Persbericht 22 december 2010
SP.a Rood blijft onverkort achter Frank Hosteaux staan
Interne sp.a kritiek op Janssens groeit
Frank Hosteaux werd in 2006 vanuit een onwaarschijnlijke 44e plaats in de gemeenteraad gekatapulteerd, gedragen door een ijzersterke SP.a Rood campagne.
Frank heeft in de vier jaar dat hij in de gemeenteraad zetelt een moeilijke en ondankbare taak op zich genomen: de verdediging van de allerzwaksten en de rechtelozen in onze stad zoals slachtoffers van huisjesmelkerij en mensen zonder papieren. En dus ook van hen die niet eens stemrecht hebben. Als er iets is wat hem niet kan worden verweten dan is het politiek opportunisme.
Daarmee kwam hij op geregelde tijdstippen in botsing met de onafgebroken goed nieuws show vanuit het stadhuis en vanuit zijn eigen partij. Het breekpunt werd het veiligheidsplan voor de wijk ‘2060’ of Antwerpen-Noord. Hosteaux stemde op de gemeenteraadszitting van 20 december laatstleden tegen dat plan. Hij verwijt het schepencollege zijn wijk in het vizier te nemen en te stigmatiseren.’Bovendien viseert het plan vooral de druggebruikers in plaats van de drughandelaars en de netwerken, en dan nog enkel op bepaalde plaatsen zoals het De Coninckplein’ aldus Hosteaux.
‘Als er maatregelen getroffen worden zoals een verbod op het drinken van alcohol of het opleggen van een sluitingsuur aan café’s die overlast veroorzaken, dan moet men die stadsbreed toepassen en niet één plein stigmatiseren. Daardoor verplaatst men trouwens alleen maar het probleem. Ik sta achter de verzuchtingen van de omwonenden en van het bibliotheekpersoneel en –bezoekers die een veilig en aangenaam plein willen. Een verhoogde en structurele aanwezigheid van de politie op het plein is daarom niet verkeerd. Maar één wijk viseren,en reglementen uitvaardigen die alleen maar voor die wijk gelden, dat gaat écht te ver. Er zijn problemen, maar die vind je evengoed terug op het Kiel, in het Schipperskwartier of op de Grote Markt, vlakbij het stadhuis, waar er momenteel een horecazaak is die ergere problemen veroorzaakt dan diegene die we hier kennen.’
Toch is het ‘veiligheidsplan 2060’ maar de spreekwoordelijke druppel die de emmer deed overlopen. De afgelopen jaren moest Frank Hosteaux in het kader van de partijdiscipline beslissingen steunen waarin hij zich absoluut niet kan terugvinden. De autonomisering van het stadsonderwijs bijvoorbeeld, de toepassing van de nieuwe rechtspositieregeling bij het stadspersoneel, de sluiting van bibliotheken, of het terugschroeven van de bewonersparticipatie in het beheer van sociale woningen ten gevolge van de fusie van de sociale huisvestingsmaatschappijen. Meermaals probeerde Hosteaux dit alles via SP.a Rood partij-intern aan de orde te stellen. ‘Maar in de partij wordt elk debat in de kiem gesmoord door de dictatuur van Patrick Janssens.’
De Antwerpse sp.a in het algemeen en Patrick Janssens in het bijzonder oogsten nu wat zij hebben gezaaid. De totale afwezigheid van democratische besluitvorming in de partij en in de fractie culmineerde afgelopen maandag in een situatie waarin Frank Hosteaux van zijn fractie niet eens toestemming kreeg het woord te voeren over een beslissing die zijn eigen wijk en zijn eigen kiezers aanbelangt. Dat dictaat moest doorbroken worden. SP.a Rood feliciteert Frank voor zijn moed en blijft onverkort achter hem staan.
Het huidige beleid is gefixeerd op citymarketing en vastgoedontwikkeling, en mist elke sociale dimensie. Zelfs het indertijd inplanten van een bibliotheek op het De Coninckplein diende enkel voor het optrekken van de vastgoedprijzen op de as Centraal Station/De Coninckplein/Sint Jansplein/Park Spoor Noord en keert zich uiteindelijk tegen de bibliotheekbezoekers en het personeel. De belangen van de projectontwikkelaars zijn niet dezelfde als die van de bewoners van de stad. Het is tijd dat het stadsbestuur - en de sp.a in het bijzonder - dat ook begrijpt.
‘Als de sociale dimensie dan alleen maar afgedwongen kan worden door met de vuist op tafel te kloppen zoals bijvoorbeeld de actiegroepen deden in het Oosterweeldossier, dan behoud ik mij het recht voor om met de vuist op tafel te kloppen. De kadaverdiscipline in de sp.a fractie zal mij dat vanaf nu niet meer verhinderen. Die discipline is namelijk niet gebaseerd op interne democratie maar op het intern monddood maken van mensen die de burgemeester niet naar de mond praten.’
Frank Hosteaux beraadt zich momenteel samen met zijn strekking SP.a Rood (waarvan hij de belangrijkste lokale mandataris is) hoe en of hij onder deze omstandigheden nog wel kan blijven functioneren binnen de sp.a fractie. Vast staat in elk geval dat Hosteaux binnen de sp.a en zélfs binnen de gemeenteraadsfractie lang niet alleen staat met zijn kritiek op de koers van burgemeester Janssens.
Voor meer informatie:
Elke Heirman 0473 916980
Frank Hosteaux 0484 166437
donderdag 23 december 2010
zondag 5 december 2010
vrijdag 19 november 2010
Vergadering SP.a-Rood Oost-Vlaanderen dinsdag 23 november 2010
De volgende vergadering van SP.a-Rood Oost-Vlaanderen gaat door op dinsdag 23 november om 20u in café De Nieuwe Sportclub (Kortrijksesteenweg 102) in Gent.
De volgende punten staan op de agenda:
- bespreking van het standpunt van SP.a-Rood rond het onderwerp staatshervorming
- bespreking organisatievoorstel SP.a-Rood
- partijwerking
Bijkomende punten kunnen te allen tijde worden voorgesteld en toegevoegd.
Wie de oproep van SP.a-Rood ter ondersteuning van de ABVV-oproep en -campagne nog niet ondertekende wordt van harte aangemoedigd om dit alsnog te doen.
De volgende punten staan op de agenda:
- bespreking van het standpunt van SP.a-Rood rond het onderwerp staatshervorming
- bespreking organisatievoorstel SP.a-Rood
- partijwerking
Bijkomende punten kunnen te allen tijde worden voorgesteld en toegevoegd.
Wie de oproep van SP.a-Rood ter ondersteuning van de ABVV-oproep en -campagne nog niet ondertekende wordt van harte aangemoedigd om dit alsnog te doen.
dinsdag 26 oktober 2010
Socialisten en progressieven steunen de oproep van het ABVV
1- Sinds 13 juni is de politieke positionering van de sp.a al te vaak onduidelijk. Bart De Wever was eerst een vriend, dan volgde een fase waarbij Elio di Rupo gesteund werd en daarna werd zelfs oproepen tot een ‘Vlaams front’. Op geen enkel moment werden de leden of de afdelingsbesturen democratisch betrokken bij de sp.a-voorstellen die op de copernicaanse onderhandelingstafel gecirculeerd hebben. Dit alles maakt het voor sp.a leden zeer moeilijk uit te leggen waar hun partij voor staat in de huidige onderhandelingen.
2 - Een verregaande fiscale autonomie zal een sociale achteruitgang veroorzaken. Fiscale autonomie voor de gewesten zal zich vertalen in een concurrentiestrijd tussen de regio’s waarbij ten alle prijze investeringen en (rijke) inwoners aangetrokken worden. Fiscaal regionalisme zal ook de weg vrijmaken om de overheidsinkomsten en bijgevolg de openbare dienstverlening te verminderen. De verrekening van fiscale autonomie voor de regio’s levert niet alleen een directe verarming op van het Waalse en het Brusselse gewest, het zal ook de sociale bescherming in Vlaanderen op de helling zetten opdat ondernemers en beleggers meer winsten zouden opstrijken.
3 – Wij moeten de uitgesproken rechtse sociaaleconomische agenda van de NVA ontmaskeren en aanklagen. Deze agenda past perfect in de ingrijpende besparingsrondes die in Europa gevoerd worden nadat in 2008 de banken werden gered met overheidsgeld. Er is geen enkele reden om te aanvaarden dat de bevolking de recente overheidsschuld terugbetaalt. Er is geen enkele reden om toe te geven aan de chantage van het nationalisme en het populisme.
4 – De inzet van de politieke en sociale crisis is duidelijk en wij verwachten dat de sp.a aan de juiste kant staat: zij aan zij met de partijen die bondgenoten zijn in het verdedigen van sociale verworvenheden. Daarom vinden wij dat de sp.a-leiding de oproep van het ABVV moet ondersteunen, en alle leden en besturen mobiliseren. De sp.a moet samen met de vakbonden en mutualiteiten, én met Groen!, PS, CdH en Ecolo een front vormen ter verdediging van een versterkte federale sociale zekerheid en een anti-crisisbeleid gericht op sociale noden en duurzame ontwikkeling.
Eerste ondertekenaars : Kristel Augustijnen (delegee BBTK, sp.a Anderlecht), Kris Berden (sp.a Antwerpen), Stephen Bouquin (hoogleraar sociologie, sp.a Evere), Bob Cools (voormalig burgemeester Stad Antwerpen, sp.a Antwerpen), Roger Collin (syndicalist BTB luchthaven), Vicky Corbeels (ondervoozitster Zij-Kant, sp.a Jette), Erik De Bruyn (woordvoerder SPa-Rood), Lou De Buyser (NVSM, Willebroek), Alvin De Coninck (bestuurslid sp.a Hoegaarden, plaatselijk voorzitter Curieus), Pol De Grave (sp.a Oostende), Marita De Neubourg (sp.a Gent), Lydia De Ridder (provincieraadslid sp.a Antwerpen), Nick Deschacht (econoom, sp.a Borgerhout), Lorenzo Eecloo (sp.a Gent), Eric Goeman (woordvoerder Attac Vlaanderen, voorzitter Democratie 2000), André Gonzalis (sp.a Borgerhout), Patrick Ghyselen (leerkracht), Amir Habercorn (sp.a Jette), Elke Heirman (sp.a Antwerpen), Wim Kerremans (afgevaardigde ACOD LRB Antwerpen, sp.a Antwerpen), Rita Lemmens (sp.a Antwerpen), Jean Lievens (blogger sp.a Brussel), Herman Luyckx (sp.a Wijnegem), Sam Martens (skimonitor), Corry Melsen (sp.a Antwerpen), Jan Meeuwens (sp.a Evere), Dennis Peeters (maatschappelijk assistent, SP.a Rood, Mol), Evert Peeters (historicus, sp.a Herent), Alex Ramael (sp.a Boom, afgevaardigde ACOD LRB Boom), Rodney Talboom (gemeenteraadslid sp.a Hemiksem), Frank Roels (prof. Em. Univ. Gent, sp.a Gent), Edwin Somers (voorzitter sp.a, Schepen Wijnegem), Filip Staes (militant, ABVV Metaal, Antwerpen), Frie Van Camp (sp.a Jette), André Van Ekelenburg (voorzitter Curieus Edegem, Edegemse socialisten), Mark Van Gysel (sp.a Maaseik), Marijke Van Hemeldonck (ere-europarlementslid sp.a), Alexander Van Ransbeeck (sp.a Lebbeke), Lin Van Rompaey (ACOD LRB Antwerpen, sp.a Deurne), Daniel Van ‘tveld (sp.a Brakel), Gertrude Verschuren (sp.a Gent), Mark Willems (sp.a Aarschot).
Onderteken op info@sparood.be
Naam Adres
Lidmaatschap partij / vakbond
Mail / tel.
2 - Een verregaande fiscale autonomie zal een sociale achteruitgang veroorzaken. Fiscale autonomie voor de gewesten zal zich vertalen in een concurrentiestrijd tussen de regio’s waarbij ten alle prijze investeringen en (rijke) inwoners aangetrokken worden. Fiscaal regionalisme zal ook de weg vrijmaken om de overheidsinkomsten en bijgevolg de openbare dienstverlening te verminderen. De verrekening van fiscale autonomie voor de regio’s levert niet alleen een directe verarming op van het Waalse en het Brusselse gewest, het zal ook de sociale bescherming in Vlaanderen op de helling zetten opdat ondernemers en beleggers meer winsten zouden opstrijken.
3 – Wij moeten de uitgesproken rechtse sociaaleconomische agenda van de NVA ontmaskeren en aanklagen. Deze agenda past perfect in de ingrijpende besparingsrondes die in Europa gevoerd worden nadat in 2008 de banken werden gered met overheidsgeld. Er is geen enkele reden om te aanvaarden dat de bevolking de recente overheidsschuld terugbetaalt. Er is geen enkele reden om toe te geven aan de chantage van het nationalisme en het populisme.
4 – De inzet van de politieke en sociale crisis is duidelijk en wij verwachten dat de sp.a aan de juiste kant staat: zij aan zij met de partijen die bondgenoten zijn in het verdedigen van sociale verworvenheden. Daarom vinden wij dat de sp.a-leiding de oproep van het ABVV moet ondersteunen, en alle leden en besturen mobiliseren. De sp.a moet samen met de vakbonden en mutualiteiten, én met Groen!, PS, CdH en Ecolo een front vormen ter verdediging van een versterkte federale sociale zekerheid en een anti-crisisbeleid gericht op sociale noden en duurzame ontwikkeling.
Eerste ondertekenaars : Kristel Augustijnen (delegee BBTK, sp.a Anderlecht), Kris Berden (sp.a Antwerpen), Stephen Bouquin (hoogleraar sociologie, sp.a Evere), Bob Cools (voormalig burgemeester Stad Antwerpen, sp.a Antwerpen), Roger Collin (syndicalist BTB luchthaven), Vicky Corbeels (ondervoozitster Zij-Kant, sp.a Jette), Erik De Bruyn (woordvoerder SPa-Rood), Lou De Buyser (NVSM, Willebroek), Alvin De Coninck (bestuurslid sp.a Hoegaarden, plaatselijk voorzitter Curieus), Pol De Grave (sp.a Oostende), Marita De Neubourg (sp.a Gent), Lydia De Ridder (provincieraadslid sp.a Antwerpen), Nick Deschacht (econoom, sp.a Borgerhout), Lorenzo Eecloo (sp.a Gent), Eric Goeman (woordvoerder Attac Vlaanderen, voorzitter Democratie 2000), André Gonzalis (sp.a Borgerhout), Patrick Ghyselen (leerkracht), Amir Habercorn (sp.a Jette), Elke Heirman (sp.a Antwerpen), Wim Kerremans (afgevaardigde ACOD LRB Antwerpen, sp.a Antwerpen), Rita Lemmens (sp.a Antwerpen), Jean Lievens (blogger sp.a Brussel), Herman Luyckx (sp.a Wijnegem), Sam Martens (skimonitor), Corry Melsen (sp.a Antwerpen), Jan Meeuwens (sp.a Evere), Dennis Peeters (maatschappelijk assistent, SP.a Rood, Mol), Evert Peeters (historicus, sp.a Herent), Alex Ramael (sp.a Boom, afgevaardigde ACOD LRB Boom), Rodney Talboom (gemeenteraadslid sp.a Hemiksem), Frank Roels (prof. Em. Univ. Gent, sp.a Gent), Edwin Somers (voorzitter sp.a, Schepen Wijnegem), Filip Staes (militant, ABVV Metaal, Antwerpen), Frie Van Camp (sp.a Jette), André Van Ekelenburg (voorzitter Curieus Edegem, Edegemse socialisten), Mark Van Gysel (sp.a Maaseik), Marijke Van Hemeldonck (ere-europarlementslid sp.a), Alexander Van Ransbeeck (sp.a Lebbeke), Lin Van Rompaey (ACOD LRB Antwerpen, sp.a Deurne), Daniel Van ‘tveld (sp.a Brakel), Gertrude Verschuren (sp.a Gent), Mark Willems (sp.a Aarschot).
Onderteken op info@sparood.be
Naam Adres
Lidmaatschap partij / vakbond
Mail / tel.
woensdag 6 oktober 2010
Bezoek van Pat Byrne (Labour Left)
Op maandag 18 oktober krijgt SP.a-Rood het bezoek van Pat Byrne,
actief in de linkervleugel van de Britse Labour-partij en daar
betrokken in eenzelfde strijd als dewelke wij hier met SP.a-Rood
voeren binnen de SP.a.
Pat Byrne werd geboren in een Ierse familie en groeide op in het
Verenigd Koninkrijk. Hij trad toe tot de Britse Labour-partij in 1971.
Daar was hij doorheen de jaren lid van het Uitvoerend Bestuur van de
groep "Campaign for Labour Party Democracy" en van het "Labour
Representative Committee". Voor dit laatste comité werkt hij momenteel
aan een perspectieventekst met daarin de te nemen stappen voor de
opbouw van Labour Left, een linkse kern binnen de Labour-partij.
Verder schrijft hij op dit ogenblik ook aan een boek over de wortels
van de sociaal-democratie in de 19e eeuw.
Tijdens zijn bezoek zal Pat Byrne zijn ervaringen als linkse militant
in het Britse Labour met ons delen, en zullen we van elkaar kunnen
bijleren over de wijze waarop we de strijd moeten voeren om onze
respectieve partijen opnieuw een duidelijk linkse, socialistische
koers te laten varen. Ook Erik De Bruyn zal op deze avond aanwezig
zijn.
Iedereen is van harte welkom op deze bijeenkomst die doorgaat op
maandag 18 oktober om 20u in het café De Nieuwe Sportclub
(Kortrijksesteenweg 102) in Gent.
actief in de linkervleugel van de Britse Labour-partij en daar
betrokken in eenzelfde strijd als dewelke wij hier met SP.a-Rood
voeren binnen de SP.a.
Pat Byrne werd geboren in een Ierse familie en groeide op in het
Verenigd Koninkrijk. Hij trad toe tot de Britse Labour-partij in 1971.
Daar was hij doorheen de jaren lid van het Uitvoerend Bestuur van de
groep "Campaign for Labour Party Democracy" en van het "Labour
Representative Committee". Voor dit laatste comité werkt hij momenteel
aan een perspectieventekst met daarin de te nemen stappen voor de
opbouw van Labour Left, een linkse kern binnen de Labour-partij.
Verder schrijft hij op dit ogenblik ook aan een boek over de wortels
van de sociaal-democratie in de 19e eeuw.
Tijdens zijn bezoek zal Pat Byrne zijn ervaringen als linkse militant
in het Britse Labour met ons delen, en zullen we van elkaar kunnen
bijleren over de wijze waarop we de strijd moeten voeren om onze
respectieve partijen opnieuw een duidelijk linkse, socialistische
koers te laten varen. Ook Erik De Bruyn zal op deze avond aanwezig
zijn.
Iedereen is van harte welkom op deze bijeenkomst die doorgaat op
maandag 18 oktober om 20u in het café De Nieuwe Sportclub
(Kortrijksesteenweg 102) in Gent.
dinsdag 28 september 2010
Nous ne paierons pas leur crise!
Dans toute l’Europe, les médias et la droite font croire que nous avons vécu au dessus de nos moyens. Ils disent que l’austérité est inévitable. Ces mensonges n’ont qu’un seul but: imposer des mesures d’austérité alors que ceux qui ont provoqué la crise échappent à ses conséquences.
En 2008, une catastrophe financière mondiale a été évitée grâce à l’intervention des pouvoirs publics. En Belgique, la KBC, Fortis, Dexia et Ethias ont été sauvés avec l’aide de 20 milliards d’euros. Pour trouver cet argent, l’Etat n’a pas vendu ses reserves d’or mais a mis sur le marché des titres (obligations). Et ces titres ont été achetés par ces mêmes banques qui venaient d’être sauvées avec les deniers publics. Si nous remboursons la dette publique récemment contractée, nous nous faisons avoir deux fois de suite par les mêmes! C’est inacceptable.
Le déficit budgétaire peut être réduit en prenant l’argent là où il est: sur les marchés financiers et chez les riches, de préférence au niveau Européen. Un impôt sur les transactions boursières, l’abolition des intérêts notionnels et un impôt sur les grosses fortunes permettent de rassembler en quatre années les 25 milliards d’euros nécessaires. Ceci permet de préserver les budgets sociaux, l’enseignement, la santé et les services publics tout en développant une économie durable.
Le remboursement de la dette publique n’est acceptable qu’à la condition de rendre public les détenteurs de titres sur la dette. Pour nous, les grands investisseurs peuvent attendre que la crise soit terminée. Et pour le reste, le poids de la dette peut très bien se réduire à l’aide d’un impôt sur les transactions financières.
En Belgique comme ailleurs, la sécurité sociale perd des revenus à cause des baisses de cotisations sociales et la retraite par capitalisation (2ème et 3ème pilier) qui engraissent les fonds d’investissements privés. Cet argent est à nous et doit revenir à la sécurité sociale pour préserver les retraites. Assez de chèques en blancs pour les entreprises! Bas les pattes de la sécu!
Les négociations pour un nouveau gouvernement fédéral se poursuivent en Belgique. Le Parti Socialiste, le sp.a et les verts ne doivent pas céder à l’austérité. Ce n’est pas au monde du travail de payer une crise provoquée par le capitalisme financier.
En 2008, une catastrophe financière mondiale a été évitée grâce à l’intervention des pouvoirs publics. En Belgique, la KBC, Fortis, Dexia et Ethias ont été sauvés avec l’aide de 20 milliards d’euros. Pour trouver cet argent, l’Etat n’a pas vendu ses reserves d’or mais a mis sur le marché des titres (obligations). Et ces titres ont été achetés par ces mêmes banques qui venaient d’être sauvées avec les deniers publics. Si nous remboursons la dette publique récemment contractée, nous nous faisons avoir deux fois de suite par les mêmes! C’est inacceptable.
Le déficit budgétaire peut être réduit en prenant l’argent là où il est: sur les marchés financiers et chez les riches, de préférence au niveau Européen. Un impôt sur les transactions boursières, l’abolition des intérêts notionnels et un impôt sur les grosses fortunes permettent de rassembler en quatre années les 25 milliards d’euros nécessaires. Ceci permet de préserver les budgets sociaux, l’enseignement, la santé et les services publics tout en développant une économie durable.
Le remboursement de la dette publique n’est acceptable qu’à la condition de rendre public les détenteurs de titres sur la dette. Pour nous, les grands investisseurs peuvent attendre que la crise soit terminée. Et pour le reste, le poids de la dette peut très bien se réduire à l’aide d’un impôt sur les transactions financières.
En Belgique comme ailleurs, la sécurité sociale perd des revenus à cause des baisses de cotisations sociales et la retraite par capitalisation (2ème et 3ème pilier) qui engraissent les fonds d’investissements privés. Cet argent est à nous et doit revenir à la sécurité sociale pour préserver les retraites. Assez de chèques en blancs pour les entreprises! Bas les pattes de la sécu!
Les négociations pour un nouveau gouvernement fédéral se poursuivent en Belgique. Le Parti Socialiste, le sp.a et les verts ne doivent pas céder à l’austérité. Ce n’est pas au monde du travail de payer une crise provoquée par le capitalisme financier.
Wij betalen hun crisis niet!
In heel Europa stellen de media en de rechterzijde dat we allemaal boven onze stand zouden geleefd hebben. Zij stellen dat soberheid onvermijdelijk zou zijn. Deze leugens hebben maar één doel: harde besparingsmaatregelen opleggen waarbij diegenen die de crisis hebben veroorzaakt de dans ontspringen.
In 2008 werd een wereldwijde financiële catastrofe vermeden dankzij de tussenkomst van de overheid. In België werden Fortis, KBC, Ethias en Dexia gered met 20 miljard overheidssteun. De overheid heeft dit geld niet gehaald uit de verkoop van haar goudreserves. De overheid heeft staatsbons verkocht op de beurs en de banken hebben deze gekocht, mede dankzij het geld dat de overheid hen toegestopt heeft. Als we de recente overheidsschuld zonder meer terugbetalen, dan verrijken we net diegenen die we gered hebben van de financiële afgrond! Anders gezegd: we laten ons twee maal te grazen nemen. Dit is onaanvaardbaar!
Het begrotingstekort kan gedicht worden met geld gehaald waar het zit: op de beurs en bij de rijken, en liefst op Europees vlak. Een transactie-belasting (tobin taks), de afschaffing van de notionele interestaftrek en een volwaardige vermogensbelasting brengen op vier jaar tijd meer dan 25 miljard euro op. Dit maakt het mogelijk alle sociale budgetten, onderwijs, gezondheid of openbare voorzieningen te vrijwaren van destructieve besparingen én een duurzame economie te financieren.
De overheidsschuld terugbetalen is enkel aanvaardbaar als ook openbaar wordt gemaakt wie de houders zijn van de staatsbons. Voor ons mogen alle grote beleggers even wachten tot de crisis voorbij is. Voor het overige kan de schuld afgebouwd worden via een belasting op beurstransacties.
Net zoals elders verliest in België de sociale zekerheid een hoop inkomsten ten gevolge van de loonlastverlagingen, van de nieuwe financieringsvormen (2de en 3de pensioenpijler) die in feite private kapitalisatie en beleggingsfondsen consolideren. Dit geld is van ons en moet terug naar de sociale zekerheid om pensioenen borg te stellen. Genoeg met alle blanco cheques aan de ondernemingen. Handen af van de sociale zekerheid!
In België is een nieuwe federale regering op komst. Sp.a, PS en de groenen mogen niet toegeven aan anti-sociale besparingen. Het is niet aan de werkende bevolking de crisis van het casinokapitalisme te betalen.
In 2008 werd een wereldwijde financiële catastrofe vermeden dankzij de tussenkomst van de overheid. In België werden Fortis, KBC, Ethias en Dexia gered met 20 miljard overheidssteun. De overheid heeft dit geld niet gehaald uit de verkoop van haar goudreserves. De overheid heeft staatsbons verkocht op de beurs en de banken hebben deze gekocht, mede dankzij het geld dat de overheid hen toegestopt heeft. Als we de recente overheidsschuld zonder meer terugbetalen, dan verrijken we net diegenen die we gered hebben van de financiële afgrond! Anders gezegd: we laten ons twee maal te grazen nemen. Dit is onaanvaardbaar!
Het begrotingstekort kan gedicht worden met geld gehaald waar het zit: op de beurs en bij de rijken, en liefst op Europees vlak. Een transactie-belasting (tobin taks), de afschaffing van de notionele interestaftrek en een volwaardige vermogensbelasting brengen op vier jaar tijd meer dan 25 miljard euro op. Dit maakt het mogelijk alle sociale budgetten, onderwijs, gezondheid of openbare voorzieningen te vrijwaren van destructieve besparingen én een duurzame economie te financieren.
De overheidsschuld terugbetalen is enkel aanvaardbaar als ook openbaar wordt gemaakt wie de houders zijn van de staatsbons. Voor ons mogen alle grote beleggers even wachten tot de crisis voorbij is. Voor het overige kan de schuld afgebouwd worden via een belasting op beurstransacties.
Net zoals elders verliest in België de sociale zekerheid een hoop inkomsten ten gevolge van de loonlastverlagingen, van de nieuwe financieringsvormen (2de en 3de pensioenpijler) die in feite private kapitalisatie en beleggingsfondsen consolideren. Dit geld is van ons en moet terug naar de sociale zekerheid om pensioenen borg te stellen. Genoeg met alle blanco cheques aan de ondernemingen. Handen af van de sociale zekerheid!
In België is een nieuwe federale regering op komst. Sp.a, PS en de groenen mogen niet toegeven aan anti-sociale besparingen. Het is niet aan de werkende bevolking de crisis van het casinokapitalisme te betalen.
Abonneren op:
Posts (Atom)
