.
Ter herinnering:
Op 3 maart 1999 keurde het Vlaams Parlement een reeks resoluties goed met het oog op een nieuwe ronde in de staatshervorming.
Resolutie 1 (bevoegdheidspakketten, transfers)
1.1 Coherente bevoegdheidspakketten moeten leiden tot efficiënter en meer kwaliteitsvol bestuur.
1.2 De solidariteit tussen gewesten moet behouden blijven op basis van objectieve, duidelijke en doorzichtige mechanismen én omkeerbaarheid.
Resolutie 2 (belastingen)
Het Vlaams Parlement wil
2.1 de volledige bevoegdheid inzake de huidige gewestbelastingen
2.2 de volledige overdracht van de bevoegdheden inzake personenbelasting.
Resolutie 3 (Brussel)
3.1 De Brusselse leden van het Vlaams Parlement moeten rechtstreeks worden verkozen;
3.2 de beide taalgroepen moeten op alle beleidsniveaus een gegarandeerde vertegenwoordiging krijgen
3.3 een aantal gemeentelijke bevoegdheden moet aan het gewest worden overgedragen
3.4 de negentien gemeenten moeten worden gefuseerd.
De eerste twee punten van deze resolutie werden gerealiseerd in de staatshervorming van 2001 (Lambermont).
Resolutie 4 (bevoegdheidsuitbreiding)
Verlanglijstje met concrete bevoegdheden die Vlaanderen wil:
4.1 gemeente- en provinciebeleid (intussen geregeld)
4.2 gezondheids- en gezinsbeleid
4.3 werkgelegenheid
4.4 wetenschap en technologie
4.5 buitenlandse handel (is intussen gebeurd); telecommunicatie, infrastructuur en regionale exploitatie van het spoor; en ontwikkelingssamenwerking, economie, landbouw (intussen gebeurd).
Resolutie 5
Herinnert aan het territorialiteitsbeginsel en het principe van niet-inmenging. Vlaanderen eist administratief toezicht op over randgemeenten en Voeren en vraagt inspraak in de samenstelling van het Rekenhof, het Arbitragehof, de Raad van State en de Hoge Raad voor Justitie.
Persbericht 9 januari 2011
SP.a Rood stelt voor om de 80 miljoen euro extra rentelasten die België moet betalen door de aanslepende politieke crisis te verhalen op de dotaties van de politieke partijen. Zo zal meteen duidelijk worden of het hen menens is met de zogenaamde ‘responsabilisering’. Wie de kosten veroorzaakt moet ze betalen.
De dotaties van alle partijen moeten worden aangesproken, en niet alleen die van de regeringsonderhandelaars. Vlaams Belang, LDD en MR zijn immers mee verantwoordelijk voor het verziekte communautaire klimaat dat tot deze dure impasse heeft geleid.
Overigens vraagt SP.a Rood zich af wanneer er eindelijk eens een staatshervorming zal komen die het land democratischer maakt, en waar alle Belgen iets aan hebben. We spreken dan over het instellen van een federale kieskring zodat we kunnen stemmen voor het volledige federale parlement en voor de volledige federale regering in plaats van enkel voor de helft ervan. Of het afschaffen van de cumul van parlementaire met andere politieke mandaten. Of het afschaffen van het ‘systeem D’Hondt’ (lijst- en voorkeurstemmen) zodat niet de partijvoorzitters maar de kiezers zélf kunnen bepalen wie er in het parlement zetelt. Of de invoering van bindende referenda en participatieve democratie. Of de versterking van werknemerscontrole in de bedrijven en de openbare diensten. Of publieke controle op de financiële- en de energiesector.
SP.a Rood stelt vast dat het huidige Belgische, Vlaamse, Brusselse en Waalse politieke bestel zodanig vermolmd zijn dat de democratie zélf in gevaar komt. Ofwel moeten de regeringsonderhandelaars de vastgelopen communautaire agenda terzijde schuiven en resoluut voorrang geven aan het sociaal-economische. Ofwel moeten er dringend nieuwe verkiezingen komen, waarbij in het bijzonder voor de Vlaamse kiezers duidelijke alternatieven moeten worden aangeboden op het communautaire opbod, en waarbij het sociale primeert. We willen dan ook dat de SP.a eindelijk afstand neemt van de vijf ‘Vlaamse resoluties’ van 1999.
Ter herinnering:
Op 3 maart 1999 keurde het Vlaams Parlement een reeks resoluties goed met het oog op een nieuwe ronde in de staatshervorming.
Resolutie 1 (bevoegdheidspakketten, transfers)
1.1 Coherente bevoegdheidspakketten moeten leiden tot efficiënter en meer kwaliteitsvol bestuur.
1.2 De solidariteit tussen gewesten moet behouden blijven op basis van objectieve, duidelijke en doorzichtige mechanismen én omkeerbaarheid.
Resolutie 2 (belastingen)
Het Vlaams Parlement wil
2.1 de volledige bevoegdheid inzake de huidige gewestbelastingen
2.2 de volledige overdracht van de bevoegdheden inzake personenbelasting.
Resolutie 3 (Brussel)
3.1 De Brusselse leden van het Vlaams Parlement moeten rechtstreeks worden verkozen;
3.2 de beide taalgroepen moeten op alle beleidsniveaus een gegarandeerde vertegenwoordiging krijgen
3.3 een aantal gemeentelijke bevoegdheden moet aan het gewest worden overgedragen
3.4 de negentien gemeenten moeten worden gefuseerd.
De eerste twee punten van deze resolutie werden gerealiseerd in de staatshervorming van 2001 (Lambermont).
Resolutie 4 (bevoegdheidsuitbreiding)
Verlanglijstje met concrete bevoegdheden die Vlaanderen wil:
4.1 gemeente- en provinciebeleid (intussen geregeld)
4.2 gezondheids- en gezinsbeleid
4.3 werkgelegenheid
4.4 wetenschap en technologie
4.5 buitenlandse handel (is intussen gebeurd); telecommunicatie, infrastructuur en regionale exploitatie van het spoor; en ontwikkelingssamenwerking, economie, landbouw (intussen gebeurd).
Resolutie 5
Herinnert aan het territorialiteitsbeginsel en het principe van niet-inmenging. Vlaanderen eist administratief toezicht op over randgemeenten en Voeren en vraagt inspraak in de samenstelling van het Rekenhof, het Arbitragehof, de Raad van State en de Hoge Raad voor Justitie.
donderdag 23 december 2010
Persbericht SP.a-Rood: SP.a Rood blijft onverkort achter Frank Hosteaux staan
Persbericht 22 december 2010
SP.a Rood blijft onverkort achter Frank Hosteaux staan
Interne sp.a kritiek op Janssens groeit
Frank Hosteaux werd in 2006 vanuit een onwaarschijnlijke 44e plaats in de gemeenteraad gekatapulteerd, gedragen door een ijzersterke SP.a Rood campagne.
Frank heeft in de vier jaar dat hij in de gemeenteraad zetelt een moeilijke en ondankbare taak op zich genomen: de verdediging van de allerzwaksten en de rechtelozen in onze stad zoals slachtoffers van huisjesmelkerij en mensen zonder papieren. En dus ook van hen die niet eens stemrecht hebben. Als er iets is wat hem niet kan worden verweten dan is het politiek opportunisme.
Daarmee kwam hij op geregelde tijdstippen in botsing met de onafgebroken goed nieuws show vanuit het stadhuis en vanuit zijn eigen partij. Het breekpunt werd het veiligheidsplan voor de wijk ‘2060’ of Antwerpen-Noord. Hosteaux stemde op de gemeenteraadszitting van 20 december laatstleden tegen dat plan. Hij verwijt het schepencollege zijn wijk in het vizier te nemen en te stigmatiseren.’Bovendien viseert het plan vooral de druggebruikers in plaats van de drughandelaars en de netwerken, en dan nog enkel op bepaalde plaatsen zoals het De Coninckplein’ aldus Hosteaux.
‘Als er maatregelen getroffen worden zoals een verbod op het drinken van alcohol of het opleggen van een sluitingsuur aan café’s die overlast veroorzaken, dan moet men die stadsbreed toepassen en niet één plein stigmatiseren. Daardoor verplaatst men trouwens alleen maar het probleem. Ik sta achter de verzuchtingen van de omwonenden en van het bibliotheekpersoneel en –bezoekers die een veilig en aangenaam plein willen. Een verhoogde en structurele aanwezigheid van de politie op het plein is daarom niet verkeerd. Maar één wijk viseren,en reglementen uitvaardigen die alleen maar voor die wijk gelden, dat gaat écht te ver. Er zijn problemen, maar die vind je evengoed terug op het Kiel, in het Schipperskwartier of op de Grote Markt, vlakbij het stadhuis, waar er momenteel een horecazaak is die ergere problemen veroorzaakt dan diegene die we hier kennen.’
Toch is het ‘veiligheidsplan 2060’ maar de spreekwoordelijke druppel die de emmer deed overlopen. De afgelopen jaren moest Frank Hosteaux in het kader van de partijdiscipline beslissingen steunen waarin hij zich absoluut niet kan terugvinden. De autonomisering van het stadsonderwijs bijvoorbeeld, de toepassing van de nieuwe rechtspositieregeling bij het stadspersoneel, de sluiting van bibliotheken, of het terugschroeven van de bewonersparticipatie in het beheer van sociale woningen ten gevolge van de fusie van de sociale huisvestingsmaatschappijen. Meermaals probeerde Hosteaux dit alles via SP.a Rood partij-intern aan de orde te stellen. ‘Maar in de partij wordt elk debat in de kiem gesmoord door de dictatuur van Patrick Janssens.’
De Antwerpse sp.a in het algemeen en Patrick Janssens in het bijzonder oogsten nu wat zij hebben gezaaid. De totale afwezigheid van democratische besluitvorming in de partij en in de fractie culmineerde afgelopen maandag in een situatie waarin Frank Hosteaux van zijn fractie niet eens toestemming kreeg het woord te voeren over een beslissing die zijn eigen wijk en zijn eigen kiezers aanbelangt. Dat dictaat moest doorbroken worden. SP.a Rood feliciteert Frank voor zijn moed en blijft onverkort achter hem staan.
Het huidige beleid is gefixeerd op citymarketing en vastgoedontwikkeling, en mist elke sociale dimensie. Zelfs het indertijd inplanten van een bibliotheek op het De Coninckplein diende enkel voor het optrekken van de vastgoedprijzen op de as Centraal Station/De Coninckplein/Sint Jansplein/Park Spoor Noord en keert zich uiteindelijk tegen de bibliotheekbezoekers en het personeel. De belangen van de projectontwikkelaars zijn niet dezelfde als die van de bewoners van de stad. Het is tijd dat het stadsbestuur - en de sp.a in het bijzonder - dat ook begrijpt.
‘Als de sociale dimensie dan alleen maar afgedwongen kan worden door met de vuist op tafel te kloppen zoals bijvoorbeeld de actiegroepen deden in het Oosterweeldossier, dan behoud ik mij het recht voor om met de vuist op tafel te kloppen. De kadaverdiscipline in de sp.a fractie zal mij dat vanaf nu niet meer verhinderen. Die discipline is namelijk niet gebaseerd op interne democratie maar op het intern monddood maken van mensen die de burgemeester niet naar de mond praten.’
Frank Hosteaux beraadt zich momenteel samen met zijn strekking SP.a Rood (waarvan hij de belangrijkste lokale mandataris is) hoe en of hij onder deze omstandigheden nog wel kan blijven functioneren binnen de sp.a fractie. Vast staat in elk geval dat Hosteaux binnen de sp.a en zélfs binnen de gemeenteraadsfractie lang niet alleen staat met zijn kritiek op de koers van burgemeester Janssens.
Voor meer informatie:
Elke Heirman 0473 916980
Frank Hosteaux 0484 166437
SP.a Rood blijft onverkort achter Frank Hosteaux staan
Interne sp.a kritiek op Janssens groeit
Frank Hosteaux werd in 2006 vanuit een onwaarschijnlijke 44e plaats in de gemeenteraad gekatapulteerd, gedragen door een ijzersterke SP.a Rood campagne.
Frank heeft in de vier jaar dat hij in de gemeenteraad zetelt een moeilijke en ondankbare taak op zich genomen: de verdediging van de allerzwaksten en de rechtelozen in onze stad zoals slachtoffers van huisjesmelkerij en mensen zonder papieren. En dus ook van hen die niet eens stemrecht hebben. Als er iets is wat hem niet kan worden verweten dan is het politiek opportunisme.
Daarmee kwam hij op geregelde tijdstippen in botsing met de onafgebroken goed nieuws show vanuit het stadhuis en vanuit zijn eigen partij. Het breekpunt werd het veiligheidsplan voor de wijk ‘2060’ of Antwerpen-Noord. Hosteaux stemde op de gemeenteraadszitting van 20 december laatstleden tegen dat plan. Hij verwijt het schepencollege zijn wijk in het vizier te nemen en te stigmatiseren.’Bovendien viseert het plan vooral de druggebruikers in plaats van de drughandelaars en de netwerken, en dan nog enkel op bepaalde plaatsen zoals het De Coninckplein’ aldus Hosteaux.
‘Als er maatregelen getroffen worden zoals een verbod op het drinken van alcohol of het opleggen van een sluitingsuur aan café’s die overlast veroorzaken, dan moet men die stadsbreed toepassen en niet één plein stigmatiseren. Daardoor verplaatst men trouwens alleen maar het probleem. Ik sta achter de verzuchtingen van de omwonenden en van het bibliotheekpersoneel en –bezoekers die een veilig en aangenaam plein willen. Een verhoogde en structurele aanwezigheid van de politie op het plein is daarom niet verkeerd. Maar één wijk viseren,en reglementen uitvaardigen die alleen maar voor die wijk gelden, dat gaat écht te ver. Er zijn problemen, maar die vind je evengoed terug op het Kiel, in het Schipperskwartier of op de Grote Markt, vlakbij het stadhuis, waar er momenteel een horecazaak is die ergere problemen veroorzaakt dan diegene die we hier kennen.’
Toch is het ‘veiligheidsplan 2060’ maar de spreekwoordelijke druppel die de emmer deed overlopen. De afgelopen jaren moest Frank Hosteaux in het kader van de partijdiscipline beslissingen steunen waarin hij zich absoluut niet kan terugvinden. De autonomisering van het stadsonderwijs bijvoorbeeld, de toepassing van de nieuwe rechtspositieregeling bij het stadspersoneel, de sluiting van bibliotheken, of het terugschroeven van de bewonersparticipatie in het beheer van sociale woningen ten gevolge van de fusie van de sociale huisvestingsmaatschappijen. Meermaals probeerde Hosteaux dit alles via SP.a Rood partij-intern aan de orde te stellen. ‘Maar in de partij wordt elk debat in de kiem gesmoord door de dictatuur van Patrick Janssens.’
De Antwerpse sp.a in het algemeen en Patrick Janssens in het bijzonder oogsten nu wat zij hebben gezaaid. De totale afwezigheid van democratische besluitvorming in de partij en in de fractie culmineerde afgelopen maandag in een situatie waarin Frank Hosteaux van zijn fractie niet eens toestemming kreeg het woord te voeren over een beslissing die zijn eigen wijk en zijn eigen kiezers aanbelangt. Dat dictaat moest doorbroken worden. SP.a Rood feliciteert Frank voor zijn moed en blijft onverkort achter hem staan.
Het huidige beleid is gefixeerd op citymarketing en vastgoedontwikkeling, en mist elke sociale dimensie. Zelfs het indertijd inplanten van een bibliotheek op het De Coninckplein diende enkel voor het optrekken van de vastgoedprijzen op de as Centraal Station/De Coninckplein/Sint Jansplein/Park Spoor Noord en keert zich uiteindelijk tegen de bibliotheekbezoekers en het personeel. De belangen van de projectontwikkelaars zijn niet dezelfde als die van de bewoners van de stad. Het is tijd dat het stadsbestuur - en de sp.a in het bijzonder - dat ook begrijpt.
‘Als de sociale dimensie dan alleen maar afgedwongen kan worden door met de vuist op tafel te kloppen zoals bijvoorbeeld de actiegroepen deden in het Oosterweeldossier, dan behoud ik mij het recht voor om met de vuist op tafel te kloppen. De kadaverdiscipline in de sp.a fractie zal mij dat vanaf nu niet meer verhinderen. Die discipline is namelijk niet gebaseerd op interne democratie maar op het intern monddood maken van mensen die de burgemeester niet naar de mond praten.’
Frank Hosteaux beraadt zich momenteel samen met zijn strekking SP.a Rood (waarvan hij de belangrijkste lokale mandataris is) hoe en of hij onder deze omstandigheden nog wel kan blijven functioneren binnen de sp.a fractie. Vast staat in elk geval dat Hosteaux binnen de sp.a en zélfs binnen de gemeenteraadsfractie lang niet alleen staat met zijn kritiek op de koers van burgemeester Janssens.
Voor meer informatie:
Elke Heirman 0473 916980
Frank Hosteaux 0484 166437
zondag 5 december 2010
vrijdag 19 november 2010
Vergadering SP.a-Rood Oost-Vlaanderen dinsdag 23 november 2010
De volgende vergadering van SP.a-Rood Oost-Vlaanderen gaat door op dinsdag 23 november om 20u in café De Nieuwe Sportclub (Kortrijksesteenweg 102) in Gent.
De volgende punten staan op de agenda:
- bespreking van het standpunt van SP.a-Rood rond het onderwerp staatshervorming
- bespreking organisatievoorstel SP.a-Rood
- partijwerking
Bijkomende punten kunnen te allen tijde worden voorgesteld en toegevoegd.
Wie de oproep van SP.a-Rood ter ondersteuning van de ABVV-oproep en -campagne nog niet ondertekende wordt van harte aangemoedigd om dit alsnog te doen.
De volgende punten staan op de agenda:
- bespreking van het standpunt van SP.a-Rood rond het onderwerp staatshervorming
- bespreking organisatievoorstel SP.a-Rood
- partijwerking
Bijkomende punten kunnen te allen tijde worden voorgesteld en toegevoegd.
Wie de oproep van SP.a-Rood ter ondersteuning van de ABVV-oproep en -campagne nog niet ondertekende wordt van harte aangemoedigd om dit alsnog te doen.
dinsdag 26 oktober 2010
Socialisten en progressieven steunen de oproep van het ABVV
1- Sinds 13 juni is de politieke positionering van de sp.a al te vaak onduidelijk. Bart De Wever was eerst een vriend, dan volgde een fase waarbij Elio di Rupo gesteund werd en daarna werd zelfs oproepen tot een ‘Vlaams front’. Op geen enkel moment werden de leden of de afdelingsbesturen democratisch betrokken bij de sp.a-voorstellen die op de copernicaanse onderhandelingstafel gecirculeerd hebben. Dit alles maakt het voor sp.a leden zeer moeilijk uit te leggen waar hun partij voor staat in de huidige onderhandelingen.
2 - Een verregaande fiscale autonomie zal een sociale achteruitgang veroorzaken. Fiscale autonomie voor de gewesten zal zich vertalen in een concurrentiestrijd tussen de regio’s waarbij ten alle prijze investeringen en (rijke) inwoners aangetrokken worden. Fiscaal regionalisme zal ook de weg vrijmaken om de overheidsinkomsten en bijgevolg de openbare dienstverlening te verminderen. De verrekening van fiscale autonomie voor de regio’s levert niet alleen een directe verarming op van het Waalse en het Brusselse gewest, het zal ook de sociale bescherming in Vlaanderen op de helling zetten opdat ondernemers en beleggers meer winsten zouden opstrijken.
3 – Wij moeten de uitgesproken rechtse sociaaleconomische agenda van de NVA ontmaskeren en aanklagen. Deze agenda past perfect in de ingrijpende besparingsrondes die in Europa gevoerd worden nadat in 2008 de banken werden gered met overheidsgeld. Er is geen enkele reden om te aanvaarden dat de bevolking de recente overheidsschuld terugbetaalt. Er is geen enkele reden om toe te geven aan de chantage van het nationalisme en het populisme.
4 – De inzet van de politieke en sociale crisis is duidelijk en wij verwachten dat de sp.a aan de juiste kant staat: zij aan zij met de partijen die bondgenoten zijn in het verdedigen van sociale verworvenheden. Daarom vinden wij dat de sp.a-leiding de oproep van het ABVV moet ondersteunen, en alle leden en besturen mobiliseren. De sp.a moet samen met de vakbonden en mutualiteiten, én met Groen!, PS, CdH en Ecolo een front vormen ter verdediging van een versterkte federale sociale zekerheid en een anti-crisisbeleid gericht op sociale noden en duurzame ontwikkeling.
Eerste ondertekenaars : Kristel Augustijnen (delegee BBTK, sp.a Anderlecht), Kris Berden (sp.a Antwerpen), Stephen Bouquin (hoogleraar sociologie, sp.a Evere), Bob Cools (voormalig burgemeester Stad Antwerpen, sp.a Antwerpen), Roger Collin (syndicalist BTB luchthaven), Vicky Corbeels (ondervoozitster Zij-Kant, sp.a Jette), Erik De Bruyn (woordvoerder SPa-Rood), Lou De Buyser (NVSM, Willebroek), Alvin De Coninck (bestuurslid sp.a Hoegaarden, plaatselijk voorzitter Curieus), Pol De Grave (sp.a Oostende), Marita De Neubourg (sp.a Gent), Lydia De Ridder (provincieraadslid sp.a Antwerpen), Nick Deschacht (econoom, sp.a Borgerhout), Lorenzo Eecloo (sp.a Gent), Eric Goeman (woordvoerder Attac Vlaanderen, voorzitter Democratie 2000), André Gonzalis (sp.a Borgerhout), Patrick Ghyselen (leerkracht), Amir Habercorn (sp.a Jette), Elke Heirman (sp.a Antwerpen), Wim Kerremans (afgevaardigde ACOD LRB Antwerpen, sp.a Antwerpen), Rita Lemmens (sp.a Antwerpen), Jean Lievens (blogger sp.a Brussel), Herman Luyckx (sp.a Wijnegem), Sam Martens (skimonitor), Corry Melsen (sp.a Antwerpen), Jan Meeuwens (sp.a Evere), Dennis Peeters (maatschappelijk assistent, SP.a Rood, Mol), Evert Peeters (historicus, sp.a Herent), Alex Ramael (sp.a Boom, afgevaardigde ACOD LRB Boom), Rodney Talboom (gemeenteraadslid sp.a Hemiksem), Frank Roels (prof. Em. Univ. Gent, sp.a Gent), Edwin Somers (voorzitter sp.a, Schepen Wijnegem), Filip Staes (militant, ABVV Metaal, Antwerpen), Frie Van Camp (sp.a Jette), André Van Ekelenburg (voorzitter Curieus Edegem, Edegemse socialisten), Mark Van Gysel (sp.a Maaseik), Marijke Van Hemeldonck (ere-europarlementslid sp.a), Alexander Van Ransbeeck (sp.a Lebbeke), Lin Van Rompaey (ACOD LRB Antwerpen, sp.a Deurne), Daniel Van ‘tveld (sp.a Brakel), Gertrude Verschuren (sp.a Gent), Mark Willems (sp.a Aarschot).
Onderteken op info@sparood.be
Naam Adres
Lidmaatschap partij / vakbond
Mail / tel.
2 - Een verregaande fiscale autonomie zal een sociale achteruitgang veroorzaken. Fiscale autonomie voor de gewesten zal zich vertalen in een concurrentiestrijd tussen de regio’s waarbij ten alle prijze investeringen en (rijke) inwoners aangetrokken worden. Fiscaal regionalisme zal ook de weg vrijmaken om de overheidsinkomsten en bijgevolg de openbare dienstverlening te verminderen. De verrekening van fiscale autonomie voor de regio’s levert niet alleen een directe verarming op van het Waalse en het Brusselse gewest, het zal ook de sociale bescherming in Vlaanderen op de helling zetten opdat ondernemers en beleggers meer winsten zouden opstrijken.
3 – Wij moeten de uitgesproken rechtse sociaaleconomische agenda van de NVA ontmaskeren en aanklagen. Deze agenda past perfect in de ingrijpende besparingsrondes die in Europa gevoerd worden nadat in 2008 de banken werden gered met overheidsgeld. Er is geen enkele reden om te aanvaarden dat de bevolking de recente overheidsschuld terugbetaalt. Er is geen enkele reden om toe te geven aan de chantage van het nationalisme en het populisme.
4 – De inzet van de politieke en sociale crisis is duidelijk en wij verwachten dat de sp.a aan de juiste kant staat: zij aan zij met de partijen die bondgenoten zijn in het verdedigen van sociale verworvenheden. Daarom vinden wij dat de sp.a-leiding de oproep van het ABVV moet ondersteunen, en alle leden en besturen mobiliseren. De sp.a moet samen met de vakbonden en mutualiteiten, én met Groen!, PS, CdH en Ecolo een front vormen ter verdediging van een versterkte federale sociale zekerheid en een anti-crisisbeleid gericht op sociale noden en duurzame ontwikkeling.
Eerste ondertekenaars : Kristel Augustijnen (delegee BBTK, sp.a Anderlecht), Kris Berden (sp.a Antwerpen), Stephen Bouquin (hoogleraar sociologie, sp.a Evere), Bob Cools (voormalig burgemeester Stad Antwerpen, sp.a Antwerpen), Roger Collin (syndicalist BTB luchthaven), Vicky Corbeels (ondervoozitster Zij-Kant, sp.a Jette), Erik De Bruyn (woordvoerder SPa-Rood), Lou De Buyser (NVSM, Willebroek), Alvin De Coninck (bestuurslid sp.a Hoegaarden, plaatselijk voorzitter Curieus), Pol De Grave (sp.a Oostende), Marita De Neubourg (sp.a Gent), Lydia De Ridder (provincieraadslid sp.a Antwerpen), Nick Deschacht (econoom, sp.a Borgerhout), Lorenzo Eecloo (sp.a Gent), Eric Goeman (woordvoerder Attac Vlaanderen, voorzitter Democratie 2000), André Gonzalis (sp.a Borgerhout), Patrick Ghyselen (leerkracht), Amir Habercorn (sp.a Jette), Elke Heirman (sp.a Antwerpen), Wim Kerremans (afgevaardigde ACOD LRB Antwerpen, sp.a Antwerpen), Rita Lemmens (sp.a Antwerpen), Jean Lievens (blogger sp.a Brussel), Herman Luyckx (sp.a Wijnegem), Sam Martens (skimonitor), Corry Melsen (sp.a Antwerpen), Jan Meeuwens (sp.a Evere), Dennis Peeters (maatschappelijk assistent, SP.a Rood, Mol), Evert Peeters (historicus, sp.a Herent), Alex Ramael (sp.a Boom, afgevaardigde ACOD LRB Boom), Rodney Talboom (gemeenteraadslid sp.a Hemiksem), Frank Roels (prof. Em. Univ. Gent, sp.a Gent), Edwin Somers (voorzitter sp.a, Schepen Wijnegem), Filip Staes (militant, ABVV Metaal, Antwerpen), Frie Van Camp (sp.a Jette), André Van Ekelenburg (voorzitter Curieus Edegem, Edegemse socialisten), Mark Van Gysel (sp.a Maaseik), Marijke Van Hemeldonck (ere-europarlementslid sp.a), Alexander Van Ransbeeck (sp.a Lebbeke), Lin Van Rompaey (ACOD LRB Antwerpen, sp.a Deurne), Daniel Van ‘tveld (sp.a Brakel), Gertrude Verschuren (sp.a Gent), Mark Willems (sp.a Aarschot).
Onderteken op info@sparood.be
Naam Adres
Lidmaatschap partij / vakbond
Mail / tel.
woensdag 6 oktober 2010
Bezoek van Pat Byrne (Labour Left)
Op maandag 18 oktober krijgt SP.a-Rood het bezoek van Pat Byrne,
actief in de linkervleugel van de Britse Labour-partij en daar
betrokken in eenzelfde strijd als dewelke wij hier met SP.a-Rood
voeren binnen de SP.a.
Pat Byrne werd geboren in een Ierse familie en groeide op in het
Verenigd Koninkrijk. Hij trad toe tot de Britse Labour-partij in 1971.
Daar was hij doorheen de jaren lid van het Uitvoerend Bestuur van de
groep "Campaign for Labour Party Democracy" en van het "Labour
Representative Committee". Voor dit laatste comité werkt hij momenteel
aan een perspectieventekst met daarin de te nemen stappen voor de
opbouw van Labour Left, een linkse kern binnen de Labour-partij.
Verder schrijft hij op dit ogenblik ook aan een boek over de wortels
van de sociaal-democratie in de 19e eeuw.
Tijdens zijn bezoek zal Pat Byrne zijn ervaringen als linkse militant
in het Britse Labour met ons delen, en zullen we van elkaar kunnen
bijleren over de wijze waarop we de strijd moeten voeren om onze
respectieve partijen opnieuw een duidelijk linkse, socialistische
koers te laten varen. Ook Erik De Bruyn zal op deze avond aanwezig
zijn.
Iedereen is van harte welkom op deze bijeenkomst die doorgaat op
maandag 18 oktober om 20u in het café De Nieuwe Sportclub
(Kortrijksesteenweg 102) in Gent.
actief in de linkervleugel van de Britse Labour-partij en daar
betrokken in eenzelfde strijd als dewelke wij hier met SP.a-Rood
voeren binnen de SP.a.
Pat Byrne werd geboren in een Ierse familie en groeide op in het
Verenigd Koninkrijk. Hij trad toe tot de Britse Labour-partij in 1971.
Daar was hij doorheen de jaren lid van het Uitvoerend Bestuur van de
groep "Campaign for Labour Party Democracy" en van het "Labour
Representative Committee". Voor dit laatste comité werkt hij momenteel
aan een perspectieventekst met daarin de te nemen stappen voor de
opbouw van Labour Left, een linkse kern binnen de Labour-partij.
Verder schrijft hij op dit ogenblik ook aan een boek over de wortels
van de sociaal-democratie in de 19e eeuw.
Tijdens zijn bezoek zal Pat Byrne zijn ervaringen als linkse militant
in het Britse Labour met ons delen, en zullen we van elkaar kunnen
bijleren over de wijze waarop we de strijd moeten voeren om onze
respectieve partijen opnieuw een duidelijk linkse, socialistische
koers te laten varen. Ook Erik De Bruyn zal op deze avond aanwezig
zijn.
Iedereen is van harte welkom op deze bijeenkomst die doorgaat op
maandag 18 oktober om 20u in het café De Nieuwe Sportclub
(Kortrijksesteenweg 102) in Gent.
dinsdag 28 september 2010
Nous ne paierons pas leur crise!
Dans toute l’Europe, les médias et la droite font croire que nous avons vécu au dessus de nos moyens. Ils disent que l’austérité est inévitable. Ces mensonges n’ont qu’un seul but: imposer des mesures d’austérité alors que ceux qui ont provoqué la crise échappent à ses conséquences.
En 2008, une catastrophe financière mondiale a été évitée grâce à l’intervention des pouvoirs publics. En Belgique, la KBC, Fortis, Dexia et Ethias ont été sauvés avec l’aide de 20 milliards d’euros. Pour trouver cet argent, l’Etat n’a pas vendu ses reserves d’or mais a mis sur le marché des titres (obligations). Et ces titres ont été achetés par ces mêmes banques qui venaient d’être sauvées avec les deniers publics. Si nous remboursons la dette publique récemment contractée, nous nous faisons avoir deux fois de suite par les mêmes! C’est inacceptable.
Le déficit budgétaire peut être réduit en prenant l’argent là où il est: sur les marchés financiers et chez les riches, de préférence au niveau Européen. Un impôt sur les transactions boursières, l’abolition des intérêts notionnels et un impôt sur les grosses fortunes permettent de rassembler en quatre années les 25 milliards d’euros nécessaires. Ceci permet de préserver les budgets sociaux, l’enseignement, la santé et les services publics tout en développant une économie durable.
Le remboursement de la dette publique n’est acceptable qu’à la condition de rendre public les détenteurs de titres sur la dette. Pour nous, les grands investisseurs peuvent attendre que la crise soit terminée. Et pour le reste, le poids de la dette peut très bien se réduire à l’aide d’un impôt sur les transactions financières.
En Belgique comme ailleurs, la sécurité sociale perd des revenus à cause des baisses de cotisations sociales et la retraite par capitalisation (2ème et 3ème pilier) qui engraissent les fonds d’investissements privés. Cet argent est à nous et doit revenir à la sécurité sociale pour préserver les retraites. Assez de chèques en blancs pour les entreprises! Bas les pattes de la sécu!
Les négociations pour un nouveau gouvernement fédéral se poursuivent en Belgique. Le Parti Socialiste, le sp.a et les verts ne doivent pas céder à l’austérité. Ce n’est pas au monde du travail de payer une crise provoquée par le capitalisme financier.
En 2008, une catastrophe financière mondiale a été évitée grâce à l’intervention des pouvoirs publics. En Belgique, la KBC, Fortis, Dexia et Ethias ont été sauvés avec l’aide de 20 milliards d’euros. Pour trouver cet argent, l’Etat n’a pas vendu ses reserves d’or mais a mis sur le marché des titres (obligations). Et ces titres ont été achetés par ces mêmes banques qui venaient d’être sauvées avec les deniers publics. Si nous remboursons la dette publique récemment contractée, nous nous faisons avoir deux fois de suite par les mêmes! C’est inacceptable.
Le déficit budgétaire peut être réduit en prenant l’argent là où il est: sur les marchés financiers et chez les riches, de préférence au niveau Européen. Un impôt sur les transactions boursières, l’abolition des intérêts notionnels et un impôt sur les grosses fortunes permettent de rassembler en quatre années les 25 milliards d’euros nécessaires. Ceci permet de préserver les budgets sociaux, l’enseignement, la santé et les services publics tout en développant une économie durable.
Le remboursement de la dette publique n’est acceptable qu’à la condition de rendre public les détenteurs de titres sur la dette. Pour nous, les grands investisseurs peuvent attendre que la crise soit terminée. Et pour le reste, le poids de la dette peut très bien se réduire à l’aide d’un impôt sur les transactions financières.
En Belgique comme ailleurs, la sécurité sociale perd des revenus à cause des baisses de cotisations sociales et la retraite par capitalisation (2ème et 3ème pilier) qui engraissent les fonds d’investissements privés. Cet argent est à nous et doit revenir à la sécurité sociale pour préserver les retraites. Assez de chèques en blancs pour les entreprises! Bas les pattes de la sécu!
Les négociations pour un nouveau gouvernement fédéral se poursuivent en Belgique. Le Parti Socialiste, le sp.a et les verts ne doivent pas céder à l’austérité. Ce n’est pas au monde du travail de payer une crise provoquée par le capitalisme financier.
Wij betalen hun crisis niet!
In heel Europa stellen de media en de rechterzijde dat we allemaal boven onze stand zouden geleefd hebben. Zij stellen dat soberheid onvermijdelijk zou zijn. Deze leugens hebben maar één doel: harde besparingsmaatregelen opleggen waarbij diegenen die de crisis hebben veroorzaakt de dans ontspringen.
In 2008 werd een wereldwijde financiële catastrofe vermeden dankzij de tussenkomst van de overheid. In België werden Fortis, KBC, Ethias en Dexia gered met 20 miljard overheidssteun. De overheid heeft dit geld niet gehaald uit de verkoop van haar goudreserves. De overheid heeft staatsbons verkocht op de beurs en de banken hebben deze gekocht, mede dankzij het geld dat de overheid hen toegestopt heeft. Als we de recente overheidsschuld zonder meer terugbetalen, dan verrijken we net diegenen die we gered hebben van de financiële afgrond! Anders gezegd: we laten ons twee maal te grazen nemen. Dit is onaanvaardbaar!
Het begrotingstekort kan gedicht worden met geld gehaald waar het zit: op de beurs en bij de rijken, en liefst op Europees vlak. Een transactie-belasting (tobin taks), de afschaffing van de notionele interestaftrek en een volwaardige vermogensbelasting brengen op vier jaar tijd meer dan 25 miljard euro op. Dit maakt het mogelijk alle sociale budgetten, onderwijs, gezondheid of openbare voorzieningen te vrijwaren van destructieve besparingen én een duurzame economie te financieren.
De overheidsschuld terugbetalen is enkel aanvaardbaar als ook openbaar wordt gemaakt wie de houders zijn van de staatsbons. Voor ons mogen alle grote beleggers even wachten tot de crisis voorbij is. Voor het overige kan de schuld afgebouwd worden via een belasting op beurstransacties.
Net zoals elders verliest in België de sociale zekerheid een hoop inkomsten ten gevolge van de loonlastverlagingen, van de nieuwe financieringsvormen (2de en 3de pensioenpijler) die in feite private kapitalisatie en beleggingsfondsen consolideren. Dit geld is van ons en moet terug naar de sociale zekerheid om pensioenen borg te stellen. Genoeg met alle blanco cheques aan de ondernemingen. Handen af van de sociale zekerheid!
In België is een nieuwe federale regering op komst. Sp.a, PS en de groenen mogen niet toegeven aan anti-sociale besparingen. Het is niet aan de werkende bevolking de crisis van het casinokapitalisme te betalen.
In 2008 werd een wereldwijde financiële catastrofe vermeden dankzij de tussenkomst van de overheid. In België werden Fortis, KBC, Ethias en Dexia gered met 20 miljard overheidssteun. De overheid heeft dit geld niet gehaald uit de verkoop van haar goudreserves. De overheid heeft staatsbons verkocht op de beurs en de banken hebben deze gekocht, mede dankzij het geld dat de overheid hen toegestopt heeft. Als we de recente overheidsschuld zonder meer terugbetalen, dan verrijken we net diegenen die we gered hebben van de financiële afgrond! Anders gezegd: we laten ons twee maal te grazen nemen. Dit is onaanvaardbaar!
Het begrotingstekort kan gedicht worden met geld gehaald waar het zit: op de beurs en bij de rijken, en liefst op Europees vlak. Een transactie-belasting (tobin taks), de afschaffing van de notionele interestaftrek en een volwaardige vermogensbelasting brengen op vier jaar tijd meer dan 25 miljard euro op. Dit maakt het mogelijk alle sociale budgetten, onderwijs, gezondheid of openbare voorzieningen te vrijwaren van destructieve besparingen én een duurzame economie te financieren.
De overheidsschuld terugbetalen is enkel aanvaardbaar als ook openbaar wordt gemaakt wie de houders zijn van de staatsbons. Voor ons mogen alle grote beleggers even wachten tot de crisis voorbij is. Voor het overige kan de schuld afgebouwd worden via een belasting op beurstransacties.
Net zoals elders verliest in België de sociale zekerheid een hoop inkomsten ten gevolge van de loonlastverlagingen, van de nieuwe financieringsvormen (2de en 3de pensioenpijler) die in feite private kapitalisatie en beleggingsfondsen consolideren. Dit geld is van ons en moet terug naar de sociale zekerheid om pensioenen borg te stellen. Genoeg met alle blanco cheques aan de ondernemingen. Handen af van de sociale zekerheid!
In België is een nieuwe federale regering op komst. Sp.a, PS en de groenen mogen niet toegeven aan anti-sociale besparingen. Het is niet aan de werkende bevolking de crisis van het casinokapitalisme te betalen.
vrijdag 24 september 2010
Vergadering SP.a-Rood Oost-Vlaanderen dinsdag 28 september 2010
De volgende vergadering van SP.a-Rood Oost-Vlaanderen gaat door op dinsdag 28 september om 20u in café De Nieuwe Sportclub (Kortrijksesteenweg 102, Gent).
Op de agenda staan voorlopig volgende punten:
- voorbereiding van de nationale bijeenkomst in Oostende op zaterdag 2 en zondag 3 oktober 2010
- afspraken organisatie activiteit
- bespreking Visie-congres
Bijkomende punten kunnen te allen tijde worden voorgesteld en toegevoegd.
Op de agenda staan voorlopig volgende punten:
- voorbereiding van de nationale bijeenkomst in Oostende op zaterdag 2 en zondag 3 oktober 2010
- afspraken organisatie activiteit
- bespreking Visie-congres
Bijkomende punten kunnen te allen tijde worden voorgesteld en toegevoegd.
zaterdag 21 augustus 2010
Vergadering SP.a-Rood Oost-Vlaanderen donderdag 26 augustus 2010
De volgende vergadering gaat door op donderdag 26 augustus om 20u in café De Nieuwe Sportclub (Kortrijksesteenweg 102 in Gent).
Op het programma staan:
- partijwerking
- afronden bespreking roodboek
Bijkomende agendapunten kunnen te alen tijde worden voorgesteld en toegevoegd.
Op het programma staan:
- partijwerking
- afronden bespreking roodboek
Bijkomende agendapunten kunnen te alen tijde worden voorgesteld en toegevoegd.
maandag 26 juli 2010
Vergadering SP.a-Rood Oost-Vlaanderen donderdag 29 juli 2010
De volgende vergadering van SP.a-Rood Oost-Vlaanderen gaat door op donderdag 29 juli om 20u in café De Nieuwe Sportclub (Kortrijksesteenweg 102, Gent).
De volgende punten zullen worden besproken:
- roodboek (tot en met pagina 43)
- SP.a-Rood: perspectieven
- partijwerking
Bijkomende punten kunnen te allen tijde worden voorgesteld.
De volgende punten zullen worden besproken:
- roodboek (tot en met pagina 43)
- SP.a-Rood: perspectieven
- partijwerking
Bijkomende punten kunnen te allen tijde worden voorgesteld.
donderdag 24 juni 2010
Vergadering SP.a-Rood Oost-Vlaanderen woensdag 30 juni 2010
De volgende vergadering van SP.a-Rood Oost-Vlaanderen gaat door op woensdag 30 juni om 20u in café De Nieuwe Sportclub (Kortrijksesteenweg 102 te Gent).
Voorlopig staan de volgende punten op de agenda:
- bespreking evaluatie verkiezingen en verkiezingscampagne, inclusief evaluatie door SPAR-nationaal
- organisatie activiteit in Oostende (samen met SPAR-W-VL)
- planning verdere werking
- Roodboek
Bijkomende punten kunnen te allen tijde worden voorgesteld.
Voorlopig staan de volgende punten op de agenda:
- bespreking evaluatie verkiezingen en verkiezingscampagne, inclusief evaluatie door SPAR-nationaal
- organisatie activiteit in Oostende (samen met SPAR-W-VL)
- planning verdere werking
- Roodboek
Bijkomende punten kunnen te allen tijde worden voorgesteld.
donderdag 17 juni 2010
De resultaten van de SP.a-Roodkandidaten op zondag 13 juni 2010
Erik De Bruyn (10e plaats op de SP.a-senaatslijst): 21.300 voorkeurstemmen
Rudi Kennes (4e plaats op de SP.a-kamerlijst Antwerpen): 11.625 voorkeurstemmen
Issam Benali (11e plaats op de SP.a-kamerlijst Oost-Vlaanderen): 5.327 voorkeurstemmen
Rudi Kennes (4e plaats op de SP.a-kamerlijst Antwerpen): 11.625 voorkeurstemmen
Issam Benali (11e plaats op de SP.a-kamerlijst Oost-Vlaanderen): 5.327 voorkeurstemmen
donderdag 10 juni 2010
Gezamenlijke digitale flyer van Sam Van de Putte, Erik De Bruyn en Issam Benali
Je kan deze terugvinden op de website van SP.a-Rood via volgende link: http://www.sparood.be/images/stories/flyer-sam-erik-juist2.pdf
Ook kan je daar de gezamenlijke flyer terugvinden van Daniel Termont, Erik De Bruyn en Issam Benali, via volgende link: http://www.sparood.be/images/stories/flyer-termont.pdf
Ook kan je daar de gezamenlijke flyer terugvinden van Daniel Termont, Erik De Bruyn en Issam Benali, via volgende link: http://www.sparood.be/images/stories/flyer-termont.pdf
maandag 7 juni 2010
Ter herinnering: kandidaten SP.a-Rood
De kandidaten van SP.a-Rood voor de komende verkiezingen zijn:
Erik De Bruyn (10e plaats op de SP.a-senaatslijst)
Rudi Kennes (4e plaats op de SP.a-kamerlijst Antwerpen)
Issam Benali (11e plaats op de SP.a-kamerlijst Oost-Vlaanderen)
Erik De Bruyn (10e plaats op de SP.a-senaatslijst)
Rudi Kennes (4e plaats op de SP.a-kamerlijst Antwerpen)
Issam Benali (11e plaats op de SP.a-kamerlijst Oost-Vlaanderen)
woensdag 2 juni 2010
Campagnemeeting Erik en Issam in Gent
Op donderdag 3 juni komen Issam Benali (11 plaats SP.a-kamerlijst voor Oost-Vlaanderen) en Erik De Bruyn (10e plaats SP.a-senaatslijst) hun campagnepunten voorstellen aan alle militanten en sympathisanten.
Alle geïnteresseerden uit het Gentse en omstreken zijn bij deze uitgenodigd op deze meeting, die doorgaat om 20u in café De Nieuwe Sportclub (Kortrijksesteenweg 102 in Gent).
Alle geïnteresseerden uit het Gentse en omstreken zijn bij deze uitgenodigd op deze meeting, die doorgaat om 20u in café De Nieuwe Sportclub (Kortrijksesteenweg 102 in Gent).
maandag 31 mei 2010
Abonneren op:
Posts (Atom)
